Liber.Sextus.
et iſta habet tres columnas Primo ꝙ inopere accidioſus erat ad operandū bona opera ad honorem tuū. id eſt ad mandata tua Naꝫ pro quiete corꝑis ſui amiſit tempus ſuū. Corporis em̄ ſui vtilitaset voluptas erant ſibi cariſſima. Scd̓oaccidioſus erat in cogitatione. qn̄ enimſpūs tuus bonus immiſit cordi eius conpūctionē. vel aliquā ſpūalem intelligentiā nimis ſibi longū videbat̉. et ſubtraxit mente ſuam a cogitatiōe ſpūali. ⁊ omne gaudiū mūdi videbat̉ ſibi delectabileet ſuaue. Tercio erat accidioſus in ore.id eſt in orando ⁊ in loquendo que vtilitas aliorū et honoris tui erāt. feruēs autem erat ad ſcurrilia verba. quāta autēverba iſte columne habebant et ꝙͣ innumerabilia ſunt. tibi ſoli cognitum eſt¶ Sextus liber erat ira. hic habebatetiam tres columnas Prima ꝙ iraſcebatur proximo ſuo de illis rebꝰ. que ſibi nōerant vtiles. Scd̓a colūna erat ꝙ leſitꝓximū in oꝑe ex ira ſua. qn̄qꝫ etiā in iraalienādo ſua. Tercia ꝙ ex ira turbabatproximū E Septimus liber erat voluptas ſua. que etiā habebat tres columnas Prima erat ꝙ indebite ⁊ inordinate eftundebat ſemen ſuū. Nam licet cōiugatus erat et ab aliarū mulierū macula ſe gregatus. tamē ꝑ amplexus et v̓bainepta et etiā per geſtus impudicos. effundebat ſemen ſuum modo indebitoScd̓a colūna erat ꝙ nimis procax eratin verbis Inducebat em̄ nō ſoluꝫ vxorem ſuā in maiorē ardorē librdinis. ymoetiam alios ad audiendū ⁊ cogitanduꝫſcurrilia. ml̓tocies ꝑ verba ſua attraxitTercia columna erat. ꝙ nimis delicatenutriebat corpus ſuū. preparādo ſibi lautiora et plura fercula. ad delectationeꝫmaiorem corꝑis. et ad laudē hominumvt vocaret̉ magnus. plus aūt ꝙͣ mille v̓ba ſunt in iſtis columnis. ſedēdo in menſa longiori temꝑe ꝙͣ debebat. non attendens tempus ſibi datū. loquendo ineptius. recipiendo plus ꝙͣ natura volebat.
Ecce o iudex liber meus totus completus eſt. adiudica ergo michi hāc animaꝫG Tunc autē ſilente iudice mater miſericordīe appropinquās. que videbat̉ q̄ſi remotius ſtare dixit. fili mi. Ego volo diſputare de iuſticia cū dyabolo iſtoCui reſpondit filius Cariſſima materquādo demoni nō negatur iuſticia. qūotibi poſſit negari que es mater mea ⁊ domina angeloꝝ? Tu etiā oīa potes ⁊ omnia ſcis in me. ſed ideo loqueris vt alijsinnoteſcat dilectio mea. Tūc mater loquebat̉ ad dyaboluꝫ. Precipio tibi dyabole. ꝙ reſpondeas michi ad tria q̄ quero a te. ſed licet inuitus feceris. ex iuſticia tamen teneris qꝛ domīa tua ſuꝫ. Aicmichi Nūquid tu ſcis om̄s cogitatiōeshominis? Dyabolus aūt reſpōdit. Nōniſi illas ſolūmodo qͣs ex exteriori oꝑatione homīs. et ex diſpoſitione eius perpendere poſſum. et illas quas ego ꝑſonaliter immitto cordi eius. qꝛ licet egoperdidi dignitatē meā. tamen ex ſubtilitate nature mee adhuc remāſit michi ſapientia tanta. ꝙ ex diſpoſitiōe hoīs intelligere poſſū ſtatū mētis. ſed bonas cogtationes homīs cognoſcere nō poſſum.Dixit aūt tunc pia v̓go ſcd̓o ad dyabolum. Dic michi dyabole licet inuitus. qͣeſt illa res que pōt delere ſcripturā de libro tuo? Rndit dyabolus Nichil eā delere pōt niſi vnū. hoc eſt diuina caritasQuicūqꝫ em̄ eā obtinuerit in corde quātūcunqꝫ peccator ſit. ſtatim delet̉ qd̓ deillo ſcriptum erat in libro meo. EeDixit etiam v̓go tercio Dic michi dyabole Nūquid aliquis eſt tam immūduspeccator et tā auerſus a filio meo. ꝙ nōpoſſit redire ad veniā. ꝙͣdiu viuit ī mūdo? Reſpōdit dyabolus. Nullus eſt tapeccator. ꝙ nō poſſit reuerti ꝙͣdiu uiuitſi voluerit. Quādo em̄ quis quantūcunqꝫ peccator mutat ſuā voluntateꝫ malāin bonā. et cōceperit diuinā caritate. etin hac ſtabilis ſtare voluerit. non omēsdemones eum tenere poſſunt. Tūc iſtis