Septimus.Liber.

Ideo et meruit cuſtos fieri caſtitatis. etei ſpēalia ſigna oſtēdi caritatis Sic etiādico nūc Uiduitas huiꝰ dn̄e plus placꝫmichi ꝙͣ coniugiū. quia acceptior eſt michi vidua hūilis ꝙͣ v̓go ſuꝑba. Et plusmeruit magdalena in humilitate ⁊ lacrmis. ꝙͣ ſi fuiſſet in propria voluntate.Caritas cōparatur arbori de qua omēs virtutes ꝓcedunt inter quas obedientia primatum tenet¶ Capitulum. Cxx.Pūs filius dei loquitur Sicut arbor hꝫ multos ramosHij aūt qui ſublimiores ſūt.plus recipiūt de ardore ⁊ vento Sic eſtde v̓tutibus Caritas eſt quippe quaſi arborde qua om̄s v̓tutes procedūt Interquas primatū tenet obidientia. pro quaego ipſe deꝰ ſubire crucē ⁊ morteꝫ nō dubitaui Ideo obedientia eſt michi placitaſicut fructꝰ ſuauiſſimus. qꝛ ſicut pax pacatiſſima. ſic et hō ille eſt michi amiciſſimus qͥ ſe ex hūilitate alijs ſubijcit. et velle ſuū totū ponit ad manꝰ aliorū. Ideoplacet michi ad maiorē ſui coronā ⁊ promerendā caritatē. ꝙ dn̄a iſta obediat reliquēdo voluntatē ſuā. qꝛ abraam ex voluntate ſua factꝰ eſt dilectior. et ruth inpopulo dei clarior. qꝛ volūtati ꝓprie nonobediuit. ¶ Item loquit̉ xp̄ūs. Nō moriet̉ iſta vt dixit medicus. ſed viuet placito tꝑe. quia ego eā enutrire volo ſubaſcella dextre manꝰ mee. Et dabo ei ſapientiā vt afferat michi flores dilectosvt viuat ad honorem meum.Xpūs oſtendit obeditiam eſſe virtutē qua omīa imꝑfectaficient̉ ⁊ ſine ea indiſcretio in cōceptibꝰmētis orit̉ ⁊ ſequūt̉ deuotiōis diminutioet tribulatio frequent̓ mētis et corꝑi¶ Capitulum. Cxxj.Pūs loquit̉. obedientia eſt.virtus qua imꝑfecta ꝑficiūtur. et om̄s negligētie extinguunt̉ Nā ego deus pre omībus ꝑfectiſſi

mus et ip̄a perfectio. obediui patri vſqꝫad cruce. vt oſtenderē exemplo meo. ꝙͣplacitū eſt deo abnegare velle propriumSed multi nō attēdentes virtutē obedientie. nec hn̄tes zelū diſcretū ſequūt̉ cōceptū mentis ſue. Et ſic modico tꝑe indiſcrete affligūt carnē. vt longiori tempore ſint inutiles ſibiip̄is. ex quo deo minus placētes ſunt. ⁊ alijs oneroſi Cūqꝫtales conſiderāt defectus ſuos. retractare volētes priora. ſtatim accedit rubormentis dimittere incepta. ⁊ ex ꝑtinacianō audent aggredi ſaniora. Ex talibuseſt iſte homo quem vides. qui non attendit ad conſilia probatoꝝ viroꝝ. nec attēdit ad v̓ba mea q̄ dixi Nolo morteꝫ carnis. ſed peccati Ideo timendū eſt ei. neveniat in tribulationem maiorem. et defectum mentis. Ueruntamen ſi obedierit ſapientibus. et ſubmiſerit animā ſuaꝫa conceptibus proprijs. duplicabitur etcorona. ⁊ ſpiritualis deuotio augebiturin eo. Alioquin ſicut ſcriptum eſt fiat eiUenit homo et ſuperſeminauit zizania.et ſil̓ exorte ſpine ſuffocauerūt ſemē eiꝰ.pus oſtendit ꝙ exēCplo ſuo amici dei moderare debēt geſtusſuos ne labor orationum fiat minor adcoronamCapitulum. Cxxij.Ilius dei loquitur. Ego poſiFtus in hūanitate. ſic tēperauiorōes labores ⁊ ieiunia meavt nec ſcandalizarent̉ intuentes. nec abſentes offenderentur. Sed omēs qͥ voluiſſent. poſſent imitari v̓ba mea ⁊ oꝑaet exempla Hec autem domīa ꝙͣ carnismirabiles habere geſtꝰ. nō eſt ſine magna temptatione. ſed nec ſine remorſu cōſcientie Ideo conſultū eſt ei temperantius moderare geſtꝰ ſuos. et facere ea quefacit magis ī occulto ꝙͣ in publico Alioquin labor ſuus ſuꝑuacuus ⁊ oratio ſua.erunt ei minus in coronam.

tͣ j