Sextus.Liber.

factis. Secundū verbum eſt ꝙ omnisqͥ ſe humiliauerit. habebit gratiā ⁊ fruetur vita. Cumqꝫ littera continens hecduo verba veniſſet ad illos infideles.dixerunt quidam ex eis. Nos ſumus itafortes ſicut rex. et ideo defendemꝰ nos.alij dixerunt. Non eſt nobis cura de vita et morte. quod magis euenerit nō eſtnobis magna cura. Alij quoqꝫ dixerūtFalſum eſt quod audiuimus ⁊ confictūNam hec littera de ore regis non emanauit. B Auditis ergo reſponſisiſtis. ſcripſerūt illi fideles iterum ſcd̓oad predictam dominā familiariſſimā regi dicentes Non credunt iſti infidelesverbis regis ſeu noſtris. Ideo poſtulaa rege vt in ſignum credulitatis mittateis aliquod ſpeciale ſignum. quo credātlitteram de ore regis proceſſiſſe Quodaudiens rex dixit. duo ſpecialiter pertinent ad regem. corona ſcilicet ⁊ clipeusCoronam regis nullus portare poteſtniſi rex. clipeus quippe regis pacificatdiſcordantes: Ergo duo iſta mittaꝫ eisſi forte credant verbis meis. ⁊ a maliciaſua reſipiſcant. Iſte rex non aliud ſignificat niſi filium meum. qui eſt rex glorieet filius dei atqꝫ meus. Hic habet ciuitatem id eſt mundum. in quo ſeptuagintaſunt lingue quaſi ſeptuaginta dominiaEt in qualibet lingua vnus amicus filijmei eſt. id eſt nulla lingua eſt in qua noinueniantur aliqui amici filij mei. qui ſignantur in vno propter vnitatem fidei etcaritatis. C Ego aūt ſuꝫ illa domina familiariſſima regi. et ad me amicimei videntes mundo inſtare miſeriam.miſerunt preces ſuas. rogantes vt filiuꝫmeum pro mundo mitigarem. Qui precibus meis ⁊ ſanctorū flexus. miſit mundo verba iſta oris ſui ab eterno preſcitaAd quorum credulitatem ne reputarētur aliundē conficta. impetraui in ſignūcoronam et clipeum regis Coronā propter poteſtatem que dabitur vni ſuperſpiritus immūdos. Clipeum propter o-

pus pacis quod dabitur alteri. ſcilicetdiſcordantia corda reformare in vnumcor et mutuam caritatem. Uerba autēfilij mei non ſunt niſi quaſi duo verba. ꝙin omībꝰ illis non ſunt alia niſi iſta duo.ſcilicet maledictio in indurātes ſe. ⁊ miſericordia in humiliantes ſe. ¶ Hijs dictis filius loquebat̉ ad matrē Benedictaſis tu. tu es quaſi mat̉ illa que mittiturvt accipiat filio ſuo vxorem. Sic egomitto te ad amicos meos. qui animas ēlectorum coniūgant michi in coniugiuꝫſpirituale. quale decet deum. Ergo propter magnā tuā miſericordiā et caritateꝫqua ſic feruenter diligis animas. do tibiautoritatem ſuper coronam illam et clipeum. vt non ſolum duobus ſed et alijsquibus volueris. dare poſſis: Tu enimplena es miſericordia. et ideo omnē miſericordiam trahis a me ad pecccatoresBenedictus ſit ille quicunqꝫ tibi ſeruit.quia nec relinquetur in morte nec in vta. D Deinde iterum loquebaturmater ad ſponſam. Scriptum eſt ꝙ Iohannes baptiſta preceſſit ante faciem filij mei. quem nō omnes viderunt quiain heremo erat. Sic ego ante terribileiudiciū illud futurum filij mei precedocū miſericordia mea. Ergo ex ꝑte meadic illi qui habet coronā. ꝙ quotiēs ſenſerit ſpiritum ſolitum et feruorem in ſe ſilij mei. ſuper vexatum legat iſta verbaDeus pater pui es cū filio et ſpirituſancto creator omniū rerum. et iudex eoruꝫque facta ſunt. qui miſit benedictum filium ſuū cum ſeip̄o in viſcera virginis marie propter noſtram ſalutē. precipio tibiimmunde ſpiritus. vt ad gloriaꝫ eius. etpropter preces virginis marie. exeas deiſta creatura dei. in noīe eius qͥ natus eſtde virgine iheſus xp̄ūs vnus deꝰ. qͥ eſt pater et filius ⁊ ſpūſſanctus. ¶ Deindedicet̉ ex parte mea alteri qͥ habꝫ clipeū.Tu ſepe me miſiſti quaſi nunciū tuuꝫ addeū. et rogaui filiū meū pro te Nūc egorogo te vt tu vadas nūcius meus ad ſu