Sextus.Liber.
erant ꝯpleui. Ego paui eū cū lacte mō.cū v̓ba bona oſtendi ⁊ vite p̄cepta dediSed ip̄e homo quaſi malus filius negliges dolore matris. cōtemnit me ꝓ caritate ⁊ exaſꝑat. facit michi ꝓ dolore vteri ploratū. ſuꝑaddit vulneribꝰ meis infirmitateꝫ. porrigit michi pro eſurie lapides. Pro ſiti ſatiat me luto. E Quiseſt aūt dolor iſte quē facit michi hō. cumimꝑturbabilis et impaſſibilis ſim ineternū manēs deꝰ? Uere tūc facit michi hōquaſi dolorē. quādo ſe ꝑ peccatuꝫ ſeꝑat ame. nō ꝙ aliqͥs dolor in me cadere poſſit.ſed ſicut alius pro alteriꝰ caſu dolere ſolet. faciebat aūt homo tunc michi dolorem. qn̄ neſciebat qͥd̓ erat pctm̄ ⁊ ꝙͣ graue. qn̄ non habuit ꝓphetas nec legē necadhuc audierat v̓ba oris mei. Nunc autem facit michi ſuꝑ dolorē quaſi quendāploratū licet immutabilis ſim. qn̄ cognita caritate mea ⁊ volūtate mea facit cōtra mādata mea. et audact̉ peccat ꝯtrarōnem cōſcientie ſue Ex quo multi nūcꝓfundius deſcendūt ad infernū per cognitionē volūtatis mee. ꝙͣ ſi mandata noobtinuiſſent. faciebat etiaꝫ hō michi qͣſiquedā vulnera. licet ego deꝰ vulnerarinō poſſem. qn̄ pctm̄ ſuꝑ peccatū addebat. Nūc aūt ſuꝑ vulnera mea qͣſi quandā addūt infirmitatē nociuā. Cū nō ſolū multiplicāt peccata. ſed gl̓ant̉ et noncōpungunt̉ de eis ¶ Dat inſuꝑ michihō lapides ꝓ pane. ⁊ lutū pro ſiti. Quideſt panis quē deſidero niſi profectꝰ aīaꝝCōtritio cordis Deſideriū diuinū. ⁊ humilitas in caritate feruēs? Pro hijs em̄preſtat michi hō lapides ꝑ cordis duriciam. Satiat me luto. ꝑ impenitentiaꝫ etvanā confidentiā. Contēpnūt ad me reuerti ꝑ monitiones ⁊ flagella. dedignātur ad me reſpicere et caritatē meā perpēdere. Propterea bn̄ cōqueri poſſuꝫ. ꝙqͣſi mat̉ peꝑi eos cū dolore paſſionis meein lucē. ſed ip̄i magis volūt eſſe in tenebris. Paui eos lacte dulcedinis mee etpaſco. ⁊ negligūt. Propterea audacter
ad dolorē ignorātie addūt lutū malicieSatiāt me peccato. quē lacrimis v̓tutūdeberēt reficere. Protedunt michi lapides. cui morū protedere deberēt dulcedinē. Ideo quaſi iuſtꝰ iudex patientiā hn̄sin iuſticia. et in iuſticia mīam. et in mīaſapientiā. exurgā tꝑe ſuo cōtra eos iuxta merita eoꝝ. et videbunt gl̓am meā intra celū ⁊ ſupͣ ⁊ infra ⁊ extra. ⁊ in oī loco ⁊ in oībus collibꝰ ⁊ vallibꝰ. et etiā qͥdamnant̉ videbūt et ꝯfundent̉ confuſione digna G Declaratio. ¶ Hic manachus monaſterij ſancti Laurencij diſſolutꝰ. ab inimicis occiſus mortuꝰ eſt. etin eccleſia ſancti laurēcij ſepultus Sanctus aūt laurencius viſus eſt loqͥ ad iudicē Quid agit cū electis meis iſte girouagus quorū corpora ſanguinē fuderūtpro te? Iſte v̓o monachus nōne dilexitvoluptatem ſuā. et ſtatim viſum eſt corpus ſuū proijci de ſepulcro cū fetore peſſimo ⁊ horrore. Deinde iudex dixit ad animā que aſtare videbat̉. Uade miſeraad incircumciſos et abortiuos quos ſeq̄baris. quia noluiſti audire vocē patristui. et ſic viſio diſparuit.Mater miſericordie dicit ꝙ homo qui habet contritionē ⁊ voluntatē ſe emendandi et tamen eſt frigidus in douotione et amore dei. debet impetrare a deo ſcintillam ignis diuini ꝑfrequentē meditationē paſſionis xp̄i etex hoc calefiet anima diuino calore ⁊ lactabitur vberibus v̓ginis id eſt virtutetimoris dei et obedientie.¶ Capitulum. xx.Irgo maria ait. A Egoſum quaſi mater q̄hꝫ duosOfilios. ſed hij nō poſſūt tangere vbera mr̄is. qꝛ nimis frigidi ſūt. etin domo frigida cōmorātes. tn̄ ip̄os matintm̄ diligit. ꝙ ſi poſſibile eēt libent̓ ſecaret vbera ſua ad vtilitatem filioꝝ. Egovere ſum mīe mater. qꝛ omniū miſerorūveniam petentiū miſereor. Ego habec