Druckschrift 
Casus longi super quinque libros Decretalium
Seite
IIr
Einzelbild herunterladen
 

Pe ſūma tri.

nemo pt̄ ꝯficere niſi ſacerdos ſit.ẜm claues eccleſie rite fuerit ordīatus. quas dn̄s conceſſit apl̓is et eorum ſucceſſoribus In parte qͣrtavidelicꝫ Sacr̄m ⁊cͣ. d̓r baptiſmꝰqui eſt ſecūdus articulus fidei. ī nomine pris. et filij et ſpūs ſancti conſecratur in aqua. et ſi in forma ꝯcedatur eccleſie a quocūqꝫ ꝯferaturtam ꝑuulis ꝙͣ adultis ꝓficit ad ſalutem. ſi poſt baptiſmū qͥs pct̄mꝓlapſus fuerit. veram pot̓it penitentiā reparari. Vltimo dicitvirgines ꝯtinentes et etiam coniugati fidem rectam et etiaꝫ oꝑationem bonam ad et̓nam beatitudinem merent̉ ꝑuenire Nota iſtamdecretalem in exammatīōe hereticiItem nota ex hac lr̄a ſimpliciter homo debeat fidem ꝯfiteri.Item nota pater et. f. et .ſ. ſ. ideꝫſunt ẜm ſubſtantiam Iteꝫ notadiaboli creati ſunt boni. ſed liberum arbitriū facti ſunt mali Itemnota xp̄s deſcendit in anima. reſurrexit in carne. aſcēdit in vtroqꝫ.Item nota in tantū eccleſia eſtextra quam nullus poteſt ſalutari.Item nota ſacerdos rite ordīatus veꝝ conficit corpus xp̄i Itēnota ſacͣmentum baptiſmi a quocunqꝫ collatum ꝓficit ad ſalutem.Item nota ſi aliquis lapſus fuerit in pct̄m. poteſt per veram penitentiam reparari Iteꝫ notatra hereticos. coniugati pn̄t ſaluari.DamnamusSic pone caſum.Magiſter petrusIombarduſ dixit in ſentētijs ſuisquedam ſumma res eſt pater et fili.us et .ſ .ſ. et illa ſumma res eſt generans. nec genita nec procedens.Sed eſt pater qui generat. filiusgenitus ſpūs ſanctus qui proceditab vtroqꝫ. cōtra iſtū magiſtꝝ pe

abbas ioachim ꝯpoſuit quēdam libellum. in quo appellauit magiſtꝝpe. hereticum et inſanum ꝓpt̓ hancſuam ſnīam. dicens magiſter pe.non tam trinitatē ꝙͣ quaternitateꝫaſtruebat in deo. videlicꝫ iſtas tresꝑſonas. et illam cōemeēntiam quaſi quartam aſſerens ille ioachimnulla res eſt que ſit pater et. f. .ſ..ſ. nec eſſentia. nec ſubſtātīa. nec natura. tamē dicebat pater et f. et.ſ .ſ. ſūt vna eēntia vna ſubſtātiaet vna natura. Veꝝ tamen iſtā vnitatem non veram et ꝓpriam eſſe dicebat quaſi collectiuam et ſimilitudinariam. ſicut multi homines ſuntvnus populus. et multi fideles unaeccleſia. ad hoc ꝓbandum inducebat plures aucͣtes. Primo illam deactibus apoſtoloꝝ. multitudīs autem credentium erat cor vnuꝫ aīavna. Scd̓o inducebat illā auctoritatem apl̓i. et qui pluit et rigatvnum ſunt. et omnes vnum corpusſumus in xp̄o. Tercio illam libroregum. populus meus et populustuus vnum ſunt. Vltimo inducebat auctoritatem euāgelij iohānisvolo pater vt ſint vnum in nobis ſicut nos vnum ſumus Sententiamiſtiꝰ ioachim dānat et r̓probat ꝯcilium iſtud generale. et hoc vſqꝫ adverbum Non em̄ ⁊cͣ. hic incipit reſpondere auctoritatibus illiꝰ abbatis quas īducebat ſua ſnīa. dicēs fideles chriſti non ſunt vnuꝫ. ideſt quedā vna res cōis omnibꝰ. vtdicebat ioachim. ſed modo ſūt vnūid eſt vna eccleſia. ꝓpter vnitatemfidei catholice. et tandē vnū regnūꝓpt̓ vnionē indiſſolubilis caritatiset ad hoc ꝓbandum inducit ꝯſiliuꝫaucͣtem iohānis apoſtoli ī epl̓a ſuatres ſunt qui dāt teſtimoniū ī celo.pater verbū. et ſpūs ſanctus. et hitres vnū ſūt. ſtatiꝫ ſubiungēs tres