Druckschrift 
Casus longi super quinque libros Decretalium
Seite
LXXVIr
Einzelbild herunterladen
 

De iudicijs.

et conuictus ab eccleſiaſtico iudicedeponi debet. Et ſi depoſitus incorrigibilis fuerit ſuſpendi debetDeinde creſcente ꝯtumacia excomimūicari debet. et ſi poſtmodū infunduꝫ maloꝝ venies cōtempſerit eccleſia non habeat quod vltrafaciat tradendꝰ eſt curie ſeculari.ita ei exiliuꝫ vel alia pena legitima inferatur. Nota clerici inquocūqꝫ crimīe quocunqꝫ ordinedeprehenſi fuerint a ſuo iudice ſūtcōdemnandi. Item creſcente contumacia creſcere debet pena. At̄clericus incorrigibilis tradi debꝫcurie ſeculari.Caſus. QuidāQuia vuil.Umine vuil. per violentiam occupauit eccleſiam. p. clerici ipſe. p. clericꝰ impetrauit litteras cōtra dictuꝫ vuil. ſuper eccleſiailla. tandeꝫ ille. V. mortuus eſt. R.clericus eandeꝫ eccleſiaꝫ poſtmod̓eſt ingreſſus. dubitabatur. vtrū ille. R. per literas impetratas ꝯtradictuꝫ vuil. ſuper eadē eccleſia poſſet cōueniri. cōſultus pa. precipitut ẜm formaꝫ pͥoꝝ litterarū int̓dictus. R. p. corameiſdem iudicibꝰcedatur ſicut inter eudem. p. et dictum vuil. ſi viueret ꝓcederetur.Nota per reſcriptū conuenit̉ſucceſſor qui ſuccedit in viciuꝫ necpōt eſt hic allegare bona fidemecc̄īa ſine iuſto titulo poſſideri iure non poſſit.Ca. dicit̉ veniſſent.qn̄ oritur queſtio de pͥuilegijſ romane ec. non debet de iꝑſis iudicare niſi ſolus pa. Nota eius eſt interpretariiuſ eſt ꝯdere. ¶Iteꝫ cauſa pͥuilegioꝝ ſe. ap. generali mandato delegatur.Nouit ille.Ca. Rex francie etrex anglie ſuꝑ qͣ-

dam diſcordia quā int̓ ſe habebātoccaſione feudi ſuper comitatu pictauie compoſuerūt adinuicē. et illa compoſitio iuramēto int̓poſitohinc et inde fuit ꝯfirmata. tandeꝫrex francie iuramēto illo obſtate venit ꝯtra illam ꝯpoſitōem occupādo comitatū predictū rex anglie ſepemonuit ipſū ut compoſitioneꝫ illā ſeruaret et pactainita inter eos. ſed cuꝫ ille deſiſtere nollet.rex anglie denūciauit hoc eccleſieVnde dn̄s pa. intellecta denunciatione illa quia ille veniebat cōtrapacē et pacis federa iuramēto firmata ad ip̄m pertineat corrigere quēlibꝫ xp̄ianū de peccato. ſcribit dn̄s pa. prelatis anglie. et pri. inducit ꝯtra regeꝫ illam aucͣtatem euāgelij ſi peccauerit in te frater tuus. nec tn̄ ꝓpter hoc vult derogare iuriſdictōi ipſius in aliquonec intendit iudicare de feudo ſeddecernere de peccato cuiꝰ cenſuraad ip̄m ſpectat. niſi per pͥuilegiuꝫvel ꝯtrariaꝫ ꝯſuetudinem iuri cōialiquid detractū. tn̄ oſtēdit rexdebet ſibi ad iniuriaꝫ reputare exēplo valentiani et alioꝝ imperato on̄dendo ad ip̄m pertinet corripere quēlibet de peccato et pacis federa reformare In fine precipit cuidā legato ut in negotō ipſo ꝓcedat ẜm traditam ſibi formaniſi dictus rex vel ſolidam pacemreformet vel treugas meat conpetentes val ſalteꝫ patiatur humiliter ut quidam abbas et archiepiſcopus bitu ricen̄. quibus negotiūhoc cōmittit de pſano cognoſcantvtrum iuſta ſit querimonia quamcontra eum proponit rex anglie.eius exceptio ſit legitima quamponit contra ipſum. Nota papa non debet aliorum iura̓ perturbare. nec econtra. Cum iuriſdictio