Druckschrift 
Casus longi super quinque libros Decretalium
Seite
LXXXIr
Einzelbild herunterladen
 

De libel. obla. Ꝙxi

ficauerūt hoc dn̄o pape. et ipſe ſcribit ep̄o dunelien̄. dicens et ſi fuiſſet tale pͥuilegiuꝫ ꝯceſſum non tamꝓdeſſet illis qui aduerſarijs certoloco ſoluere ꝓmiſerunt. quia et ibivbi domiciliū habent poſſunt ꝯueniri. et ideo mandat eid̓ quāti. dictiſmercatoribꝰ ſatiſfaciat de dicta pecunia iuſtis et moderatis exꝑenẜet ꝯgrua ſatiſfactione damnoꝝ ceſſantibꝰ vſuris alioqui mādat dicto abbati ut in negotio ſibi ꝯmiſſoꝓcedat non obſtante dicta indulgentia iuxta traditā ſibi formam.Nota ſucceſſor poteſt ꝯueniriliteras impetratas ꝯtra predeceſſoreꝫ. lꝫ anteceſſor citatꝰ fuerit.Item licitū eſt cuilibet renunciareiuri quod ſe introductum eſt. etita iſta indulgentia cōtmnet iuspublicum.Ca. quidā cleriSignificaſticus tenebat̉. C.mercatori in quadā pecunie quantitate. clericus iſte ſubiecit ſe iuriſdictioni trece. abbatis ſi in tmmo dato ſibi a mercatore ſatiffeciſſꝫ eid̓t̓minꝰ ille elapſus fuit nec ſatiſfec̄.que̓bat̉ vtrū abbaſ poſſet exerce̓ iuriſdictōeꝫ in illū clericum. et vtrumpotuerit ſe ſubijcere iuriſdictōni abbatis. Rn̄dit pa. lꝫ priuatꝰ conſenſus peſt iuri poſſit ſuū iudicēconſtituere. tn̄ clericiin ſuuꝫ iudiceꝫ ꝯſentire non pn̄t. niſi forte ſitꝑſona eccleſiaſtica et volūtas diocep̄i acceſſerit. Pota clerici nonpoſſunt ꝯſentire in iudicē non ſuū.niſi in aliū clericū de volūtate epiſcopi. alias non poſſunt. Propoſuiſti. Faſus. Nuidamſubditꝰ bonon̄.epi legitimecitatus fuit ad cauſaꝫad petitōꝫ aduerſarij ſui poſtmodūfactꝰ fuit alteriꝰ iuriſdictionis ꝓpt̓quod intendebat eiꝰ iudiciū declīa

re. queritur an poſſit. Rn̄. ille incauſa p̄dicta ius reuocādi forū nonhabet. quaſi ab alio iam p̄uentꝰ INota per ſolā citatōeꝫ ꝑpetuaturiuriſdictio quātuꝫ ad cauſā illamqua quis citatus eſtCaſus. quidamLicꝫ ratione. pͥus apud ſe.ap. ꝯſtitutꝰ. ꝯuentꝰ fuit ab aduerſario ſuo. ipſe dicebat tenebatur rn̄dere. ꝓpter hoc vocatꝰfuerit nec ibi ꝯtraxerit vel domicilium habuerit. nec poſſeſſio de quaipſe ꝯueniebat̉ erat ibi. ex quibuscauſis ſortit̉ quiſ foꝝ. ſuꝑ hoc ſcribit p. capl̓o ipſius ep̄i dicens. lꝫex aliqͣ de predictis ex quibuſ qͥsſortit̉ forū. epuſ illoꝝ apud ſe. ap.ꝯuentꝰ non fuerit. quia tn̄ romanaec. oīm eccleſiaꝝ mater eſt et magiſtra. ep̄us predictꝰ recte potuit coueniri ut ibi aduerſariꝰ rn̄deret. niſi alia iuſta et neceſſaria cauſa veniſſet. quā ſi tunc allegaſſet ius reuocādi donū ſaluuꝫ fuiſſet eidem.Ntota ex quatuor cāis hic poſitispt̄ quis in foro alio ꝯueniri. Itēdn̄s pa. ordinariꝰ iudex eſt oīm eccleſiarū et clericoꝝ. Iteꝫ ſi quisad romanā curiā cauia iuſta et neceſſaria ſit vocatꝰ non tenet̉ tūc ibirn̄dere niſi voluerit ſed habꝫ ius reuocandi donum.De libelli oblatione.Tonarus. Caſus. quidamfratres in conciSlio conquerebantur de quibuſdam aduerſarijs ſuis. Ignarusepiſcopꝰ dixit. habetis vos libellūreclamationis vel poſtulationis veſtre. Fratreſ illi reſponderūt ſe nullum habere libellū. Ignarus ep̄usdixit. oportet vos habere reclamationeꝫ veſtra in ſerie libelli. et ſinodo porrigere vt vobis poſſit cano