De arbitris.
ex illarū ſententia nec pena ꝯmittitur nec pacti exceptio dat̉ ipſiꝰarbitriū obẜuare ꝯtemnebant ꝓpt̓qd̓ monachi cōqueſti ſūt dn̄o pa.vn̄ ſuꝑ hoc pa. ſcribit qͥbuſdaꝫ dices licet femine ut dictū eſt a publicis officijs ſint remote qꝛ tameniuxta ꝯſuetudinē approbatā que ꝓlege ẜuatur in ꝑtibus gallican̄shmōi feīe p̄cellētes hn̄t ordī ariāiuriſdictōꝫ ī ſubditos ſuos mā dapa. iſtis iudicibus qͣtinꝰ cōpellātiſtos hoſpitalarios ꝑ penā in cōpromiſſo appoſitam ap. re. ut arbitriū ip̄m ſicut ꝓuide latū eſt ⁊ abvtraqꝫ ꝑte ſponte receptū obſeruent p̄cipue cū ep̄oꝝ pn̄tia ⁊ conſilio fuerit roboratū. ¶ Nota ꝙ cōſuetudo dat iuriſdictōꝫ ꝑſone queal̓ mabilis ē ad iudicādū ¶ Itē eccleſia ⁊ viri religioſi poſſunt petere penam:Caſus. Abbas d̓ pigaCū tꝑenia pͥuilegia ⁊ alias indulgentias a ſe. ap. tꝑe. c. meruitobtinere ꝓpter qd̓ ep̄us merſburgen. dioceſanus eiꝰ ꝯtra ip̄m grauiter eſt cōmotus vn̄ abbas ſuperꝯtrouerſijs que inter ip̄m ex ꝑtevna ⁊ ep̄m ⁊ qͦſdā monachos ip̄iꝰabbatis ex ꝑte altera vertebanturꝓmiſit ſe arbitriū archiepi magdeburgen̄. fide hinc inde data ſeruaturū idē archiepus arbitriū ſubcerta forma ſuꝑ cōtrouerſijs illisꝓmulgauit ꝓnunciās ꝙ abbas renunciaret pͥuilegijs ⁊ indulgētijslibertatis demū orta eſt diſcordiainter ip̄os occaſiōe hmōi arbitrijꝓpter qd̓ ip̄e abbas ⁊ ꝓcuratoresep̄i ad ſe. ap. acceſſerūt pa. examinato cōpromiſſo ⁊ arbitrio qꝛ coſtitit ei legitime ꝙ fidē hinc indedata ꝯpromiſſum fuit ī archiep̄mp̄dictū arbitriū ip̄m decreuit obẜuādū. exceptis capitulis illis q̄ cō
tra libertatē ip̄iꝰ monaſterij ⁊ duarum cappellarū eiuſdē in arbitrioſūt exp̄ſſa qꝛ ⁊ ſi ſponte vellet abbas illis renunciare de iure tn̄ nonpoſſet renūciare pͥuilegijs vel indulgentijs libertatis ſine licentiaromam pontificis q̄ indicat monaſteriū ad ius ⁊ ꝓp̓etate romane eccleſie ꝑtinere. ¶ Nota ꝙ iuramētūqd̓ tangit ius alterius non tenet.¶ Item arbitriū ꝓ ꝑte tenet ⁊ ꝓItem exemptusparte nō tenet.n̄ poteſt renūciare pullegio libertatis ſine licentia illiꝰ cui ſubeſt.Taſus. ReusCum dilectꝰ.ꝯuentus corāiudice poteſt recōuenire actoremſuū. querebat̉ vtrū coraꝫ arbitrislocum haberet recōuentio ſicut iniudicio cū arbitrio adinſtar iudicioꝝ ſūt redacta. Rn̄. pa. ꝙ licet īiudicio ꝯuentus recōuenire valeatꝯueniente cauſaꝫ corā arbitris recōuencio locū nō habet quia arbitri iudicare n̄ pn̄t nͥ d̓ hijs tm̄ ſuꝑquibus in eos extitit cōpromiſſum¶ota ꝙ recōuentio coram arbſtris fieri nō poteſt.Caſus. Int̓ pͥorēCum olim.ſancti bartholomei lucan̄. ex vna ꝑ te ⁊ rectoreꝫ etfratres hoſpitalis ſancti bartholomēi ex altera ſuꝑ eligēdis rectore ⁊ fratribꝰ in ip̄o hoſpitali queſtio vertebat̉ ſuꝑ hͦ cauſa cōmiſſafuit quibuſdā iudicibꝰ tādē vtͣqꝫꝑs in ip̄os iudices cōpromiſit etip̄i ꝓtuler̄t arbitriū ſuꝑ qͦ vtrīqꝫdubitatio eſt exorta qua pecierūtꝑ ſedeꝫ ap. declarari. dn̄s pa. in ſecūdo inſtrumēto arbitriū ꝯtinēteac diligenter inſpecto inuenit ꝙ pͥor ſancti bartholomei ẜm formamarbitrij tenet̉ habere ꝯſiliū cū familia hoſpitalis ⁊ tractare cum eade inueniendo rectore ꝓpter quod