Sermo.Angelicus.
propinquiori erat collocandū: videbātnamqꝫ deum illud īcreatū ſumme diligere. ac de illo permaxime gratulari. Eoīm cōſolatio virgo maria. hocip̄m tues. ad qd̓ angeli a principio ſue creationis. tanta arſerunt caritate: ꝙ licet exſuauitate et claritate. quā ipſi in dei viſion ⁊ appropinquatōe habebant. ineffabiliter letabantur: plurimū tamē ex eogauiſi ſunt. ꝙ tu ipſi deo eis propinquiorfieri debebas. et ex eo ꝙ maiorem caritatem maioremqꝫ ſuauitatem. ꝙͣ ipſi habebāt. tibi nouerūt reſeruari.Uidebant eciam ſuꝑ ſedem illā. coronāquandam tante pulcritudinis: tanteqꝫdignitatis. ꝙ nullius maieſtas. niſi ſoliꝰdei: ipſā debebat excellere. Unde ꝙͣuisnouerūt deum magnum honorē et gaudium. ex hoc veraciter habere. ꝙ ipſoscreaſſet: maiorem tamen honorē et maius gaudiū. ex hoc deo debere ꝓuenirevidebant: ꝙ tu ad tam ſublime coronācreari debebas Et ideo ipſi angeli dehoc magis exultabant: ꝙ te deus creare volebat: ꝙͣ ex eo ꝙ ipſos creauerat.Et ſic tu o virgo ſanctiſſima: angelismox vt creati fuerunt. gaudium fuiſti:que ip̄i deo ſine prīcipio ſūma delectatōextitiſti. Et ſic vere deus cum angeliset angeli cum deo: de te o virgo creaturarum omnium digniſſima. anteꝙͣ creareris. intime congaudebant. Tu aūt.Feria ſecūda. leō ſcd̓a ¶ AbſolutōIn matrem dei virgo preelecta: nobisoſtendat que ſit ad patriam viā rectaCapitulum. v. Amerntendens igit̉ deus mūdumcreare. cum alijs creaturis¶ que in eo ſunt: ait Fiat. Eſtatim ꝑfecte factuꝫ erat: qd̓ ip̄e creareintendebat. A Mundo itaqꝫet creaturis omībus preter ſolū hoīemꝑfectis. et diuino aſpectui cū pulcritudīe reuerenter aſſiſtentibꝰ: adhuc vnꝰminor mundus coram deo. cum omnivenuſtate increatijs aſtabat: a quo ma
ior gloria deo et angelis maior leticia.atqꝫ omni homī eius bonitate frui volenti maior vtilitas. quā de hoc maiorimundo prouenire debebat. O p̄dulcisdomina virgo maria. omībus amabilis:oībus vtilis: per hunc minorē mūdumnon incongrue tu intelligeris. Ex ſcriptura eciam colligitur. ꝙ placuit deolucem a tenebris in hoc maiori mundodiuiſiſſe. ſed vere illa lucis ac tenebraꝝdiuiſio. que in te poſt tuam creationemfieri debebat. multomagis ei placuit: qn̄ſcilicet tenerioris infantie ignorantia.que tenebris comparatur. a te penitusdebebat abſcedere: et dei cognitō cumvolūtate et ītelligentia. viuendi ſcd̓meius velle que luce aſſimilatur. cū feruentiſſima caritate. in te debebant pleniſſime remanere B Cōueīenter itaqꝫ teneritudo illa infantie. tn̄brisſimilatur. qua deus non agnoſcitur: etquid agendū ſit nulla ratiōe diſcernit̉:Hanc vtiqꝫ etatis infantie teneritudīeꝫtu o virgo omīs pctī expers: īnocētiſſime tranſegiſti Deinde quēadmodū deꝰduo luminaria. ſimul cum ſtellis huicmūdo neceſſaria creauit: vnum vt p̄eſſꝫdiei. et alterum vt p̄eſſet nocti: ita et inte alia duo luminaria. clariora fieri preuidit. Primum namqꝫ erat tua diuinaobediētia: que inſtar ſolis corā angelisin celo. et bonis homībus in mūdo. qͥbꝰvere deus ſempiternꝰ dies eſt: lucidiſſiēradiaret. Scd̓m vero luīare erat tuacōſtantiſſiā fides. qua multi noct̉no tꝑehoc eſt ab hora illa qua creator ī carneꝓ creatura pati debebat: vſqꝫ ad eiꝰ reſurrectōem ī tenebris deſperatōis. ⁊ ꝑfidię miſere peruagātes: veluti quodamlunari iubare. ad veritatis agnitioneꝫducendi erant C Stellis qͦꝫcogitationes tui cordisº. in hoc ſimilesapparebant. ꝙ a tempore illo. quo pͥmodei cognitionem habuiſti: ita feruensin diuina caritate vſqꝫ ad mortem permanſiſti: ꝙ dei atqꝫ angeloꝝ aſpectui.