Druckschrift 
Casus longi super quinque libros Decretalium
Seite
CXXXVIIr
Einzelbild herunterladen
 

De. Appellationi.

tamē ſuper alijs cauſis remanet eꝰiudex ſed non debet eum compelle̓ad reſpōdendū n̄ crime ſit notoriūAua fronte. Archiepiſcopꝰcantua. ſuper qͥbuſdam dubijs ſuis cōſuluit dominum pa. antequam ad queſtionesreſpondeat dicit ꝙ non videt quafronte ipſum conſulat cum dicaturiuris ordinem peruertere cum ipſenon in eccleſia non inpalatio nonīcamera ſua ſed in camera regis contra ius et contra pontificaleꝫ dignitatem electiones epiſcoporuꝫ cōfirmet. Poſtea deſcendit ad queſtiones. Prima eſt talis. Aliquisfuit excōicatus vel interdictus ꝓcontumatīa vel alia iuſta cā. ille offert ſe ad iuſticiam de his quibꝰ ſētenciaꝫ recepit. pars aduerſa appellat ne abſoluatur. querit̉ an iudex ipſum abſoluere debeat reſpōdit papa. ꝙ iudex ipſum abſoluerepoteſt ne in excōicatiōe decēdat.etiam ſi appellauerat pars aduerſa recepta prīo cautiōe ſufficientiab ipſo ꝙ iuri parebit cora pa. adque appellauit uel de legato ip̄iꝰSecunda queſtio fuit Aliquis conqueritur ſe irrationabiliter excōicatum vel interdictum nihi lomīꝰoffert ſe ad iuſticiam ⁊ petit abſolui pars aduerſa appellat ad hanc qͣſtionem idem rn̄dit ꝙ in prima ſcꝫꝙ poteſt illum abſoluere etiā ſi ꝑſaduerſa duxerit appellanduꝫ ne abſoluatur. Nota ꝙ qͥ circa officiūſuum male ſe habꝫ coraꝫ ſuꝑiore temere poteſt comparere vel aliqͥdpetere ab eodem Iteꝫ abſolui dꝫquis ne inexcōicatione decedat ꝑſtit a prius cautione ſufficienti nōobſtante ap. partis aduerſe qꝛ appellatio non tenet in his que dilationem non capiunt.

Rep̄henſibilis.Ca. Quia p̄ati nis ꝓmpti erant et faciles ad excōicandūet ſubditi ꝓmptiores ad appellandum volens latera. con. ꝓuidereſuper his tam ſubditis quam prelatis ſtatuit ꝙ prelati ſuſpenſionisvel excōicationis ſentenciam nullatenꝰ proferant in ſubiectos niſi canonica cōmoītiōe premiſſa niſi forte taliſ ſit culpa que ab ipſo factoſuſpenſionem vel excōicationeꝫ inducat nec ſubiecti contra diſciplīaꝫeccleſiaſticam appellare preſumāt.Sed ſi aliquis pro ſua neceſſitateappellauerit cōpetens ſibi terminus prefigatur ad proſequendamappellationem ꝙ ſi infra terminuꝫnon fuerit proſecutus extunc ep̄sauctoritate ſua vtatur. Si autēaliquis appellauerit et ille contraquem fuerit appellatum venerit ille vero qͥ appellauit veīte neglexerit ſi proprium habuerit in expenſis parti alteri condenet̉ vt hic ſaltem timore perterritus non facilequis appellet In fine dicit ꝙ religioſi cum proſuis exceſſibus fuerit corrigendi contra regulareꝫ diſciplinam non appellent ota ꝙcanonica monicio precedere debetexcōicationem. IItem ſi quis infra terminum ſibi ſtatutum appellationem non proſequitur iudex poſtea officio ſuo vtatur. Iteꝫ qͥ n̄proſequitur appellationem ſuaꝫ ꝯdemnari debet aduerſario eaꝫ proſequenti in expenſis. Item a correctione non appellatur.Caſus iudex compelAd hoc.lere debet appellantem vt appellationem ſuam proſequatur nifra terminū ſibi prefixūvel ſtet iuri coram ipſo Infine dicit ſi aliqua partium iudicē habetſuſpectum iudicem eligant qͥ cām