Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Regule

ſed cautela prudens ⁊ debita. Secus ſi fiat hoc ex appetitu laudis falſe. aut alteriuſmalicie pͥncipalit̓. vel ſi ad malū finem vl̓timate referat̉. Secus etiam/ ſi ꝑ mēdaciaopeꝝ vel ſignoꝝ vel v̓boꝝ/ talis abſconſioq̄rat̉ fieri. quēadmodū ſi ad celandū pctāſue luxurie/ fingat ſe aliqͥs oꝑe ſigno autv̓bo luxuriā maxīe deteſtari ⁊ caſtitatē amplexari. cū ſufficere debeat. vt illā nō oſtendat. Ita de ſuperbia et ceteris poſſet dici. Preſumptio arrogātia iactatia/ ⁊ hypocriſis. circa bona nature aut fortune/ minꝰhn̄t peccati ⁊ ꝑiculi: ꝙͣ circa bona gr̄e/ p̄ſertim gr̄e gratū faciētis. cū illa minus ꝯgnoſci poſſit ineſſe. Pertinacia in opīonibꝰ⁊ actibus ꝓprijs ꝑ quā qͥs nō ē ꝑatus corrigi: dānabilis ⁊ vix ſanabilis ē p̄ſumptio.⁊ dū in rectoribus alioꝝ: aut apud religioſum ē. cūcta turbat ⁊ ꝑdit. Nō ē ſeruitus ſꝫ libertas/ parere legibꝰ qm̄ obligatio ꝑ votū aut p̄ceptū: ceteris ꝑibus auget v̓tutis ⁊ meriti rōnē. vtrobiqꝫ em̄ additur circūſtātia bona. in voto latrie. in p̄cepto/ obediētie. Subditi obligāt̉ obedire ſuꝑioribꝰ in his dūtaxat: reſpectu quoꝝſunt ſuꝑiores. ⁊ dū regulas ſue dānatiōisnō excedūt. Nullus actus dꝫ ab hoīe ꝓhiberi ſub pena pctī mortalis alicui īuito:etiā ſubdito niſi ad illuꝫ iā ſit obligatus ꝑlegē diuinā explicite vel implicite. v̓tualit̓vel in forma. Nā ſolus deus ē qͥ hꝫ imperiū et̓ne vite ⁊ mortis Stultū ⁊ iniurioſum ꝓ ſuꝑioribus ē credere oēs inſtitutiones factas qͣles vidęmus reſpectu ſubditoꝝ obligare ad pctm̄ mortale. ſꝫ ſūt multe accipiēde vt cōminatiōes. multe vt monitiones. multe vt ꝯſilia. multe vt q̄dā decentie ⁊ honeſtates ⁊ faciētes ad fine conſequendū. multe vt tꝑalē hāc vitā ſolū regulantes. ⁊ ad penaͣ tꝑalē: ſi trāſgrediāt̉ ſolū obligāt. Iurās vel vouēs in aliqͣ religione vel coītate adimplere oīa q̄ pro regimine talis religiōis aut coītatis ordinataſunt aūt erūt: nō ꝑ hoc cenfendus ē eē obligatus ſub pena pctī mortalis ad obẜuationē illoꝝ ad q̄ diuina lex nō vult talit̓ obligare. qꝛ nec humana lex talit̓ obligare intendebat. ſi recte (vt ſupponit̉) intēdebat. Diſplicet deo infidelis ⁊ ſtulta ꝓmiſſioInfidelis q̄ nō ſeruat̉. Stulta q̄ diſcretōis

ſale nō condit̉. Propterea ſtultū eſt dicereꝙ de ingrediēdo religionē ꝯſiliādū nō ſit.ſed ad primā inſpirationē ingrediendum. Pōt ſincero ⁊ recto ꝯſilio/ religionis ingreſſus diſſuaderi. qͥbuſdā ad tp̄s. alijs ineternū. Sic de p̄lature ſuſceptiōe: aut ſtatꝰv̓ginitatis diceret̉. Attame modeſtiſſimācautelā in diſſuadēdo/ ſcimus exhibendā: Om̄e votū ⁊ iuramētū ad hoc ꝙ obligatoriū ſit ⁊ diſcretū hꝫ ꝯditiones implicitas. quarū aliquas inutile. aliqͣs vtile eēt īiurādo ꝑ exp̄ſſum apponere. Una conditio ē/ q̄ reſeruat ſuꝑioꝝ autoritatē. Secunda ꝙ iuramētū nō ſit aut vergat in deteriorem exitū .ſ. ad mortale vel veniale pctm̄nūc aūt in poſteꝝ. Tercia ꝙ nō ſit ī ſalutꝭdiſpendiū. hoc ē in ꝑfectiōis impedimētūvt eēt vouere nō intrare religionē. nūqͣ ſuſcipere p̄laturā aut nō loqui cum parentibus. ⁊ ſimilia. q̄ licet poſſint licite qn̄qꝫ dimitti. nō tn̄ paſſim iuramēto aut voto vallari. Qn̄ aliqͥs nec actu nec habitu/ ꝑ v̓ba ſua intēdit iurare. nō ē reus piurio apd̓deū nec etiā apud hoīes: ſi ſufficiēt̓ hoc cōſtiterit. pōt tn̄ de incauto mō loquēdi/ velſcandaliſandi vel afferēdi. vel de intentiōefallēdi culpari. Hoc facit ꝓ religioſis/ et qͥbuſdā alijs qͥ iurant ꝑ botas ſuas: ⁊ ꝑ animam canis: irriſorie. Et ꝓ burgūdis ⁊ aſſuetis iuratoribus p̄ter omnē intentioneꝫobligādi ſe iuramēto. Inſtitutiōes humane nō debēt tales interp̄tationes aſpernari quales iuramēta et vota/ ẜm ꝯcordēdoctoꝝ ſententiā recipiūt. etiā dū ferēt̉ abſolute. alioqͥn in laqueū et magnū ſalutisdiſpendiū verterēt̉. Si cōtemere aliqua rē vt autoritatē ſuꝑioꝝ eſt ipſā vere Evel interp̄tatiue nullā: aut vilē aut minusiuſto reputare. Oīs peccās etiā venialiterꝯtemnit: ꝙͣuis nō oīs talis agat ex cōtemptu. ſicut nec oīs ſuꝑbus agit ex ſuperbia⁊ ita in alijs multis. Contemnēs autoritatē ſuꝑioꝝ nō ex paſſione vel fragilitatevel ex ignorātia. ſꝫ ex ꝯtēptū qͥ ē pͥncipaliscauſa aut finis trāſgreſſiōis ſue reus pctīmortalis exiſtit. Ut dū qͥs dicit ſuꝑiori ineo ꝙ ſuꝑior. ego in deſpectū vr̄i hoc agamqd̓ inhidetis: alias nō acturꝰ. Ad euitationē pctī nō ſufficit bn̄ ſentire et iudicareagēdis. niſi volūtas ⁊ affectꝰ tali iudicio