Deerus.Liber.

abſolutione Iterū dixit ſpūſſanctꝰ Oīsqͥ non attēdit ad minima cadit in maiora Nā etiā veniale pctm̄ de quo remordet̉ conſciētia. ſi exercet̉ et cōtinuat̉ fietmortale. ⁊ grauius ꝓpt̓ ꝯtemptū puniet̉Uolutas bona ſufficitpenitēti dū copiā ꝯfeſſoris nō habuerithec latroni ꝓfuit in cruce et celū aꝑuitvolūtas v̓o mala infernum fecit lucifermala voluntate factus eſt malus.¶ Capitulum. Cxv.Uidam de dyoceſi aboenſi venit romā ignorās ydeoma ſweuicū. quē cū nullꝰ in roma intelligeret. nec ꝯfeſſoreꝫ hr̄e poterat Cōſuluit dn̄am qͥd ageret Tunc dn̄a in ſpūaudiuit Ih̓s xp̄s filius dei loquit̉ Homoille qͥ te cōſuluit. plorat ꝙ non hꝫ auditorē ꝯfeſſionis ſue. Dic ei ꝙ ſufficit voluntas Nam. quid ꝓfuit latroni in cruce?Nonne voluntas bona? Aut qͥd aperitcelū niſi volūtas volēdi bona et odiēdimala? Quid v̓o facit infernū niſi voluntas mala. et affectus in ordinatus? Nūqͥd non lucifer bn̄ creatus fuit Aut egipſa bonitas ⁊ v̓tus creaui malū aliqͥdNequaꝙͣ Sed poſtꝙͣ lucifer abuſus eſvolūtate ⁊ mouit eā inordinate. factuseſt ipſe inordīatus. et ex volūtate malamalus. Propterea iſte pauꝑ ſtet ſtabiliset nō retrocedat Et cū ad prīam ſuā redierit. querat ⁊ audiat ſalubria aīe ſueſapiētibus. et volūtateꝫ ſuā ſubmittat ēobediat magis ꝯſilio iuſtoꝝ. ꝙͣ ſue volūtati Sin aūt ⁊ interim moriet̉ ī via. eriei ſicut dixi latrōi Eris mecū in ꝑpiſiSimplicitas vix ſciētispr noſter plus placꝫ deo ꝙͣ prudētia ſiboꝝ ⁊ docta inſipiētia ⁊ ꝑ dilectionē ſeuat mandata ꝯſilia euangelica iura oīaet leges. ¶ Capitulum. Cxvj.Uidā ſimplex qͥ neſciuit plene pr̄ nr̄. queſiuit cōſiliū aīea dn̄a Birgitta Cui xp̄s dixit. A Plus placet michi ſimplicitas

aīe ſimplicis huius hoīs. ꝙͣ prudētia ſuꝑboꝝ. qꝛ in illis eſt ſuꝑbia elongās deuꝫ acorde In iſto eſt hūilitas introducēs deum in cor Ideo dic ei ꝙ continuet opusſuū ſolituꝫ ſicut hucuſqꝫ. ⁊ habebit mercedē cū hijs qͥbus dixi Uenite qͥ laboratis et ego cibabo vos pane eterno Naꝫſi dixero ei ſicut dixi iudeo petenti a meꝯſiliū fraudulēter. Serua inquiens mādata ⁊ vende q̄ habes. non p̄t ſuſtinereqꝛ ſenectus nō capit informatiōꝫ ⁊ pauꝑtas non hꝫ qd̓ vendat Ueruntū hoī tēdenti ad eternā vitā neceſſaria ſunt mādata. qꝛ ſine illis ſaluari nō p̄t homo. dūmodo tp̄s et copiā hꝫ inſtruentis. huiusvero hoīs docta inſipientia ⁊ voluntasbona. ſic placēt michi ſicut illius vidueduo denarij. qͦs p̄tuli diuitijs regū Namip̄e in ſua inſipientia om̄eꝫ hꝫ ſapientiamDiligit em̄ corde me. ſed vnde niſi a ſpūmeo? Et hoc videt̉ ſapiētibus mūdi inſipiētia. nō amare diuitias et neſcire grādia loqui Ideo dixi docta inſipientia. qͥaipſe a ſpiritu meo didicit veram ſapienam. hoc eſt diligere deū B Nunqͥdnon videt̉ tibi vere ſapiens iſte. qui nōſcit niſi vnicum verbū ſcilicet diligere:Per hanc em̄ dilectionē ip̄e ſeruat omīamandata legis moyſi. per hanc dat deoque dei ſunt. Per hanc conſeruat omīaconſilia euangelij mei. Per hanc ſaruatoīa iura ⁊ leges. Per hanc diligit proximū non concupiſcendo aliena. ymo necniſi neceſſaria. nec rapiendo nec defraudando proxmū. Per hanc continue memor eſt mortis ſue. et iudicij quo apudme eſt iudicandus. Et ideo qui voluerit venire ad me. non habet ſollicitari deignorantia legis. dummodo vti volueritconſcientia ſua que dicit hoc velle patiquod facit alteri. Ad quid enim homoaddiſcit tot et tanta et tot reuoluit libros? Nunquid ad ſeruiendum inchiNonne magis propter curioſitatem etdeductionem temporum. et oſtentationem et velle Magiſter vocari? Ue-