Uita. Sctē.Birgitte.
o ſi hucuſqꝫ vocatus eſt bn̄dictus.nodo filius aquarū ⁊ or̄onū vocabiet finē faciā neceſſitati eiꝰ. Die igiqͣnta poſt hec: auditꝰ fuit cātus ſuaſimus quaſi auiū. int̓ parietē et lectūpueri: tūcqͣꝫ aīa eius a corꝑe eſt egreſſaSed eoꝝ qͣrtus filius gud̓marus none. puer ſcolaris in opido Stokholmēſi. qꝛ placita erat deo aīa illius. ꝓpt̓hoc ꝓperauit educere illū de medio iniitatū: illibatū ſpūm dn̄o cōmēdauit.vn̄ pię credit̉. ꝙ in bonis dn̄i demorat̉An̄s enī nō p̄uabit bonis eos qͥ ambuant in innocētia. F. ¶ Inſuꝑ ⁊ filiasquatuor habebāt Quarū prima dn̄a merita vocabat̉ De qua nō repperi memorie cōmendatū. Niſi ꝙ poſt deuotū matrimoniū. filiorūqꝫ caſtam generatōem.cū illa bona Martha euāgelica ꝓ dn̄oſollicita. in regno Noruegie credit̉ coriſculo pulueri tradita. Spū ad dn̄mifecit illū. feliciter aſcendēte. Quiahec ē generatio querentiū eū querentium faciē dei ¶ Filia vero eorū ſcd̓a beata virgo katherina. ꝓpter v̓ba labiorūdn̄i cuſtodiēdo vias duras. noua vel utuadā īuentōe de hoſte didicit triūphae. Maritales nāqꝫ poſt et int̓ amplexis virgineo candet honore. Sicut patet in extraua. capitꝰ cxº. Que quā celebiis ī celis ſit angelis: ꝓbāt que ꝑ ip̄ammp̄s deus oꝑari dignat̉ in terris. Etn in oēm terraꝫ qͣſi exiuit ſonus eorū.t in legēda vite ſue latius declarat̉.Eiuſqꝫ p̄coniū atteſtatōe deifica recenſet̉ In. vj. liº. reuel̓. cel̓. cxviij. ⁊ cxx. cap̄¶ Hec deo dilecta dn̄a katherīa Quiaeuotōe p̄cipua. ⁊ morū gͣuitate p̄cellēserat. ac habitudīe corꝑis formoſa. vitāqͣꝫ duces exemplarem: eius honeſtioresne p̄ſentiā diligebāt Un̄ cū ſemel a nobilioribꝰ matrōis romē rogata. cū eisextra muros recreatōis grā deambulaet. Prominentibuſqꝫ hinc inde ſupͣ macerias vinearū botris. Inſtabāt vt ip̄aon̄a katherina qꝛ elegātis et ꝓcere ſta-
ture erat. ip̄is depēdentes carꝑet vuasQuę cū manus ſurſum porrigeret. brachia eius v̓ginea in veſtitu deaurato cucūdata varietate fulgebāt. Cum tn̄ prepauꝑtate ꝙͣ elegerat. repeciatas hēretmanicas et p̄ruptas. Quas nobiles illematrone cū admiratōe ſingillati attrectantes ſtupebāt. ꝙ tā humilis et deuota ꝑſona. hijs p̄cioſis veſtibus vt eis apparuit vteretur. Non intelligētes diuinū eſſe miſterium hoc quod cernerent¶ Alio quoqꝫ tꝑe cum beata katherina graui corꝑis valitudine dep̄ſſa lectodecumberet. Et voluntarie paupertatis preferēs inſignia. ſuper ſtramineū iaceret ſtratoriū. habens ſub capite vnicum cuſſmulū: cooperta deſuꝑ antiquato et emēdato mantello. Quidaꝫ eiusſpecialis amicus. nobil̓ baro romanusLudouicus nomīe. pluribus ſtipatus ſatellitibꝰ. ip̄am ex deuota compaſſioneviſere ſatagebat. Ueniēs autē ad lectūlanguētis. videbatur ſibi delicatis et optimis lectiſternijs inſtauratus: deſuꝑqꝫdeaurato et iacinctino tegmine reſplendere Unde plurimū admirans dixit comitibus ſuis. Melius eſſet vt iſte domne hec p̄cioſa venderēt. et cū p̄cio eorūſuam inopiam releuarēt. ¶ Contigiteciā romē. ꝙ tiberis fluuius tanta inundatione ſuccreuit. vt pontem lateranēſem et monaſterium ſancti iacobi cumdiuerſis circumuiciuis edificijs ſupergrederetur Romani itaqꝫ excidiū vrbisꝑtimentes. in domū beate katherine ꝙͣtotius ꝓperabant. Rogantes quatenusvſqꝫ ad decurſus aquarū inundantiū cūip̄is deſcendere dignaret̉: dn̄m pro vrbedeprecatura Ipſa vero hūilitatis alūnaindignam ſe ad hoc reputans. cū lacrimis ſuꝑꝑtationē poſtulabat. Sed cump̄cibus ſe ꝓfice̓ nō poſſe viderēt. violenter cū reuerētia tn̄ ip̄aꝫ de domo ſua educētes aqͣrū ꝓfluuio obtuler̄t. Mira resantiquū īnouat̉ miracl̓m. Ioſue tꝑe iordanis cōuerſꝰ ē retrorſū. Et ad īgreſſū