SeptimusLiber.
ex mea caritate ꝓcedit Naꝫ caritas itaincōprehenſibilis ⁊ intenſa nūc in me ē.ſicut erat in tꝑe paſſiōis mee. qn̄ ꝑ mortē meam ex nimia caritate liberaui de inferno om̄s electos. qͥ hac redēptione etliberatione digni erāt. qꝛ ſi adhuc poſſibile eſſet. ꝙ ego totiēs morerer qͦt ſuntaīe in inferno Ita ꝙ pro qͣlibet eaꝝ talimortē iterū ſuſtinerē. qͣlem tūc pro omībus ſuſtinui. adhuc corpꝰ meū paratuꝫeſſet ſubire hec oīa. cū libenti volūtateet ꝑfectiſſima caritate Sꝫ vere iā impoſſibile eſt ꝙ corpꝰ meū poſſit ampliꝰ mori. ſeu aliquā penā vel tribulationē patiEt ſic etiam impoſſibile eſt. ꝙ aliqͣ aīa q̄poſt mortē meā eſt vel fuerit in infernuꝫcōdempnata. inde vnꝙͣ amplius liberet̉neqꝫ fruet̉ celeſti gaudio qͦ fruūt̉ ſanctiet electi mei. ex corꝑis mei glorifica viſion. ſꝫ ſentient infernales penas in eterna morte. qꝛ noluerunt frui bn̄ficio mortis et paſſionis mee. neqꝫ voluerunt ſeqͥvoluntatē meā dū vixerūt in mūdo BCeteꝝ qꝛ ſuꝑ offenſas michi fctās nullꝰeſt iudex niſi ego ipſe. et ꝓpt̓ hoc caritasmea quā hoībus ſꝑ oſtendi. cōquerit̉ coram iuſticia mea. Ideo ad iuſticiā ꝑtinetſuꝑ hoc iudicare. ſcd̓m meaꝫ voluntatēMado ego conqueror ſuꝑ habitatoresregni cypri. qͣſi ſuꝑ vnū homineꝫ Sꝫ nōcoqueror de amicis meis ibidē habitantibus. qͥ me toto corde diligūt. ⁊ meā inoībus voluntatē ſequunt̉ Sed ad illosoēs qͣſi ad vnā ꝑſonā ꝯquerēdo loquor.qͥ me cōtemnunt ⁊ mee voluntati ſꝑ obſiſtunt. michiqꝫ ꝑmaxīe aduerſant̉. et idcirco nūc incipio loqui oībus eis tanꝙͣvni O popule cypri michi aduerſarie.auſculta et attende diligent̓ q̄ dico tibiEgo te dilexi ſicut pr̄ vnicū filiū ſuum.quē ad om̄eꝫ honorem voluit exaltareEgo diſpoſui tibi terraꝫ in qͣ abundant̉poſſes hre omīa neceſſaria. ad ſuſtentationē corꝑis tui. Ego miſi tibi ſpūſſancticalorē ⁊ lumē. vt intelligeres rectā fidēxp̄ianā Cui tu fideliter te obligaſti. et ſa
cris ſtatutis ac obedientie ſancte eccl̓iehūilit̓ ſubiugaſti ¶ Ego etiā locaui tein loco qͥ bn̄ decēs eſſet fideli ſeruitori.videlicet int̓ inimicos meos. vt pro tuislaboribus terrenis ⁊ corꝑali certaminep̄lioꝝ. obtīeres ī regno meo celeſti p̄cioſiorē coronā Ego qͣꝫ portaui te diu ī corde meo id eſt in caritate deitatis mee. ⁊cuſtodiui te ſicut pupillā oculi. in oībusaduerſitatibꝰ et tribulationibꝰ tuis Etꝙͣdiu tu precepta mea ſeruaſti. et obedientiā et ſtatuta ſancte eccleſie fidelitercuſtodiſti. tūc certiſſime qͣſi infinite anīeregni cypri ꝑuenerunt ad regnū meū celeſte. eterna gloria mecū ꝑhenniter fruiture. Sꝫ quia tu iam facis tuā ꝓpriā voluntatē. ⁊ oīa illa que delectāt cor tuū.Non timēs me qͥ iudex tuus ſum. nec diligens me qͥ creator tuꝰ ſum. qͥ etiā te redemi duriſſima morte mea. et me ex oretuo expuiſti ſicut rē fetidā et inſipidā. etqꝛ etiam incluſiſti dyabolū ſimul cū anīatua in camera cordis tui Me qͦꝫ inde expuliſti tanꝙͣ furē ⁊ latronē Neqꝫ magiserubeſcis in cōſpectu meo peccaee. ꝙͣ inrationalia animalia in cōmixtione ſuaIdcirco digna iuſticia eſt et iuſtum iudiciuꝫ. ꝙ tu de celo expellaris ab amicismeis. et colloceris perpetuo in infernoin medio inimicoꝝ meoꝝ. O Et hocindubitant̓ ſcias. ꝙ pater meus qͥ eſt inme et ego in eo et ſpūſſanctus in nobisambobus. ipſe eſt michi teſtis ꝙ nūqͣ niſi veritas exiuit de ore meo. ꝓpter qd̓ veraciter ſcias. ꝙ quicunqꝫ ita diſpoſitusfuerit ſicut tu modo es ⁊ ſe emēdare noluerit. ipſius anīa ibit eandē viā quā lucifer iuit ꝓpt̓ ſuperbiā ſuā. ⁊ iudas qͥ mevendidit ꝓpter cupiditatē ſuā. ⁊ zambriquē phineēs interfecit ꝓpter luxuriā ſuāIlle quidē peccauit cū muliere cōtra p̄ceptum meū Ideo poſt mortē ſuaꝫ aniaeius damnata fuit ad infernū. Propteapopuli cypri annūcio tibi. ꝙ ſi tu nolueris te corrigere et emendare. tūc ego generationem et progeniē tuam ita delebo