De foro cōpetenti.

ſeruandū oblitus ꝯſtōnis illiuſ quedicit ꝙ pacto pͥuatorum iuri publico non derogatur. et ꝙ non potuerit renuntiare nec laicū iudicem ſibiꝯſtituere oſtendit per ꝯcilia milemtanen̄. et cartagiū. In ꝯcilio mileuitan̄. ꝯtinetur ꝙ clerici non ꝓtrahant clericos ad iudicia publica relicto pontifice ſuo. quod ſi fecernitcauſā perdāt ⁊ acōione habeanturextranei. Et in ꝯcilio cartagni. dicitur ꝙ tam ep̄i ꝙͣ dyaconi ⁊ quilibꝫclerici in crimīali ſeu ciuili negotioſi derelicto iudicio eccleſiaſtico voluerint ſe purgare publicis iudicijſetiam ſi ꝓ eis lata fuerit ſentētia locum ſuū amittant. et hoc in criminali actione. in ciuili vero perdant qd̓euicerint ſi locū ſuum optinere voluerint Ex quibꝰ concilijs maniteſteapparet ꝙ clerici nec inuiti nec volētes poſſunt paciſci ut ſecularia iudicia ſubeāt. quia hoc non e beneficiūꝑſonale cui renunciari poſſit ſꝫ potius toti collegio eccīaſtico publiceeſt ꝯceſſum. cui pactum pͥuatoꝝ derogare n̄ pt̄. ⁊ iuramētū ſuꝑ hoc pſtituꝫ licite ſeruari nō poteſt quodꝯtra ſtatuta canonica illicitiſ pactionibus informatur. ¶ Nota ꝙ iuspublicū pacto pͥuatoꝝ non tollit̉.Itē clerici neqꝫ in crimiali neqꝫ ī ciuili poſſint laicum iudicem eligereſuo derelicto. quod ſi fecerint puniūtur. ut hic dicit̉. ¶ Item ius iſtd̓publicū eſt et ideo nullꝰ ei renūciare poteſt ¶ IItem ſi pnͥcipale non tꝫnec acceſſoriū. Item iuram̄tuꝫ cotra canones preſtitū non tenet.¶ Cū contingat̉. clerici deputaCaſuſ Aliquiti ſunt ſeruitio capl̓i beluacen̄. autſeruitio alioꝝ clericoruꝫ beluacen.dioc. cl̓ici iſti ſic ad ẜuiciū deputaticōmittunt exceſſus aliquoſ queſiuitep̄us beluacen̄. vtrum clerici iſti cū

imperant̉ ſuper exceſſibus ſuis ꝯuemendi ſint coram ipſo vel potiuſ coram illis quibus ſeruiūt cum quibꝰſeruiūt hmōi iuriſdictōꝫ vendicarecōtendat. quāuis eos non poſſintexcōicare vel alias cohercere. ¶ Adhoc rn̄. pa. ꝙ coram ipſo beluacen.tanꝙͣ ordinario ꝯneniendi. ſūt maxime ſuꝑ hiſ que ī ſua dioc. ꝯmiſiſſe dicūtur. niſi forte illi quibꝰ ipſi deliquentes deſeruiunt ex indulgentiaſpeciali vel ꝯſuetudine vendicet ſibi hmōi iuriſdictōꝫ ¶ Eo. ꝙ puil̓.et ꝯſuetudo derogat iuri ꝯui etiamin crimībꝰ. ¶ Item ſolꝰ ep̄s cognoſcit de crimībus in dioc. ſua ꝯmiſſisde iure cōi niſi ꝯſuetudo vel pͥuilegium ſit in contrariū. ¶ Item ep̄us ſolus eſt ordinarius in dioc. ſua.PoſtulaſtiCa. Ecce aliquisſacerdos habꝫ eccleſiam in dioc. bon̄. in qua reſidetdomiciliū ꝟo rōe primonij ſui hꝫ indioc. mutiū. ⁊ ibi delinquit. querit̉a quo ep̄o ꝓ delicto ibi ꝯmiſſo d̓beat iudicari p̄cipue in cauſis que officij vel bn̄ficij pͥuationem inducūtRn̄. ꝙ ꝑ ep̄m in cuius dioc. deliqͥt.ſnīa in eundem clericū debet ꝓmulgari. ſed per illū ep̄m in cuius dioc.habet eccleſiam ſnīa debet executioin mandari. ¶ Nō. ꝙ rōne delicti efficitur quis de foro alteriꝰ. ¶ Iteꝫper aliū fertur ſnīa et per alium executioni mandatur.x ꝑte. Faſus. B. regina quōdaꝫ anglie impetrauitliteras ad iudices delegatos ꝯtranobilem virū vuil. qui ꝯtra iuſticiāſpoliauerat ea caſtro ſegrey ꝑtinēte ad eam ratione dotalicij. coram qͥbus dictus nobilis excipiendo ꝓpoſuit ꝙ litere non valebant pro eo ꝙcaſtru garchie vbi eſt eius domicilium principale conſiſtit in dioc. rodon̄. que diſtat / a turon̄. vltra duaſ