Sextus.Liber.

hunc locū cū aſſeſſoribus ſuis. vt liberiꝰqͥetius aduocare poſſit cōſiliarios ſuosn̄s p̄cipit ꝑ ſponſaꝫFcuidā deuoto mgr̄o in theologia ꝙ p̄didicet feruent̓ oꝑtune ⁊ imꝑtune ꝙ anīepurgatę videant faciē dei. dicit etiam.qui ſemꝑ vellēt viuere et ſemꝑ peccareeternaliter in inferno cruciabunt̉.¶ Capitulum. lxxv.Agiſtro Mathia de Syycia qͥ cōpoſuit iſtius libri ꝓlogū p̄dicante. A Unusarmigeroꝝ quaſi furioſus clamauit. Siinquit aīa mea nō venerit in celū. vadatſicut beſtia comedēdo terrā et arborumcortices Longa em̄ mora eſt vſqꝫ ad iudiciū. Nam ante illud iudiciū nulla aīavidebit gl̓am dei. Qd̓ audiens ſponſa q̄pn̄s erat. ingemuit dicēsO dn̄e rex gl̓eſcio ꝙ miſericors es et multum patiensOm̄es em̄ qui tacēt veritatē ⁊ diſſimulant iuſticiā laudant̉ in mūdo. qui v̓o zelum tuū habent ⁊ oſtendūt deſpiciunturIdeo dn̄e da iſti magiſtro conſtantiā etferuorē loquēdi. Tunc ſponſa in exceſſumentis vidit celū apertū et infernuꝫ ardentē. et audiuit vocē dicentē ſibi. Uideinquit celū. vide aīas quali gloria veſtiteſunt. dic ergo iſti magiſtro tuo. hec dicitnon alius niſi deus tuꝰ creator et redēptor tuus predica ſecure. Predica cōſtanter. Predica importune ⁊ oportunę Predica ꝙ anīe beate ⁊ purgate vident faciem dei. Predica feruenter. quia merceserit tibi ſicut filij audiētis vocē pr̄is ſuiSi dubitas qͥs ſum ego qͥ loquor. ſciasꝙ ego ſum ille qui abſtuli a te temptationes tuas. B Hijs aūt auditis vidititeꝝ infernū. ex cuius pauore cōterritaaudiuit vocē dicentem Ne timeas ſpūsquos vides. Hoꝝ em̄ manꝰ id eſt poteſtates ligate ſunt. et nō poſſunt ſine permiſſione mea pluſꝙͣ ſtramen ante pedestuos Quid ergo cogitāt homīes p̄ſumētes de ſe. ꝙ ego nō capiā vltioneꝫ ex eis

qui etiā demonia ſubijcio volūtati mee.Reſpondit ſpōſa. O dn̄e ne indignerisſi loquor Nunquid tu qui miſericordiſſimus es. perpetuo punies illū qui perpetuo peccare nō pōt? hec em̄ homīes nōcredūt conuenire deitati tue. qui iudiciomīam ſuꝑ exaltas. Nec homīes ꝑpetuopuniūt aliquos in ſe delinquētes. Reſpōdit ſpūs Ego ſum ip̄a veritas et iuſticiaqui do vnicuiqꝫ ſcd̓ꝫ opera ſua. qͥ cordainſpicio ⁊ voluntates. et ſicut celū diſtata terra. ſic vie mee ⁊ iudicia mea longeſunt a conſilijs ⁊ intellectibus mūdanorū. Ergo quia homo nō currigit maluꝫſuū cū viuit et poteſt. quid miꝝ ſi puniatur vbi nichil poteſt? Aut qūo ī eternitate mea puriſſima manere debent hij. qineternū ſemꝑ viuere volunt et ſemperpeccare? Et ideo qui corrigit peccatuꝫſuū cū poteſt manere debet mecū ineternū. quia ego eternaliter poſſum omniaet eternaliter viuo. ¶ Declaratio¶ Hic hō vxoratus fuit. qui publice cōcubinā tenēs in domo. ſurrexit in anxietate cordis ex amonitiōe ſibi facta. ⁊ videntibus multis interfecit cōcubinam.Qui poſt in quarto die in obdurationecordis mortuus eſt ſine ſacramētis. et ſepultus in eccleſia fratrū. De cuiꝰ ſepulcro pluribus fratribus audientibꝰ. ⁊ inpluribus noctibꝰ vox audita eſt ve veardeo ardeo. qd̓ cū velatū fuiſſet ad vxorem eius. ip̄a pn̄te aperiebat̉ ſepulcruꝫeius in quo corpus ſepultū erat. vbi nōſueniebat̉ p̄ter modicū de pānicl̓is et decalceis Cooꝑto iterū ſepulcro vox illavlterius nō eſt audita.Xp̄s corrigens ſpōſaꝫper incendiū rerum ſuaꝝ dicit. ꝙ qui nōcorrigit domeſticos ſuos virtuoſe incuirit dei iudiciuꝫ ⁊ punit horribiliter quedam qui omnia putabat euenire a fortuna ⁊ caſu. ⁊ quia capiebat piſces per incantationem.¶ Capitulum. lxxvj.