Reuelatōes.Extrauagātes.
Scd̓m debet eſſe ſtabile boni oꝑis: vtnō euertatur volūtate praua. Terciuꝫdebet eſſe fulgidū pulcritudine et ꝓfectu bonorū operū vt nō offuſcetur colore praue affectōis: ſeu concupiſcentie.In corꝑe tria eſſe debent. Primo refectio Scd̓o labor Tercio voluptatis etconſenſus carnalis cohibitio: Prīo ſacietas ſomni vigiliarū et refectiōis cūtꝑamento. vt nec minus nec plus ſit: ſꝫſicut corpus ſufficit ſtare in ſeruitio deiScd̓o cōtinuatio in labore cū omī diſcretōe. Tercio volūtas hylaris in ſeruitio dei. ⁊ cohibitio praue voluptatis:ex quo aīa illuminat̉. B. Ergo qꝛ amicus meꝰ ꝑ votū ſuū manus ſuas ligat.ne corpus ſuū contra aīam ꝓceſſum habeat cōtrariū. ideo ego q̄ ſum regīa celi et filio meo cairſſima ⁊ ꝓxima. ſoluovotū ſuum: qꝛ filio meo ſic placet Egoenī illa ſum de qua p̄dicatōem ſuā īcipitEgo enī p̄ce tanꝙͣ ſydus an̄ ſolē precedoeū ante filiū meū: ⁊ gubernādo ſubſeqͦrIdeo ꝑmitto ei vt corꝑi ſuo. ꝓut nature congruit ⁊ expedit īdulgeat: carnescomedendo diebus carniū. et piſces diebus piſciū. Inſuꝑ do ſibi tria. Primoforma in bonis oꝑibus. Scd̓o ſapīamcopioſiorē in cōſcientia. Tercio roburmaius ad affectū in ꝓferēdis verbis diuinis. Inſuꝑ et illū timorē. quē pro exceſſu ciboꝝ ſumendoꝝ habet verto ei inbonū. ita vt cibus quē ſumpturꝰ eſt: adcorꝑalem ei fortitudinē et ſpūalem proficiet: et ad aīe profectū liqueſcat. C.Dein̄ filius apparēs loq̄bat̉ dicens. Ip̄iīiunctū ē officiū apl̓oꝝ: ideo cibū apl̓oꝝꝑmitto ei habe̓. Apl̓i qͥppe q̄ apponebāt̉comederūt. Sic ip̄e in refectōe corꝑisſui ſe habebit. ſicut apl̓us. Ego enī mitto eum nō ad gentiles vt alios amicosmeos: ſꝫ ad malos xp̄ianos. Sicut enīſpōſam q̄ a viri ſui cōſortio contēptibiliter diſceſſerat. difficiliꝰ eſt reuocare adviri cohabitatōem. quā illā que nō guſtauerat viri voluptatē: ſic difficiliꝰ eſt
malis xp̄ianis ad deum redire. quā quinondū guſtauerāt vreba dei. et bonitatis eius dulcedinē Propterea quia amicus meus eſt ⁊ eū intime diligo. ideo qͣſiamico laborioſius onus īpono. Uerūtamē oīa cū attēptauerit. ꝑ gr̄am meaꝫfiant illi leuia. In paſca nunc appropinquāte videat vt paratus ſit ire negociūmeū. ipſe quippe ponet nucleū in pinguiterra: qͥ pingueſcet in multis et fructūfaciet. Nucleus iſte verba mea ſūt. terra vero ſcā eccl̓ia: que a ſapiētibus exarata. fructifera fiet Ideo vadat ſecurꝰ:ego ero cū eo in corde et in oreQuare ꝑiculoſa eſt leticia mundanorū et ſecuritas.Capl̓m. lxxxvj.Aria loquit̉. Modica letiUcia eſt in illo riſu quē ſciturpro certiſſimo ploratus ſecuturꝰ Sic ēde riſu mūdanoꝝ. poſt quē ſciunt hoīesoīm mēbrorū dolorē ſecuturum: et cordecrepāte. leticiā cōuertendā in luctum.Magnū eciā ꝑiculū eſt nō curare recōciliari iudici. ante quā gladius ſeꝑat caput a corꝑe. Tale ꝑiculū inſtat homiuinō attēdenti recōciliari iuſticie dei. antequā mors ſeꝑat animā a corporeGracia ſpūs ſcī indigni ſunt qͥcumqꝫ nolētes dimittere pctāCapl̓m. lxxxvij.Aria ait. Cōſuetudo eſt vobiſcū. ꝙ alicui veniēti cū ſacco apto vel vaſe mundo: det̉ aliqͥd ī illo.Sꝫ ſi portās ſaccū nolit p̄ pigricia ſuaaꝑire eū. et ſi vas ſuū fuerit immundūſimiliuſqꝫ eſt ſtercori quam vaſi purificato. qd̓ eciā portās nullo pacto mūdareꝓponit: quis daret ei ſua p̄cioſiſſima cūindignus ſit? ¶ Sic ē eciā ſpūaliter. qn̄volūttas non ꝓponit pctm̄ dimittere.tūc non eſt iuſticia. vt illi detur poculūſpūs ſcī. Et qn̄ nō eſt volūtas in corde.pctm̄ emēdare. tūc nō debet cibꝰ ſancti