Reuelatōes.Extrauagātes.

erat ſupprior. Ip̄e aūt volens deliberare ſuꝑ hoc. ſtabat in ſero ī eccl̓ia: certādo cogitatōibus ſuis ſecū. B. Cūqꝫ infine ex hūilitate deliberaret. nō aſſumere neqꝫ ſcribere dictas reuelatōes diuinas: reputans ſe ad talia indignū. et dubitans de illuſione dyaboli Tūc ꝑcuſſus fuit tali alapa diuina percuſſione. ꝙſtatim ſtetit qͣſi mortuus. pͥuatus officoſenſuū ⁊ viriū corꝑaliū: ſed tn̄ intellectꝰſanus remanebat in mēte eius. Monachi igit̉ inueniētes eū ſic in terra iacentem. apportauerūt eū ad cellam ⁊ poſuerunt in lecto: et ſic iacuit per magnuꝫſpaciū noctis quaſi ſemimortuꝰ Tandēdiſpenſatōe diuina. occurrit ei in mētetalis cogitatio. Forte inqͥt hec patior. qꝛnolui obedire reuelatōi. et p̄cepto fct̄omichi ꝑ dn̄am birgittā ex parte xp̄i: Etdicebat in corde ſuo. G. O dn̄e deusſi ꝓpt̓ hoc ē parce michi. qͥa ecce paratꝰſum et volo obedire: ⁊ ſcribere oīa verba q̄ ip̄a michi dixerit ex parte tua Tūcaūt in eodē puncto cōſenſu fcō ī corde.ſtatim curatus ē ſine aliqͣ mora. Et iuitad dn̄am birgittā feſtinant̓. offerens ſead ſcripturā faciendā: de oībus reuelatōibus ſicut ip̄a diceret eī ex parte xp̄i.¶ Itē dixit prior ꝙ poſtea audiuit a domīa birgitta. ꝙ xp̄s dixit ei ī alia reuelatōe hec verba: Ego ꝑcuſſi eum qꝛ nolebat obedire. ⁊ poſtea ſanaui eū: qͥa egoſum medicꝰ ille qui ſanaui tobiā. et regēiſrl̓. Dic ergo ei. Aggredere et volueet reuolue opus ſcripturarū verborummeoꝝ et ſcribe: qꝛ dabo tibi adiutoremmgr̄m in lege mea. Et ſcias pro certiſſimo. qꝛ tale opus facere volo ꝑ v̓ba mea. quę tu ſcribis ab ore iſtius mulieris:vnde potētes hūiliabunt̉. ⁊ ſapiētes obmuteſcent. D. Nec credas a malignoſpū ip̄a verba procedere. que hec ml̓r tibi loqͣtur: quia ea que tibi dico. operibꝰcōprobabo. Et ſtatim prior poſt hec incepit ſcribere ⁊ trāſlatare. omēs reuelatōes ⁊ viſiones diuīas. datas ip̄i dn̄e

birgitte iuxta p̄ceptum eius. licet aliqͣsſcripſerit dn̄s petrus ꝯſocius eius et cofeſſor. vna cū dicto dn̄o petro priori: qn̄ip̄e prior nō erat cū ea Et dixit prior ꝙpoſtea ip̄e ex p̄cepto xp̄i ſequebat̉ eā. etfuit cōfeſſor ⁊ ſcriptor eius in dictis reuelatōibus. xxx. annis: vſqꝫ ad mortemip̄ius dn̄e birgitte. Quas poſtea xp̄s ante mortē ip̄ius p̄cepit dari dn̄o Alphonſo heremite yſpano: olim ep̄o GiennenEt tali mō iſti libri celeſtium reuelationum conſcripti ſunt.Xp̄s dando iſtas reuelatiōes ſimilat ſe carpētario. qͣs poſteamiſit dn̄o alphōſo ep̄o et tunc heremiteelucidādas. dicēs qualiter ſpūs ſcūs qnqꝫ dimittit electos ſibiip̄is. Cap. xlix.Ilius dei loquit̉ ad ſpōſam dicens. A Ego ſum ſil̓is carpēatario qui p̄ſcindens ligna. deportat in domū et inde fabricat ymagine pulcrā: et ornat ea coloribus ⁊ liniamētis. Cuiꝰ amici vidētes ymaginē. ꝙadhuc pulcrioribus coloribꝰ ornari poſſet: appoſuerūt et illi colores ſuos depingendo ſuꝑ eam. Sic ego deus p̄ſcidi deſilua deitatis mee. verba mea que poſuiin cor tuū. Amici vero mei redegeruntea in libros ſcd̓m grām eis datam: et colorauerūt et ornauerūt illa Nunc ergovt pluribus linguis cōueniat. trade omnes libros reuelationū eorūtem verborū meoꝝ ep̄o meo heremite. qui cōſcribat et elucidet: ⁊ catholicū ſenſum ſpūsmei teneat. B. Quia ſpūs meus dimittit qn̄qꝫ electos meos ſipiip̄is. vt ip̄i more ſtatere diiudicet et diſcutiant verbamea in corde ſuo: et poſt multos cogitatus exponāt clarius et eliciant melioraNam ſicut cor tuū nō ſemꝑ eſt capax etferuidū. ad proferendū et ſcribendū illaque ſentis. ſed nunc voluis et reuoluisea in animo tuo. nūc ſcribis et reſcribisilla: donec veneris ad ꝓpͥum ſenſum verborū meorum. Sic ſpiritus meus cum