Sextus.Liber.

quime quas tūc liberauit de inferno. vſqꝫ dū aſcendit in celū? Rn̄deo tibi. ꝙ fuerūt in qͦdaꝫ gaudio noto ſolū filio meoNam vbicūqꝫ filius meus eſt et erat. ibierat et eſt gaudiū ⁊ gloria. ſicut ait latroni Hodie mecū eris in ꝑadiſo Ml̓ti etiāin ihrl̓m ſancti mortui reſurrexrūt qͦs vidimus. quoꝝ anīe aſcenderūt cum filiomeo. ſed corꝑa expectāt cū alijs iudiciūet reſurrectionē. Nichil v̓o que ſuꝫ mater dei cū poſt mortē eius incōprehēſibi.li dolore meſta eſſeꝫ. apꝑuit idē filiꝰ meꝰpuſꝙͣ alijs ⁊ palpabilē ſe on̄dit michi. cōſolans me ⁊ cōmemorās ſe viſibiliter incelū aſcenſuꝝ. et ꝙͣuis hoc nō eſt ſcriptūꝓpter hūilitatē meā. tn̄ iſta ē rei veritasꝙ filius meꝰ reſurgēs. pͥmo michi apparuit ꝙͣ alicui alij. B Nūc ergo qꝛ filiꝰmeus tali die ſicut hodie ꝯſolatus ē me.Ideo ego hodīe ⁊ deinceps minuā tēptatiōes tuas. ⁊ docebo te qūo reſiſtendūeſt eis. Tu em̄ miraris cur tēptatiōesaccreſcunt tibi in ſenectute. qͣs nec in iuuentute nec in ꝯiugio exꝑta es? Rn̄deotibi ꝙ hoc fit vt ſcires te nichil eſſe necpoſſe ſine filio meo. ⁊ niſi filius meus ſeruaſſet te. nō eſſet aliqd̓ pctm̄ in quo nōfuiſſes inuoluta Ideo do tibi nūc cōtratēptationes tria remedia Cū em̄ tēptatione ſordida tēptaris dicito. Iheſu filidei oīm cognitor adiuua me. vt in cogitatiōibꝰ vanis nō delecter Cū v̓o te delectat loqͥ dicito. Iheſu fili dei qͥ corā iudice tacuiſti tene linguā meā donec cogitē qͣliter ⁊ qͥd loquar Cū v̓o delctāt operari vel quieſcere ſeu comedere dicitoIhu fili dei qͥ ligatus fuiſti. rege manuset oīa mēbra mea. vt oꝑa mea tēdāt adbonū finē. et hoc tibi ſit ſignū. qꝛ ab hacdie ſeruus tuꝰ id eſt corpus tuū. in dn̄aꝫid eſt in aīaui tuā nō p̄ualebit. ¶ Additio ¶ Temptata eſt dn̄a Birgitta inor̄one ſua. Cui dixit maria Dyaboluseſt ſicut explorator inuidꝰ querēs accuſlare et impedire bonos. ne in or̄onibusfuis diuinitus exaudiant̉ Propterea qͣ-

cunq̄ temptatione temptaris in or̄one.nichilominꝰ ora et conare ad orandū. qꝛdeſideriū ⁊ conatus bonꝰ reputabit̉ proeffectū or̄onis. ¶ Et ſi ſordidā adueniētia menti eijcere nō poteris. tūc ille cōnatus reputabit̉ tibi ꝓ corona. dummodo tēptationibꝰ nō conſentis et ſunt cōtra voluntatē tuā ⁊t̓. ¶ Quidam nobilis pͥnceps iuſtꝰ nolebat acceptare vnāmagnā dignitatem regimīs regni ex bona intentione. quē mater dei ꝑ ſponſamreprehēdit p̄cipiens ꝙ illā acceptet habēdo in ore ſemꝑ v̓ba veritatis ⁊ in manū gladiū iuſticie ſine aliqua acceptiōeperſonarum. ¶ Capitulum. xcv¶ Um quidā magnꝰ nobilis regni ſwyecie A Qui dn̄s iſraVhel vocabat̉. multis p̄cibꝰ addignitatē maiorem regimīs regni vocaret̉ multotiens a rege. et ille hns deſideriū eundi cōtra paganos. et ibi in ſeruitio dei pro fide ſancta moriēdi. nullo modo ad ſuſcipiendā dictā dignitatē inclīaretur Tūc orāte ſponſa loquebat̉ ei mater dei dicens Si inquit illi qui iuſticiāſciunt ⁊ eā deſiderant ⁊ facere poſſunt.recuſant ꝓ deo ſuſcipere onꝰ et laborēqūo ſtabit regnum in vigore ſuo? Ueillud non eſt regnū ſed latrociniū et ſpelunca thyrannoruꝫ vbi iniqui dn̄ant̉ etiuſti concultant̉. Et ideo homo iuſtuset bonus trahi debet caritate dei. ⁊ zelobono afferre ſe ad regimen. vt proficiatmultis Qui autē dignitates ⁊ regiminaambiūt ꝓpter honorē mūdi. non ſunt pͥncipes veri ſed tyranni peſſimi. ¶ Ergo iſte amicus meus iſrael. accipiat regimē ꝓpter honorē dei Habendo in ore v̓ba veritatis. ⁊ in manu gladiū iuſticienō reſpiciēdo nec inclinādo ſe ad fauores hoīm. nec ad cognatos. nec faciendoꝑſonarū acceptione Nā dico tibi ꝙ adhuc dicet̉ de iſto ab ore hoīm Iſte exiuitde patria viriliter. honorauit matrē deiſinceriter. ſeruiuit deo fidelit̓ B Propter ea. ſcias ꝙ ꝑ aliā viā cū magis ducaꝫ

⁊ iiij

H8