Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſeptem vicijs capitalibus

nō p̄ponatur deo. tunc eſt peccatū veniale Quinqꝫ modis fit ꝯcubitus impetuoſꝰ Impetuoſus eſt qui ex ſola libidine ꝓueniens metas rationis ⁊ honeſtatis tranſcendit. qd̓ fit qͥnqꝫ modis. Primo mō perquaſdā meretricias blandicias. ad magꝭ exaturandam libidinē. Secundo mō quando fit ꝯtra naturalē modū. Tertio mō qn̄fit tempore ꝓhibito vt magnaruꝫ ſolennitatum eccleſie ⁊ vigiliaꝝ. Quarto mō quādo fit in loco ꝓhibitō: vtputa eccl̓ia vel cimiterio. Quinto modo cū ad pregnantempartui vicinā. vel ad eā que in fluxu menſtruoſo eſt acceditur.Quomodo ex ſpeciebus ⁊ filiabus ſeptē vicioꝝ capitaliū aliaCrtia peccata oriant̉.Eneraliter aūt circa p̄dictas taꝫfiliaꝝ ꝙͣ ſpecieꝝ oīm ſupradictorum ſeptē vicioꝝ ſeu pctōꝝ capitaliū aſſignatiōes ⁊ declaratiōesNotandū eſt ꝙ licet cuilibet p̄dictoꝝ vitōrum nō ſint aſſignate niſi filie ⁊ ſpēs ſupradicte declarate. qd̓ nō aliter fieri debuit. qͥavt ſepe ſupra tactū ē nulli vitio capitali debent pctā alia quecunqꝫ ꝓ filiabus aūt ſpeciebus aſſignari niſi illa q̄ ẜm p̄cipue appetitū finis cuiuſlibꝫ vitij pͥmarie ⁊ magꝭ pͥncipaliter ex eo oriunt̉ ⁊ deſcendūt. vel quead ipſius vitij genus ⁊ naturā magis immediate ꝑtinent. Sunt tn̄ alia pct̄a ex ip̄isſeptē vitijs capitalibus orientia. et ad genꝰſeu naturā eoꝝ ꝑtinentia. que tn̄ nec tandfilie. nec tanꝙͣ ſpēs eoꝝ aſſignant̉. ex eo qͥanō primarie ⁊ principalit̓ ex eis oriuntur ⁊deſcendūt. nec ita immediate ad ea ꝑtinētimmo magis ꝓprie ex ip̄is filiabus vl̓ ſpeciebus ſuis oriunt̉ ⁊ deſcendūt. Ita ꝙ ꝓprie loquēdo/ pn̄t magꝭ dici ramuſculi orientes ex principalibus ramis ip̄oꝝ ſeptemvitioꝝ capitaliū. ex quibus iteꝝ ramuſcul̓qui debite exquirere voluerit reꝑiret virgulas alias ſeu folia iterū naſcentia ẜm qualitates ꝑſonaꝝ circūſtantiaſqꝫ modoꝝ faciendi necnō tēpoꝝ ac locoꝝ. Ut gratia exēpli. Ex inobedientia que ponit̉ prima filiaianis glorie naſcit̉ ſeu ꝓcedit rebellio. Exiactantia que ponit̉ alia ipſius inanis gl̓iefilia. naſcit̉ ſeu ꝓcedit faſtus ⁊ pompoſitaſ

tam geſtuum ꝙͣ veſtiū ꝙͣ hmōi pluriū Exdiſcordia que ponit̉ alia filia inanis glorienaſcit̉ ſeu ꝓcedit ciſma ⁊ bellū. Et iterumex bello homicidia. mutilationes incarcerationes ⁊ hmōi. Ex ꝯtumelia que ponit̉filia ire naſcit̉ ſeu ꝓcedit ſubſannatio. deriſio maledictio. ⁊ ſic d̓ pluribus alijs queꝓmptum eſt reꝑire. que omnia cognoſcer̄nō eſt inutile. immo expediens ꝑ maximecurā animarū habentibus ac alijs viris literatis. vt magis ꝑpendere ⁊ attendere poſſint ꝓprias radices et origines ſinguloruꝫpeccatorum. Et ſic facilius et melius tamin reſpectu ſui ꝙͣ reſpectu eoꝝ quos in confeſſionibus audiūt/ poſſint temptationibꝰreſiſtere. radiceſqꝫ eaꝝ principales ac fomēta euellere ⁊ diſſipare. Et iſta hic ad longūdeclarare nō patit̉ intenta huius tractatuli cōpendioſa breuitas. Qui v̓o amplioraac magis ꝑticularia videre voluerit recurrat vt iaꝫ ſupra tactū eſt. ad ſcd̓am ſcd̓e btīTho. necnō ad illā ſūmā notabilē d̓ vitijsque a nōnullis ſumma legis nuncupatur.Quod nō ſemꝑ vitiaſeu pcta capitalia/ eorūqꝫ filie ⁊ ſpecies peccata mortalia exiſtunt.St tn̄ circa ſupradictā ſeptē peccatoꝝ ſeu vitioꝝ capitaliū declarationem aduertendū. ꝙ lꝫ ipſaſeptē vitia capitalia cū ſuis filiabus ⁊ ſpeciebus ſupra etiā ſpecificatꝭ ꝓ peccatis mortalibus aſſignent̉. ⁊ frequentiusin naturā ⁊ actū pctī mortalis tranſeant.Nō tn̄ ſꝑ pctā mortalia exiſtūt. immo nōnunꝙͣ ẜm aliquas circūſtantias ⁊ qualitates cōmitti pn̄t ꝙ nō niſi pctā venialia ſūtEt lꝫ ꝑ nōnullos iſtud ample declaratumſit. ⁊ ſpecialit̓ bn̄. diffuſe. ⁊ elegant̓ ꝑ b. tho.ij. ſcd̓e ſue ſumme. ex qua multa in hoc octauo tractatulo dictoꝝ ſumpta ſunt. ac etiam bene ⁊ ſuccincte in quodā ſolenni tractatu. qͥ cōpendiū theologie nuncupat̉. cuius initiū v̓itatis theologie ſublimitas adquos attenta breuitate huiꝰ dicti tractatuli. rōnabiliter veniebat facienda remiſſio.Tn̄ qꝛ nō oēs libros hn̄t interdūqꝫ nō facile ab aliquibꝰ reꝑiunt̉/ ne oīno iſtud qd̓poterit ꝯſcīas plurimoꝝ a ml̓tiplicibꝰ ſcrupulis releuare hꝫ indeterminatū p̄teriretur

H