Liber Ione

et iumentaʸ clamēt ad dn̄ꝫin fortitudīe ⁊ ꝯuertat̉ vira via ſuā mala ⁊ abiniqͥtate q̄ eſt in manibꝰ eoꝝ. qͥsſcit ſi ꝯuertat̉ ⁊ ignoſcat deus ⁊ reu̓tat̉ a furore ire ſue⁊ nō ꝑibimꝰ. Et vidit deꝰoꝑa eoꝝ. qꝛ cōuerſi ſunt deviā ſua mala. ⁊ miſertꝰ ē ſuper maliciā quā locutꝰ fuerat vt faceret eis. ⁊ nō fecit.Tafflictus. IIIIeſt ionas afflictiōeAmagnā ⁊ iratus eſt⁊ orauit ad dn̄m. ⁊ dixit. obſecro dn̄e.ᵇ nunqͥd nō hoc ēverbū meū cū adhuc eſſemin terra mea. Propter hͦ p̄occupaui vt fugerē ī tharſis. Scio enī qꝛ tudeus clemens ⁊ miſericors es. paciens ⁊ multe miſeratiōis etignoſcens ſuꝑ malicia. Etnūc dn̄e tolle q̇ſo aīaꝫ meaꝫa me. qꝛ melior eſt mͥ morsqͣꝫ vita. Et dixitᶜ dn̄sᵈ Putaſne bn̄ iraſcerꝭ tuᵉ ⁊ egreſſus eſt ionas de ciuitate. etſedit ꝯtra orientē ciuitatisEt fecit ſibimet vmbracl̓.ibi. ⁊ ſedebat ſubter illud ī

vmbra donec videret qͥd accideret ciuitati. etˢ p̄ꝑauitdn̄s deꝰ hederā. ⁊ aſcēdit ſr̄caput ione vt eſſꝫ vmbra ſuper caput eiꝰ. ⁊ ꝓtegeret eūLaborauerat enī. ⁊ letatꝰ ēionasⁱ ſuper hedera leticiamagna. Et ꝑauit deꝰ ꝟmēaſcētu diluculi ī craſtinūᶜ etꝑcuſſit hederā ⁊ exaruit Etcū ortus fuiſſet ſolˡ precepitdn̄s vēto calido ⁊ vrēti ⁊ ꝑcuſſit ſol ſuꝑ caput ione eteſtuabat.ᵐ Et petiuit anīeſue vt moreret̉. ⁊ dixit. Melius ē mͥ mori qͣꝫ viuere Etdixit dn̄s ad ionā. Putaſne bn̄ iraſceris tu ſuꝑ hederam. Et dixit. Bn̄ iraſcorego vſqꝫ ad mortem. ⁊ dixitdn̄sᵛ Tu doles ſuꝑ hederāin qua nō laboraſti. neqꝫ feciſti vt creſceret. q̄ ſub vnanocte nata eſt ⁊ ſub vna nocte perijt. ⁊ ego nō parcamniniue ciuitati magne. in qͣſunt plus qͣꝫ centum viginti milia hoīm qͥ neſciūt qͥdſit inter dextera ⁊ ſiniſtraꝫſuam ⁊ iumenta multa.xplicit Ionas ꝓpheta

