De peccato in ſpiritūſanctum

L9

eundā ſpēm peccati in ſpm̄ ſctm̄ q̄ eſt p̄ſumptio. Et intelligant̉ hec ſane iuxta declarationē ſtatī tacta. Nā pctm̄ deſꝑatiōis ⁊ p̄ſumptiōis ꝓut hic ſumit̉. nō ꝯſiſtit in hocꝙ qͥs dei miſcd̓iam vel iuſticiā non credatqꝛ tūc nō ꝑtinet ad pctm̄ in ſpm̄ ſctm̄ ꝓuthic ſumit̉. ſꝫ potiꝰ ꝑtineret ad pctūm infid̓litatis. Sꝫ cōſiſtit in hoc ꝙ ip̄a dei miſcd̓iavel iuſticia contēnit̉ ſeu vilipendit̉. ¶ Reſpectu aūt ſcd̓i membri pͥncipalis .ſ. donorū dei qͥbus hō a pctō retrahit̉ ip̄a duo pͥncipaliter ſunt. Primum eſt agnitio veritatis fidei q̄ maxime hoīem habꝫ ab electiōepctī retrahere ſeu impedire. quā qui a ſe ſcienter ⁊ ꝑ contemptum abijcit veritatē. ſcꝫagnitā impugnando vt licentiꝰ peccare valeat. peccat ꝑ quintā ſpēm pctī in ſpiritum.ſanctum q̄ eſt impugnatio veritatis agnite. Aliud domīꝫ dei ab electiōe pctī impediens ſeu retrahens eſt auxilium interiorꝭgratie diuinitus collate. ꝯͣ quā ponit̉ ſextaſpēs pctī in ſpiritūſanctu .ſ. inuidētia frat̓ne gr̄e. dū .ſ. aliquis nō ſolū ꝑſone fr̄is ſeuꝓximi inuidet. qͥnimo inuidꝫ etiam gratiedei creſcenti et apparēti ī mūdo. ¶ Reſpectu v̓o tertij mēbri prīcipalis .i. peccati in ſeduo ſūt pͥncipalit̓ que hoīem peccādo impedire ſeu retrahere pn̄t ⁊ dn̄t. Primuꝫ eftinordinatio. turpitudo ac vilitas actꝰ pctīin ſe. Cuius debita cōſideratio: ſolet in homine pnīam inducere de pctō cōmiſſo. Etcōtra hoc hō peccat ꝑ tertiā ſpēm pctī ī ſpiritumſanctū .ſ. ꝑ impenitentiā. Scd̓m eſt ꝑuitas ⁊ breuitas boni ſeu delectatiōis quaaliqͥs in pctō querit et inuenit. Cuius conſideratio īducere ſolet hoīem ad hoc ꝙ eivoluntas in pctō nō firmet̉. Et ꝯͣ hoc peccat hō ꝑ quartā ſpēm pctī in ſpm̄ſctm̄ ſcꝫ ꝑobſtinationē. Et intelligant̉ iſta duo ſaneNō eī hͦ ſumit̉ impenitētia ꝓut dicit perſeuerantiā in pctō mortali vſqꝫ ad mortē incluſiue. qꝛ iā nō eēt ſpeciale pctm̄. ſꝫ quedāpctī circūſtantia q̄ eſſet ⁊ contingere poſſetin quolibet pctō vt aliqualiter ſupra in ſecunda acceptione pctī in ſpm̄ ſctm̄ tactū ēSed accipit̉ hic impenitentia ẜm qd̓ īportat ꝓpoſitum nō penitendi ⁊ eſt ꝓpͥe reſpectu p̄teritoꝝ. Sil̓r obſtinatio non capiturhic ꝓ ꝑſeuerantia ſeu continuatione ī pctōſed qn̄ homo ſuum ꝓpoſitū in hoc firmat

ꝙ vult pctō inherere. ⁊ eſt ꝓpͥe reſpectu futuroꝝ. Iuxta illud Hiere. viij. Nullus eſtqͥ agat pnīam .i. agere velit ſuꝑ pctō ſuo dicens qͥd feci ꝙͣtum ad pͥmum. Oēs cōuerſi ſunt ad curſum quaſi equus impetu vadens ad p̄lium ꝙͣtū ad ſcd̓m. ¶ Eſt etiamaduertendum ꝙ Bern̄. in li. de p̄cepto ⁊ diſpenſatiōe ponit ꝙ nolle obedire eſt reſiſtere ſpirituiſancto. Gloſa etiā ordinaria Leuitici. vij. dicit ꝙ ſimulata pnīa/ eſt blaſfemia ſpūfſctī. Sciſma etiā recte ꝯͣ ſpm̄ ſctm̄committi videt̉. nāqꝫ ꝑ eum eccl̓ia vniturQue tria non vident̉ ſub ſex ſpēbus peccati in ſpiritum ſctm̄ ſupra declaratis comp̄hendi. Sed qui bn̄ cōſiderat p̄dicta tria ſb̓ip̄is ſpeciebus effectualiter continent̉ ⁊ cōp̄hēdunt̉. ⁊ ad ip̄a reduci pn̄t Utputa nolle obedire ꝑtinet ⁊ reducit̉ ad obffinatiōeꝫSil̓atio pnīe ꝑtinet ⁊ reducit̉ ad īpenitētiam ⁊ ſub ea continet̉. Sciſma ꝑtinet et reducit̉ ad inuidentiā fraterne gr̄e. ꝑ quā gratiam membra eccleſie vniuntur.Quare irremiſſibile.¶ Eſtetiam notandum ꝙ peccatumin ſpiritumſanctum dr̄ cōiter irremiſſiMbile iuxta illud verbum xp̄i. Qui peccauerit in ſpm̄ ſcm̄. nō remittet̉ ei in hoc ſeculo.neqꝫ in futuro. Quod ſic pōt intelligi. Etẜm omnes tres acceptōes pctī in ſpiritumſanctum ſupra poſitas. Iuxta em̄ ſcd̓aꝫ acceptionem que eſt Aug. clarū eſt ꝙ finaliſimpnīa quā ponit pctm̄ in ſpm̄ ſctm̄ realiteſt irremiſſibil̓. qꝛ nullo mō remittit̉. Quōem̄ remitteret̉ peccatū mortale in quo vſqꝫad mortē ꝑſeuerat. Non eī hic in hac vitacū d̓ eo nulla pnīa habita ⁊ facta ſit. nec etiam in vita futura. vbi nullus locus eſt miſericordie. ſed pure iuſticie. vbi etiā qͥs meritorie penitere nō p̄t Secundū autē aliasduas acceptiones .ſ. pͥmā ⁊ tertiā dr̄ etiampeccatū in ſpiritūſanctū irremiſſibile. Nōqꝛ nullo modo remittit̉. ſed ꝙͣtuꝫ eſt de ſe⁊ fui natura habet meritum non remiſſionis. mereturqꝫ ꝙ non remittat̉. Et hoc dupliciter. Uno mō ꝙͣtuꝫ ad penā. Alio mōꝙͣtum ad culpam. Quātum eniꝫ ad penācertum eſt. ꝙ qui ex ignorantia vel infirmi.tate peccat minorem penā meretur maioremqꝫ quodāmodo excuſationē habet vn̄