Reuelatōes.Extrauagātes.

ſi amiciciā dei promereri poſſis. Et ideoillud onus īpono tibi: vt dicas. aliquaverba que deo placuerint.Xn̄s ꝑ paſſionem ſuamreprobat curioſitatē edificiorū: et delectationem carnalem.Capl̓m. lii.Ontigit ſemel ꝙ cū btā birOgitta viuente marito. pararifeciſſet lectū ꝑ quēdā carpentariū. ſolēnius et curioſius ſolito in ſua domo. invilla que dicit̉ vvlffaaſa. tūc ꝑcuſſa fuit qua ſi ab vna manū tā valent̓ in capite: ꝙ vix ſe mouere poterat pre doloreDucta igitur ad aliā partē domus: audiuit quaſi de pariete vocē dicentē ſicEgo nō ſtabā ſed pendebam in crucenec caput meū habuit reclinatorium: ⁊tu tibi tantā curioſitatē queris et quietem. Hijs igit̉ auditis dn̄a birgitta reſoluta in lacrimas: et ſubito ſtatim curata eſt. Et poſtea cū potuit potius ī ſtraminibus et pelle vrſina dormiebat. quāin lectoUilio ſpūalis de olla ⁊cibo deſiderabili. et igniculo ſubtus ollam. de quodā induto auratis veſtibꝰ:laborante circa ollam. et qͥd ꝑ hoc ſignificatur.Capl̓m. liiijUodam tēꝑe dū ſancta birgitta eſſet in oratōe. A Uidit ante ſe igniculū quendāin ſpūali viſione. et quandā paruā ollāſuꝑ igniculū poſitā: et in ea deſiderabilem cibū. Uidit eciā quendā virū purpura aurea et valde ſplendida amictūQui flexis genibus ollā circūibat. moſufflans ad ignē. modo aūt ligna remouens: et hijs modis pro olla illa laborabat. Qui tandē ad eā que hec videbatait dicēs. Tu que hec vides. vidiſti vnꝙͣ tam humilē hoīem ſicut ego ſū? Egoquidem vt cernis auratis veſtibꝰ indutus. tāta ſeruicia exhibeo huic olle Cir

cueo eam flexis genibus. īclino caputad terrā: ſufflādo ad ignē. Ligna qͦꝫ cōpono et cogero. qn̄qꝫ eciam illa ab inuicē ſeparo. et nulli meo labori parco: etideo me valde humilē cōprobato. B.Sed qͥd hoc ſignificat tibi oſtēdere meoportet. Per illā ollam igit̉ cor tuū ītelligo. Per cibū qui eſt in olla. verba illadulciſſima que tibi a deo deſuꝑ donāturPer igniculū caritatis feruor quē a deohabes Ego vero dyabolus ſū tue cōſolationi inuidēs. qͥ ideo me tā hūiliter ſeruientē exhibeo. iā ſufflādo non tm̄ vt ignis magis ardeat. ſed vt cineres ideſtterrenarū rerū affectus. in ollā ideſt incor tuū aſcendāt. vt ſic ille ſaporoſꝰ cibus id eſt v̓ba ſpūs ſcī tibi infuſa. aliquātulū inſipida fieret. Cōmoueo faces etligna. vt olla ſcꝫ cor tuū. ad terrā ideſtad aliqͦs t̓renos notos aut proximos īclinaret̉: ita vt deus minꝰ diligeretur.Parratio de excellētimerito ſcītatis btē birgitte. quā vidit ⁊p̄dixit frat̓ gerechinꝰ de monaſterio aluaſtri: vir magne ſcītatis. Cap. lv.Uidam monachꝰ ſcē vite ip̄ius monaſterij Aluaſtri. Ac.Narrauit cū lacrīs et iuram̄to ipſi pͥori petro. ꝙ qn̄ dn̄a birgitta venit ibi ad reſidendū in eodē monaſteriomonachꝰ admiratus eſt in corde ſuo: ⁊zelo regule et ſcītatis. dixit in corde ſuoCur iſta dn̄a reſidet hic in monaſteriomonachoꝝ ꝯͣ regulā nr̄am. inducēs nouā ꝯſuetudinē? Tūc idē frat̓ in oratiōeraptus in quodā mētis exceſſu: audiuitquandā vocē dicentē ſibi. Hec enī ml̓reſt amica dei. ⁊ ad hoc venit ad monaſteriū. vt ſub mōte iſto flores colligat:de qͥbus oēs gētes eciā vltra mare ⁊ fines mūdi. recipiēt medicinā Iſte enimfrater vocabat̉ Gerechinꝰ. qͥ fuit tāteſcītatis ⁊ vite. ꝙ ꝑ. xl. annos extra monaſteriū nūqͣ exiuit: ſed diebus ⁊ noctibus vacās orōibꝰ. hāc grām ſingularēB. iii.