Sextus.Liber.

¶ Capitulum. xxxvijAria loquitur Quatuor genera hominū ſunt qui me ſalutāt ¶ Primi ſunt. qui omnem voluntatē ſuam ⁊ cōſcientiam ſuārelinquūt in manus meas. ⁊ quidqͥd faciunt totū faciunt pro honore meo. horuꝫ ſalutatio eſt michi qͣſi potus ſuauiſſimus et delectabilis. ¶ Scd̓i ſunt qui timent penā ⁊ ex timore abſtinēt ſe a peccato. hijs ego do ſi in laude mea ꝑſeuerauerint diminutionē praui timoris. ⁊ augmentationē vere caritatis et ſcientiaꝫ.qua diſcant rationabiliter ⁊ ſapient̓ deūdiligere ¶ Tercij ſunt qͥ ſatis in ſublimieleuant laudem meā. ſed nulla alia intētione et affectu. niſi vt honor temꝑaliset vtilitas tranſitoria eis accreſcat. Etideo ſicut dn̄s cui aliquod donū mittit̉.et ipſe remittit donanti equipollens aliquid Sic ego quia ip̄i temꝑalia petunt.nec aliquid carius deſiderant. propterea do eis qd̓ volunt et remunero eosin preſenti. ¶ Quarti ſunt qui ſimulantſe eſſe bonos. et tamē peccatū habēt indelectatiōe peccant em̄ occulte cū poſſunt. Ne videantur ab homībus cogitātes ſic ſecū Ip̄a em̄ virgo maria pia ē.et mox vt inuocata fuerit impetrat veniam. Horum clamor ſic placet michi. ſicut vas quod exterius ē deargentatū ⁊intus plenū fetidiſſimo ſtercore. qd̓ nullus poteſt odorare Tales ſunt quidamper peſſimā voluntatem peccati.Fpūs dicit ſponſe. ꝙduo ſunt ſpūs. ſcꝫ bonus et malus ſignaaūt ſpirituſſancti ſunt dulcedo mētis etgloria. et ſigna mali ſpiritus ſunt anxietas et inquietudo mentis procedens excupiditate vel ira.¶ Capitulum. xxxviij.Ilius loquitur ſponſe dicēs.Spūs bonꝰ eſt in corde hoīsqͥd eſt ſpūs bonꝰ niſi deus. qͥdeſt deus niſi gloria ⁊ dulcedo ſanctoruꝫ?

Ipſe deꝰ eſt in eis ⁊ ip̄i in eo. ⁊ tūc om̄ebonū hn̄t cuꝫ habēt deū. ſine quo nichil ēbonū. Ideo qͥ hn̄t ſpm̄ dei. habēt ⁊ deū etomnē militiā celi ⁊ om̄e bonū. Similt̓et quicūqꝫ habent ſpm̄ maluꝫ in ſe. habētom̄e malū in ſe. Quid em̄ ē ſpūs malusniſi dyabolus? Quid v̓o dyabolus niſipena ⁊ om̄e maluꝫ? Ergo qͥ habet dyabolū hꝫ in ſe penam ⁊ omē malū. Sicutaūt bonus hō nō ſentit vn̄ vel qūo ſpūsſancti dulcedo ingerit ſe menti eius. necꝑfecte eā in pn̄ti guſtare pōt. licꝫ guſtatꝑteꝫ Sic hō malus cū anguſtiat̉ cupiditate Cū anelat ad ambitionē. cū mordetur ira. aut inquinat̉ luxuria et ceterisalijs vicijs. pena dyaboli eſt et indiciuꝫeterne inqͥetudīs. licꝫ in pn̄ti vt ē ꝑpēdinō poſſit. ve hijs qͥ huic ſpūi adherentUidebat ſponſa demonem producentem in diuino iudicio ſeptem libros ꝯtra quandā animā cuiuſdaꝫmilitis defuncti. ſed angelus bonꝰ ꝓduxit pro ea vnū libꝝ. q̄ anīa nō damnabat̉eternaliter. quia demone ignorāte penituit in fine in cogitatū intrinſecus Condemnat̉ tn̄ propter peccata ad. ix. penasſuſtinendas in purgatorio vſqꝫ ad diemiudicij. quia tamdiu deſiderauerat in corpore viuere ſed reuelantur a xp̄o tria remedia ꝓpter q̄ poſſit an̄ liberari ⁊ remittunt̉ ei ſtatim tres de p̄dictis penis p̄cibus virginis ⁊ ſanctoꝝ Supplicatio v̓oangeli boni ꝓ ea nō ſtatim exaudit̉. ſeddifferēdo ad tp̄us ponit eam xp̄ūs in deliberationē. ¶ Capitulum. xxxixEmō quidā apꝑuit in diuinoiudicio. qͥ tenebat qͣndaꝫ aīaꝫAcuiuſdā defūcti tremulā. ī modū cordis treml̓i A Qui demō tūc dixit ad iudicē Ecce preda Angelus em̄ tuus ⁊ ego ſequebamur aīaꝫ iſtā a pͥncipioſuo vſqꝫ ad finē. ſed ip̄e ad cuſtodiendūego aūt ad nocendum. ⁊ ambo venabamur eā quaſi venatores. Sed tamē ipſain fine incidit in manus meas Ad quaꝫ