ſententia mandanda executioni Itͣappellatione pendente nihil eſt innouandū. Iteꝫ eoīpo ꝙ qͥs cōceditapoſtolos defert appellatōi. Itemꝑ appellatione legitiaꝫ ⁊ prīcipaleet acceſſoriū ad ſuꝑioreꝫ deferunt̉Et ſic no. ꝙ qui cognoſcit de principaſiet de acceſſorio cognoſcerepoteſt. Item appellationi deferendum eſt potius quam denuntiatiōiexcōis Itē excōicatus poſt legitiman appellationē nō ē vitandus.Faſus. vel caſūVt noſtrum.iſtius decretal̓habes jͣ. vt eccleſiaſtica beneficiaſine di. confe. vt noſtrum ibi legit̉iſta cum illa.Caſus. Inter eccleſiOblate.am de ſambro ex unaparte et eccleſiam deriuocornadario ex alia corā delegatis iudicibꝰqueſtio vertebatur lata fuit ſentēcia pro eccleſia de ſambro a qua ſētencia fuit ad ſe. ap. appellatum exparte eccleſie d̓riuocorū̄. nec ad ꝓſecutioneꝫ appellationis fuit terminus aſſignatus. plebanus de ſambro ſuper obſeruanda ſentencia ſicut ratiōabiliter lata erat litterasīpetrauit ꝑs altera pꝰ moduꝫ ſuꝑſnīa īfirmāda ad alios iudices lr̄asīpetrauit nulla de prioribus in poſterioribꝰ litteris habita mentiōedubitabatur. vtrum priores iudices vl̓ poſteriores d̓ qōe illa cogſce̓ debeāt ꝯſultꝰ pa. rn̄. qͣmuis appellāti legitīe a ſenia īduigeat̉ annus a lege et ex iuſta cā bienū. tn̄hmōi terminus pōt reſtringi nonſoluꝫ a iudice a quo appellat. veꝝetiaꝫ ab appellāte cū ideo ꝯſtitutūſit nō vt termīꝰ ip̄e ꝑueniri nonpoſſit. ſed ne valeat prorogari diſtinguit pa. in quo cau ſittere ip̄etrent̉ ſi terminus prefigit̉ ab appellante vel iudice appellationi ꝓ

ſequende ſi appellatꝰ tacito de illotermino litteras īpetrauerat huiꝰmodi littere tanꝙͣ veritate tacita īpetrate non valent. ſi vero non ſitaliquis terminus ab appellante vl̓iudice prefixus ꝑs appellata infraterminū ꝯſtitutū a lege poterit cōmiſſionis litteras īpetͣre dumō nimiū nō feſtinet vt appellante in cōmiſſiōe ſubplantet et eaꝝ auctori/tate poterit iudex in appellatiōiscā ꝓcede̓ ita vt ſi appellans voluerit in ca ꝓcede̓ oportebit euꝫ age̓ſub iudice ſic obtento niſi poſſit eūlegitie recuſare qd̓ ſi appellās age̓noluerit. appellatꝰ nihilōmꝰ poterit proſequi cāꝫ ip̄aꝫ. et ſi iudexappellatiōiſ viderit ex dilatione piculuꝫ īminere poterit de ea cognoſcere neutro etiaꝫ ꝓſequente appellationeꝫ vt ꝑiculum euitet̄ puta ſiappellet̉ a ſentencia ſuꝑ confirmatione alicuius electionis et vtraqꝫpars velit etiam ad annū differreꝓſecutionem appellationis. dꝫ em̄iudex tūc terniinū mode̓ari ne gregi domīco diu deſit cura paſtorishis gͦ conſideratis reſpōſuꝫ ē qōiiſtoruꝫ iudicuꝫ videlicet ꝙ ꝑ poſteriores nō derogat̉ pͥoribꝰ litterislegitie impetratis per quas poterunt primi iudices procedere adīfirmandam vel confirmandam ſentenciā preuia ratiōe ¶ Nota ꝙ appellans hꝫ annum ad appellationeꝫproſequenda. et ex iuſta ca biēmūIteꝫ terminus talis .ſ. annꝰ pōt abbreuiari a iudice vel ab appellāte ſꝫprorogari non poteſt. ¶ Itemnemo debet preuenire in litteris commiſſionis impetrandis appellanteꝫnimium feſtinanter. ¶ Item terminum ſtatutum a iudice vel ab appellante neutra pars poteſt preuenire ¶IItem iudex appellationispoteſtproſequi caꝫ appellationis ſi