p Clament ad dn̄m in fortitudine. deficiente em̄ paſtumugiebant. qui mugitus dicebar̉as eū clamare inqͣꝫtuꝫꝑ hoīes hͦ ordinabat̉ ad placationē ſue offenſe.Et ꝯuertat̉ vir .i. qͥcūqꝫ de ppl̓o de malo ad bonū. Eiſubditur ro. r Quis ſcit ſi ꝯuertat̉. qͣſi dicat̉. ſic ꝑ pe.cata noſtra ē offenſlia forſitanº ꝑ nr̄ampnīaꝫ erit placatus.s Et vidit deꝰ. hicꝯſir ponit̉ ꝯdeſcenſiomiſeratiōis diuīe. cūdicit̉. et vidit deꝰ opera eoꝝ .i. acceptauit ⁊ approbauit̉. ſic̄Gen̄. iiij. Et reſpexitdeꝰ ad abel ⁊ ad mufiera eius.t Et miſertꝰ ē. penāꝯminatā nō inferendo. Sciendū tn̄ ꝙ poſtea niniuite reuerſifutrūt ad vomitū. etſic ciuitas fuit ſubuerſa. de qͣ ſubuerſione ꝓph̓auit ſctūs thobias. xiiij. cap̄.apitulum. IIII.T afffictusīhic ꝯn̄r pōiip̄ius Ioneſequēs arffictio. queprimo ponit̉. ſcd̓o arguit̉ ibi. Et dixit. Circa primum dicitur.a Et arflictus ē ionas. qꝛ vidit adhuciuitatē ſtantē pꝰ terminū .xl. dieꝝ ⁊ ſic timuit diffamari ⁊ vilpendi ſicut falſus ꝓpheta. qd̓ erat ſibi arflictio maxima tntm̄ꝙ magis volebat mori qͣꝫ viuere in ſtatub Nunqͥd nō (tali.hoc eſt verbū mium⁊c̓ .ſ. ꝙ timebat dictūſuū nō impleri ꝓptermagnitudinē miſericordie dei ꝓpter qd̓ voluit fugere afacie dei. vt ſupra dictū eſt. ⁊ ptꝫ littera.c Et dixit dn̄s. Hic impatiētia ione ꝯfix arguit̉. cū d̓rEt dixit dn̄s. rep̄hēdens eius impacientiam.d Putaſne bn̄ iraſceris tu i. rōnabiliter. q. d. non.e Et egreſſus eſt ionas ſcꝫ ante terminū. xl. diey. ita ꝙhic exitus ponitur ꝓ recapitulatione. f Et fecit ſibimet vmbraculū. cōtra ſolis eſtū. qui eſt ibi multū interſus. Et ad melius arguendū ampatientiam ione ponit̉exemplum ſenſibile cum dicitur.Et preꝑauit dn̄s deus hederam faciendo eam ſubito creſcere ſupra curſum nature.

h Et letatus eſt Ionas duplici de cā .ſ. qꝛ faciebat ſibivmbraculū gr̄oſum. ⁊ qꝛ ex eius miraculoſa ꝓductioneeſtimauit ꝙ deus ſuam ꝓphetiam ad impleret.i Et preꝑauit deus vermē. omnia em̄ qͣꝫtūcunqꝫ minima. ſua ꝓuidentia diſponuntur.k Et ꝑcuſſit hederācorrodendo eius radicem.l Precepit dominꝰvento calido ⁊ vrenti ad incendendumſolis eſtum.m Et petiuit anīeſue vt moreretur. tūquia eſtu ſupra modum affligebat̉. tumqꝛ ex arefactione hedere. ſubita coniecturauit ꝙ ſua ꝓphetianon impleretur. ⁊ ſicfalſus ꝓpheta crederetur. ꝙ erat grauiusmorte. iō ſubdit̉. Melius eſt mihi mori ⁊c̄ex quo eius impaciētia irrōnabilis ꝯcluditur. cum dicit̉.Putaſne bn̄ iraſceris ſuꝑ hederam.ſcꝫ rōnabiliter de arefactione eius.o Et dixit. Bn̄ itaſcor ⁊c̄. .i. rōnabilit̉ excauſa predicta. ⁊ ex hͦconcludit deus oppoſitum dicens.p Tu doles ſuꝑ hederam ⁊ rōnabiliterẜm tuam eſtimatiōꝫ.

q Et ego non parcam niniue. q. d. multo fortiꝰ debeocomꝑati ⁊ condolere tante ciuitati veraciter penitenti⁊ parcere de ſubuerſione.t Qui neſciunt quid ſit inter dexteram. id eſt ſunt adhuc infra annos diſcretionis. ⁊ ꝑ conſequens adhuc innocentes. ⁊ ideo ꝓpter tantorum innocentiam rationabile eſt temperari iuſticie mee rigorem.Poſtilla Nicolai de lyra cum additionibꝰ ſuꝑ Ionam ꝓphetam feliciter finit.