ſub illo a quo appellauit appellatione pendēte Rn̄. papa ꝙ ſi volueritpoteſt euꝫ tanꝙͣ ſuſpectuꝫ recuſae̓alioquin ſtare debet iudicio eius ⁊precipue ſi iudex ordinariꝰ ſuusexiſtat. ¶ Nota ꝙ pendente appellatione coraꝫ ordinario poteſt ip̄eordinarius recuſari. Si ſuper aliacā conueniatur appellanſ cora eo.Caſꝰ. duo litigaSi duobus.bant coram iudice ſuo puta cora archidiacono vnus appellauit ad epiſcopum. alterad papam. vel cora epiſcopo. vnꝰappellauit ad papa alter ad archiepiſcopum. ille qui appellauit ad epiſcopum vel qui appellauit ad archiepiſcopum ad diem appellationis acceſſit ad ipſuꝫ proponens ſead eius audienciam appellaſſe tacito de appellatione aduerſarij ad ſedem ap. interpoſita qui appellauerat ad pa. citatꝰ fuit ab epiſcopovel archiep̄o ille confidens de appellatione ſua ad pa. interpoſitanec iuit nec miſit aliquem rnſalemet quia non venit fuit excōicatus.Querit̉ an teneat excōicatio. Et reſpondetur ꝙ tenet ſentencia in eupro contumatīa lata niſi iudex illecognouerit eū ad ſe. ap. appellaſſe. Secundo ponitur alia queſtioAliquis appellauit a ciuili iudice ate iudicium vel poſt ad dominumpapam. Queritur an talis appellatio valeat reſpōdet papa ꝙ tenetappellatio in illis qui ſubſūt papein tēꝑali iuriſdictione in alijs veroqͣmuis de cōſnetudīe alicuius lociteneat de iuris tn̄ rigore n̄ tenet.Nota primo ꝙ quilibet vocatusad iudicem debꝫ ire ⁊ allegare priuilegium ſuum alias tenet ſentēciapro contumacia lata in ipſum.Item de vno foro n̄ eſt appellandūad aliud nͥ ꝯſuetudo aliud īducat

Quidam clericiEx racione.appellauerat a ſētencia contra eos lat̄a quā ex iuſtacā infra bienniū non fuerant proſecuti petebant a papaꝙͣ adhuc admitterentur ad proſequendaꝫ appellationem cū infra bienniuꝫ ea n̄potuerunt proſequi mādat papaiudicibus quāti. ſi conſtiterit eospropter inpotentiam proſecutio/nem appellationis omiſiſſe nō vultpa. ꝙ propter hoc eis debeat preiudiciuꝫ generari ¶ Fota ꝙ impotentia excuſat ita ꝙ etiam poſt biēnium admittitur quis ad proſequedam appellationem. et ſic nota ꝙ ſiper me nō ſtat mihi nō imputat̉.Nemmimꝰ.Caſus. aliqͣ cācōmiſſa ē alicuitudex citat reu̓m iſſe ſtatī mittit nucium ad pa. ꝓ cā illa ille venit allegans ꝙ nuncium ſuū propter cāmilla miſit ad pa. qꝛ. an debeat ī cāprocedere vel non rn̄. pa. ꝙ ꝓpt̓anon dimittat quomīꝰ procedat incā ſecundum formaꝫ iuris Si veroante citacionem iter arripuit tūciudex procedere non debet hoc vl̓timum non tenet. jͣ. e. vt debitꝰ.No ꝙ ꝑ citatiōꝫ ꝑpetuat̉ iuriſdictio ¶ Itē facto quis dicit̉ appellae̓Super eo quod;Ca. ca comiſſa eſtalicui reus aliquam exceptionemobicit in cā illa propte̓ quā exceptionem appellat̉ qr̄ vtruꝫ iudex ean̄ obſtāte poſſit ī prīcipali ꝓcede̓reſp. ꝙ ſi cā prīcipalis ſine illa terminari non poſſit ſuꝑſedere debetiudex ī prīcipali qōe. In fine poīt̉alia dubitatio ecce lite conteſtataopponit reꝰ ꝙ per falſi ſug̓geſtioneꝫ littere ſint īpetrate q̄r an hecexceptio ſit adittēda rn̄. pa. ꝙ ꝓpt̓hͦ n̄ ē diffenda ſn̄īa. Qō ꝙ lꝫ ap. ſitre. ī prīcipali appellat̉ ſuꝑ icidēti