Septimus.Libel̓.

ria haberet. ꝙ ꝓpt̓ eū aliqͥd deo ꝯtrariūcogitaret vel loqueret̉. nec aliqͣ deo placētia vellet omittere. Neqꝫ illa q̄ poſſēteſſe qūolibet diuine volūtati contrariavellet perficere. ad ſue anīe nocumentūEgo etiā taliter iuui eū in illo arto ſpacio. id eſt exitu anīe ſue a corꝑe. vt nontam durā penā in morte ſuſtineret. ꝙ exea incōſtans fieri poſſet aliqualit̓ deſperanto. ⁊ ne deuꝫ in morte obliuiſcereturĘgo etiā cuſtodiui taliter animā. ab ipſius mortalibus inimicis id ē demonibꝰ.ꝙ nullus eoꝝ eā tangere poſſet Sꝫ ſtatim cū ęgreſſa fuit a corꝑe. accepi eaꝫ inmeā cuſtodiā et defenſioneꝫ Quo factotota turba demonū feſtināter fugit ⁊ receſſit. qͥ ex ſua malicia ip̄am cupiebāt deglutire. et eternaliter cruciare Sed qͣliter poſt mortē ip̄ius karoli factum eſt iudicium eiuſdē anīe. duꝫ michi placueritprorſus oſtendet̉ tibi. B Secundareuelatio ſuꝑ eadē materia. ¶ Deindepoſt aliquot dieꝝ interualluꝫ Ip̄a eadēvgo maria. apparuit eidē dn̄e Birgittevigilanti in or̄one dicēs Tibi iam licitūeſt ex diuina bonitate videre et audire.quō factum eſt iudiciū ſuꝑ animā ſupradictā. qn̄ de corꝑe egreſſa fuit Et ꝙ tūcfactum fuit in vno momēto corā incomprehenſibili maieſtate dei. monſtrabiturtibi ſerioſe ꝑ interualla ſimilitudine corporali. ita vt ea caꝑe valeat tuus intellectus In eadem igit̉ hora. domina Birgitta in quoddā palaciū magnuꝫ et pulcrum raptam ſe videbat. et dn̄m iheſumxp̄m pro tribunali ibi ſedentē quaſi coronatum imꝑatorē. cum infinito famulantium exercitu angeloꝝ et ſanctoꝝ. ⁊ prope eum videbat ſuā digniſſimā matremſtantē. ⁊ ad iudicium diligenter auſculcante. G Uidebat̉ etiam coraꝫ iudice quedaꝫ anima aſtare in magno timore et pauore. et nuda ſicut infans tūc natus. et quaſi totalit̓ ceca ita ꝙ nichil videbat. in conſcientia tamen intelligebatquid in palacio dicebatur et agebatur.

angelus autem quidā. ſtabat ad parteꝫdexteram iudicis prope animā. ⁊ quidādyabolus ad eius ſiniſtram. ſed neutereorum animā tangebat vel attrectabat.Tunc deniqꝫ dyabolus clamauit dicēsAudi tu iud ex omnipotentiſſime Egocoram te conqueror. ꝙ vna mulier quevtrūqꝫ eſt domīa mea et tua mater. quātu tantum diligis ꝙ eam potentem feciſti ſuper celum et terram. ⁊ ſuper omēsnos demones infernales Ip̄a quippe michi iniuſticiam fecit de iſta anima q̄ hicaſtat. Ego enim ſcd̓m iuſticiam poſtꝙͣegreſſa fuit de corpore hec anima. ſtatimdebui michi eam aſſumere. et cum meaſocietate ante tuum iudiciuꝫ preſentareEt ecce o iuſte iud̓ex illa mulier matertua. animaꝫ iſtam quaſi anteꝙͣ exiret deore hominis. manibꝰ ſuis apprehendēs.in ſua forti tutela ad iudicium tuum protulit M Et tunc maria dei mater ⁊virgo reſpōdit ſic. audi tu dybole reſpōſionem meam. Quādo tu creatus fuiſtiintelligebas illam iuſticiam que erat indeo ab eterno et ſine principio. habuiſtietiaꝫ liberū arbitriū faciendi qd̓ tibi magis placeret. et ꝙͣuis potius elegiſti deūodire ꝙͣ diligere. bene tamen intelligisſemper quid ſcd̓m iuſticiam fieri debet.dico igitur tibi. ꝙ ad me pertinebat potius ꝙͣ ad te. ante deum verum iudicemiſtam animā preſentare. Nam dum hecanima in corpore erat. magnaꝫ caritatēhabuit ad me. reuoluens hoc ſepius incorde ſuo. ꝙ me deus ſuam matrem dignatus fuit facere. ⁊ ꝙ ſuper omnia creata me ſublimiter voluit exaltare. et exhoc tanta caritate cepit deum diligere.ꝙ in corde ſuo dicebat ſic. Intantū egogaudeo. ꝙ deus virginem mariam matrem ſuam habꝫ ſuper omnia cariſſimā.ꝙ nulla creatura vel corporalis delectatio eſt in mundo. quam ego in permutationem illius gaudij reciperem. ymoillud gaudium omībus terrenis delectationibus preferrem. et ſi poſſibile eſſet.