Druckschrift 
Casus longi super quinque libros Decretalium
Seite
LXXXIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

De iura. calum.

conteſt. Item nota annalem preſcriptionem que currit contra illūqui ꝓducit ſenes et valitudīarioset alios de quoꝝ abſentia ametur IItem eſt alicui artanda probandi facultas. Item in matrīonio carnali ſpūali recipiuntur teſtes lite non ꝯteſta. quando alterapars eſt ꝯtumiax. Item nota hic tribus modis dicit̉ quis contumax .ſ. quando quis venire cōtemnit. vel quando malicioſe ſeipſū occultat. vel quando impedit ne poſſit ad citatio peruenire. Iteꝫqui impedit ne citato ad eu perueueniat habetur citato. Itemmulier debet virū ſuum expectaredonec de ipſius morte ſit certa etecouerſo. Item quādoqꝫ priuatur quis iure ſuo ſine culpa tamſine cauſa. Item nota qualit̓ agitur ꝯtra contumiaceꝫ. Item reuſpoſſeſſionem ꝯtra ſe datam poteſtinfra annū recuperare. Iteꝫ miſus in poſſeſſioneꝫ cauſa rei ſeruande ẜm canones verus poſſeſſor eſttem qui ꝯuenitur nomīē alterius debet dn̄m in iudicio nomīare.Item illa pena reo eſt infligendaque magis timetur. Item diuerſis penis poteſt iudex reū punire.Item creſcente cōtuniacia creſceē debet et pena.De iuramēto calūnie.Caſꝰ.Pherentes.In legibus inuenitur ut nulloclericus iurare p̄ſumat. Alibi reꝑeritur in lege om̄es principalesperſone in pͥmo litis exordio ſubeant calūnie iuramentuꝫ. Propterhanc diuerſitatem pleriqꝫ dubitātvtrum clericus iuramentū hoc preſtare debeat. an alij officium illudcōmittere. quia conſtō diui marci

vbi clerici iuxare ꝓhibentur. clericis conſtantinopol̓. loqui videt̉et ideo ad alios creditur pertīere. queſituꝫ fuit ab imperatorerico qualiter iſta ꝯtrarietas eſſꝫ intelligenda. Et ipſe henricꝰ ut ipſadubietaſ auferat̉ conſtōꝫ diui marci ita interpretat̉ ut ad omnes clericos eccleſiarū generaliter ꝑtinenere iudicetur Et honoriꝰ eius interpretationeꝫ ꝯfirmat. et illāſtitutioneꝫ diuī marci ita interpretari decreuit ut ad omēs clericosgeneraliter ꝑtinere dicatur Et imperator iuſtinianꝰ decreuit ut canones vim leguꝫ optineāt et in canonibus patrū reperitur ut clericiiurare non audeant. et ideo clericalis ordo a preſtando iuramento calūnie ſit īmunis Vnde ſtatuit imperator henricus non ep̄us non pb̓rnon cuiuſcūqꝫ ordinis clericus.abbas. non aliquis monachus velmonialis in quacūqꝫ cauſa criminali vel ciuili iuſiurandū calūnie ſubire cogatur. ſꝫ alijs defenſoribꝰofficiū ꝯmittatur In fine dicit pa. ſi iurare voluerint nullus ep̄usin conſulto romano ponti. vel aliquis clericꝰ uiconſulto ſuo ep̄o iurare audeat. et quicūqꝫ in hoc edictum cōmiſerit. veniā ſibi noueritnegandaꝫ. Nota quelibet eccleſia ſuū habere debet defenſoreꝫet ad agendū et defendendum iuret de calūma. Item nota grauiores queſtiones per romanū poti. debent termiari. Item canones vim legum obtinet. Itē nullus clericus taliter iurare debet ſine licentia ſui prelati.Caſus. Quedam cauſa deLr̄is.cimarū. cōmiſſa fuit quibuſdam iudicibus. ꝯtentio erat inter partes de iuramento calūnie.queſiuerūt iudices a papa. vtrum