Druckschrift 
Revelationes
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Saluatoris.Regula.

mittente illa ſe iſta facturā Subiungatepūs. Tali intētōe oportet te dare fidēdeo tuo. et vouere. vt nichil oīno ſicutdeū tuū diligas: et toto deſiderio cōuenittibi aſſentire in ip̄m. Tūc rn̄det illa. Aſſentio in deū meū toto corde et totate offerens me illi in ſimplicitate cordis. Cui ſic iterū rn̄det ep̄us. Et egoex parte dei oīpotētis vnigēiti filij eiꝰdn̄i nr̄i ihū xp̄i. aſſentio in te. Et legatDeus op̄s (Or̄o (iſtam or̄em.ihūs xp̄s. verus deꝰ et verus homo. quiin vterū v̓ginis deſcēdere dignatꝰ ē. firmetur in aīa tua. et tu in ip̄o. In nomīepr̄is. ⁊tͣ. Dein̄ īponat anulū digito dextre manꝰ eius. dicēs Bn̄dico te ī ſpōſam dei. et in ꝑpetuā eius poſſeſſionem.In noīe pr̄is. ⁊tͣ. B Poſt hec ep̄usaccedens ad altare. incipiet miſſam cantādo de ſct̄ā trinitate. et faml̓a dei interīſtabit inferius iuxta ſcūariū. aūt incipit offertoriū. ip̄a ꝓcedens ad altareofferat. ſtatī redeat ad locū ſuū Dictovero offertorio. veſtimēta eiꝰ regulaiubet habere p̄parata a cōuentu. apporcent̉ ad altare an ep̄m: que ip̄e bn̄dicetꝭDn̄e ihū Or̄o (legēs iſtā or̄onemxp̄e. vis mortē peccatoꝝ. ſꝫ deſideras pnīam. q̄s clementiā tuā. vt hec veſtimēta in ſignū hūilitatis et penitētiehec famula tua ferre ꝓponit. tu bn̄dicere digneris: vt vanitate huiꝰ ſeculi relicta. te verā hūilitatē induere mereat̉Iu nomīe prīs. ⁊tͣ. Ueſtimētis ergoſcīficatis. vnꝰ clericoꝝ vocabit faml̓aꝫdei ad altare ante ep̄m. quę nudis pedibus incedēs. et exterioribꝰ veſtimentisan̄ altare ſe exuēs. in vna tunica remāeat: ꝯſecratū habitū ſuſceptura. CInduat̉ dein̄ ep̄m tunica regulari. diDeus omp̄s Or̄o. (cente ep̄o.det tibi verā penitētiā in tua conſcīa. etperfectā cōtritōem in corde. In nomīeprīs. ⁊2. Dein̄ ip̄a muniat pedes ſuosſotularibus dicente ep̄o Oratio.Dn̄s nr̄ ihūs xp̄s. faciat rectū greſſum

pedibus tuis. et det tibi ſic nūc ꝓcedere in via ſalutis. vt nūꝙͣ ampliꝰ cōſentias pctō: donetqꝫ tibi de pctīs cōmiſſisemendatōem verā. et de futuris cautelam. In noīe pr̄is. ⁊rͣ. Cum autē īduitur cuculla. dicat ep̄us OratioDn̄s ih̓s xp̄s ſpes oīm xp̄ianoꝝ/ det tibiſpem et fiduciā in aīo tuo. vt ſic ſpes dedei mīa. vt obliuiſcaris eiꝰ iuſticiāſic timeas eiꝰ ſeueritatē. vt negligaseius pietatē et bonitatē. In .n. p. H Dein̄ adaptato mātello. dicat (or̄oDn̄s deus op̄s pͥncipium vere fidei. corroboret et cōfirmet aīam tuā in vera fide. et det tibi credēda ſunt credere. etad finē vite in bono incepto ꝑſiſtē. Innoīe prīs. ⁊r̄. Dehinc coniugat̉ mantellus nodo ligneo. dicēte ep̄o. Or̄oDn̄s nr̄ ihūs xp̄s. qui nimiā caritatēqua dilexit nos. ligno crucis affixus eſtet amariſſima morte dānatus. ip̄e aīamtuā configat et trāſuerberet mēoria paſſionis ſue. vt caritas tua ad ſolū deumferueat. et ignis caritatis diuīe amplexans te. tribuat tibi reqͥem in ſuo benedicto brachio. in quo oēs ſcī requieſcūtIn noīe pr̄is. ⁊rͣ. E Poſtea ip̄a velabit caput ſuū vitta. ep̄o īponente acūDn̄s nr̄ ihūs xp̄s. Or̄o. (et dicēte.ſit tue aīe in vmbraculū refrigeriū. vtnulla ei nociua nocere valeāt. In noīeprīs. ⁊r̄. Impoſito āt velo. dicat ep̄sDn̄s ihūs xp̄s. det intellectui Or̄otuo ſpūale lumē et ſapīam. vt t̓rena oīaet que aīe tue ſunt nociua. an̄ ocl̓os tuos ſint mortua. via ducit ad celeſtiaillūinetur an̄ aīam tuā: qͣtinus qui teelegit cognoſcere poſſis. In noīe pr̄is.⁊r. Hijs finitis. reuertat̉ famula deiad locū vbi ſtabat pͥus: et ep̄s cōpleatmiſſam ſuā Qui venerit ad partē illāmiſſe. in qua ſacerdos in ſponſali miſſaſolet ſe cōuertere. et bn̄dicere ſponſumet ſponſam: conuertet et ip̄e ſe ep̄s. EEt vno clerico vocante famulā dei adaltare īponat ei coronā ſuꝑ velū. dicēs