Reuelatiōes.Extrauagātes.
Capl̓m. lxix.Rabat ſponſa xp̄i ad virginēdicens. O mea cariſſima domina. Rogo te propter caritatem dilecti filij tui: vt dones michi auxilium eū toto corde diligere. Ego ſentio me debilem ad diligendū eum. tamardenti caritate vt deberem. Ideo rogo te mat̓ miſcd̓ie. vt ligare digneriscaritatem eius ſuper cor meum: ⁊ attrahe illud ad filiū tuum. toto conamine ſeꝑatum ab omni dilectione carnali. Eeo valentius attrahe. quo fuerit ponderoſius. Beata virgo reſpondit. Benedictus ſit ille qui tales oratōes inſpiratSed quāuis tibi iam dulce videat̉ colloquium meū. Uade tamē et conſue tunicam filie tue. que magis gaudet de vetuſta ⁊ reꝑata tunica quā de noua. quemaius deſiderium habet ad griſeum burellum: ꝙͣ ad ſericum et aliud precioſuꝫindumentū Beata illa que ſic libere reliquit mūdialia. Ipſa reliquit maritumcum ip̄ius beniuolo cōſenſu. cuius corpus dilexit ſicut ſeip̄am: ⁊ eius animampluſꝙͣ vtrorūqꝫ eorum corpora. Ipſa reliqͥt fratres et ſorores cognatos et amicos corꝑaliter. vt poſſet eos iuuare ſpiritualiter poſſeſſiones mūdi nō curauitIdeo pro derelictione conſanguineoꝝdimiſſa ſunt ei omīa peccata ſua. Stetmodo deinceps ſtabilis Nam pro poſſeſſione terrena dabit̉ ei regnū celi. Etipſe iheſus xp̄us pro marito. Et omnesqui diligunt eam. ad deum proficiēt propter eam.Sp̄us hic promittit ſeprouiſurum ſponſe ſue et ſuis propt̓ caritatem.Capit. lxx.Um beata birgitta eſſet prope ludoſiaꝫ in regno ſwecieoccurrit ei vnus de familiaſua pauꝑ rogans ſui miſereri. qꝛ diſpōebat facere nuptias filie ſue deſponſate:ſed p̄ pauꝑtate nō valebat. Igitur ip̄a
dn̄a Birgitta audiens a diſpēſatore domus ſue. quantū haberet in prompta pecunia: rn̄dit dicens. Da inquit iſti pauperi terciam partē eorū que habes. vtfilia eius conſolata oret pro nobis. Ingreſſi autē ciuitatē. inuenerunt ad ianuam hoſpicij dicte dn̄e Birgitte pauꝑescongregatos: quibus precepit elemoſinam dari. Rn̄dit diſpenſator. nullomōſufficere ea que habebat ad ſoluendumin hoſpitio: niſi reciperet ab alio pecūiam accomodatā Et quomō tam largeeffunditis pecunias? Magne quippe ꝑfectionis eſt. pecunias pauperibꝰ erogare: ⁊ ab alijs mutuū reciꝑe Cui domina birgitta. Demus cū habemus. quiabenignus deus largus ē nobis dare cūindigemus. Iſtis enim pauperibꝰ egoreſeruata ſum. quia nō habent aliud ſolatium Ego autē in neceſſitate mea. relinquo me voluntati dei. Cum aūt miſſam in eccleſia audirent. ipſa beata birgitta. orādo audiuit xp̄m dicentē ſibi. Filia nr̄a ē ſicut illa que ita feruent̓ ꝓperatad ſpōſum ꝙ obliuiſcit̓ pr̄em et matrē ⁊oīa q̄ habet: donec inueniat quē queritQuid ergo facturꝰ ē ſpōſus? Mittetvtiqꝫ ſeruos. ⁊ faciet oīa que ſpōſe ſūt:venire poſt eā. Sic ꝓpter tuā caritatēprouidemꝰ tibi ⁊ tuis o filia. Nam ſicutcaritas ineffabiliter ītroduxit me ī vterū virginis: ſic caritas homīs introducit deum in animā eius.Icūs Iohēs baptiſtaloquit̉ btē birgitte de quodaꝫ. qͥ credit̉fuiſſe mgr̄ petrꝰ olaui ꝯfeſſor eiꝰ: de qͦ ſuꝑius eſt tactum. Capit. lxxj.Filia de amici t̓ui ſpūal̓ victoria. te t̄bari nō oꝑtet. Miles amicꝰ dei vicit de īimicodei pulcrā victoriā. Inimicꝰ incaute accurrebat poſt eū. volēs eū ledē in hͦ. ꝙiraſci deberet ꝯͣ latrones: ſe ſpoliantes.Ille quidem contra hoſtis lanceam īſultauit. frangens illam. Et ip̄m lācea ſua