Compendium theologie

nes .ſ. paupertas ſpūs contra malū tumoris ſuperbie. Mititas cōtra malū rancorismalicie. Luctus cōtra malū languoris libidini ſeu cōcupiſcētie. Reſpectu v̓o ſecūdiꝓfectus ſeu ꝓgreſſus in bono attenditurcirca diuinā imitatōneꝫ que eſt duplex ẜmduas vias qͥbus intendi pōt .ſ. miſcd̓iam ⁊veritatem. De qͥbus in pſal̓. Uniuerſe viedomini miſcd̓ia ⁊ veritas. Et ẜm has duas vias ſumūtur due alie beatitudines .ſ.reſpectu veritatis eſuries iuſticie. et reſpectu miſcd̓ie affectus miſcd̓ie. Reſpectu autem tertij ꝑfectus ſtatus in optimo attenditur in duobus .ſ. in limpida cognitōne ⁊ intranquilla affectione. Et ẜm hoc ſumūturdue alie vltime beatitudines .ſ. reſpectu limpide cognitionis. mūdicia cordis ad deuꝫvidendū. Et reſpectu tranquille affectōispax mentis ad deo ꝑfecte fruenduꝫ. ¶ Etaduerte ꝙ ſicut in enumeratōne donoruꝫiuxta quod ſupra in tractatu de donis declaratū eſt. eſt ordo qͥdam artificialis quoprimo loco ponūtur ⁊ enumerant̉ digniora. ita in enumeratōe beatitudinū eſt ordoquidam naturalis quo digniores vltimoloco ponūtur.X ſupradictis colligit̉ ꝙ habitꝰ virtutū cardinaliū/ pͥncipaliter diſponūt ad exercitiū vite actiue. Habitus ꝟo donoꝝ maxime diſponūt ad actusvite ꝯtemplatiue. Habitus aūt beatitudinū diſponūt ad ꝑfectōeꝫ vtrorūqꝫ.¶ Finis tractatus p̄cedentisIncipit tractatus5octauus et finalis de vicijs tam nature ꝙͣvoluntatis.N finalibus aliqua de vicijs ſūmatim tangere conuenit. Et qꝛſunt vicia nature. ⁊ vicia voluntatis. tangit̉ primo aliqualiterde vicijs nature. Et deinde devicijs voluntatis.De numero ⁊ ſufficientia vicioꝝ nature.Iciā aūt nature/ ꝙͣtuꝫ ad hmōicōpendiū attinet/ ſatis erit enumerare. q̄ ſunt ſeptē .ſ. Extollētiaſeu p̄ſumptio. duricia. ignorātia

timiditas. p̄cipitatio. hebetudo. ſtulticia. qͦrum numerus ſiue ſufficientia licet de ſe ſatis clareat. nam reꝑibile non videt̉ viciumnature. aliud a p̄dictis vel quod ſaltem adaliqd̓ p̄miſſoꝝ non ſit reducibile. ꝑ oppoſitionem tamen ad ſeptē dona ſpūſſancti/ ſumunt aliqui numerū ⁊ ſufficientiā ipſoruꝫviciorum nature. Etenī tres aīe ſunt viresſeu potentie .ſ. concupiſcibilis. iraſcibilis ⁊ratōnalis. que quaſi cōtinue in ſuis virtuoſis actibus ⁊ oꝑationibus/ ꝑ ip̄a vicia quenature ex ſua corruptione inſūt varijs modis impugnant̉ ⁊ impediunt̉. contra q̄ cuꝫſeptem ſint. data ſunt in adiutoriū ſeptemdona ſpūſſancti que lumina quedam ſiuelux diuinitus inſpirata ⁊ infuſa ad efficacius tam contra ip̄a ſeptem vicia nature ꝙͣvicia alia voluntatis ⁊ temptatōes. viamiam habite virtutis impugnātes reſiſtendum. liberiuſqꝫ ⁊ expeditius ip̄os actus v̓tutum exequēdum. ¶ De vicijs nature circa vim concupiſcibilē. ¶ Circa igitur vimſeu potentiā concupiſcibilē reperit̉ viciumnature retrahens a debite compatiendo etſubueniendo ꝓximo. quod vocatur duricia. Contra quod diſponit donum pietatꝭ¶ De vicijs nature circa vim iraſcibilem.¶ Circa vero vim ſeu potentiam iraſcibilem/ duplex reperit̉ vicium nature. Unuꝫimmoderate retrahens ab agendis qd̓ vocatur timiditas. cōtra quod diſponit donūfortitudinis Aliud immoderate accedensquod vocatur p̄ſumptio. Contra quod diſponit donuꝫ timoris. ¶ De vicijs naturecontra vim rationaleꝫ. ¶ Contra vim autem ſeu potentiā rationalē duplex cōtingitviciuꝫ nature .ſ. vel reſpectu finis. vel reſpectu eorum que ſunt ad finem. Si reſpectufinis. duplex reperit̉ nature viciū. Unumimpediens ne cognoſcat̉ qd̓ vocat̉ hebetudo contra qd̓ diſponit donum intellectusAliud retrahēs ne animus ad ip̄m finemdebite afficiat̉ quod vocat̉ ſtulticia. cōtraquod diſponit donum ſapientie. Si reſpectu eorū que ſunt ad finē duplex ſil̓r nature vicium reꝑitur. Unū impediens ne ſciatur quid ad ꝓſecutioneꝫ finis expediat qd̓eſt ignorantia. contra quod diſponit donūſcientie. Aliud quo qͥs in his q̄ agēda ſuntmagis ex paſſionis impetu ꝙͣ ex debita ele