Sextus.Liber.

de pena eius. cū tamē impaſſibiles ſuntSed gaudebant de gloria eius futura.et de vtilitate ex paſſione eius ventura.B Omnia quoqꝫ elementa turbabātur. et ſol et luna dimiſerunt ſplendoreꝫſuum. terra tremuit. lapides ſcindebantur. ſepulcra aperiebantur in hora mortis filij mei. Omnes gentiles turbabantur vbicunqꝫ erant. quia in corde eoruꝫvenit quaſi quedam punctura doloris.licet neſcierunt vnde eſſet. Tribulabat̉etiam cor crucifigentiuꝫ eum in illa hora. ſed non ad gloriam eorū Adhuc etiāimmūdi ſpiritus turbabantur in illa hora. et quaſi in vnū congregati turbabātur. Illi autem qui erant in ſinu abrahemultum turbabantur. intantū ꝙ mallētineternum eſſe in inferno. ꝙͣ talem penam videre in domino ſuo. Ego auteꝫque tunc eidem filio meo aſtabam virgoet mater eius. qualem dolorem tunc patiebar. nullus poteſt cōſiderare. Ideofilia mea recordare paſſionem filij meifuge inſtabilitatē mūdi. qui non eſt niſiquidam viſus et flos cito areſcens.Mater dei dicit ꝙ ipſaeſt ſimilis alueario apum. quia illa benedicta apis. ſcilicet dei filius. repleuit eāmelle dulciſſimo quando deſcēdit in vtero eius ſic copioſe. ꝙ ex illa dulcedineomīs ſapor venenatꝰ a nobis ſublatꝰ eſt¶ Capitulum duodecimum.Eata virgo loquitur ad ſpōEſa filij mei tu ſalutabas me.ſam dicens. A Sponet cōparabas alueario apum. Ego certe fui apiarium. Nam corpus meuꝫ fuitquaſi lignum ſolum in vterō matris. ante ꝙ anime coniungeret̉. Fuit etiam corpus meum poſt mortem meā quaſi lignūſeparata anima. vſqꝫ quo animaꝫ meamdeus in corpore ad deitatem ſublimauit.Hoc lignum factū eſt aluearium. quando illa benedicta apis filius dei traxit ſede celis. et deꝰ viuus deſcendit in corpus

meum. In me deniqꝫ fuit quidam dulciſſimus et ſubtiliſſimus fauus qui preparatus erat omnibus modis et acceſſionibus. ad ſuſcipienduꝫ ſuauiſſimū mel gratie ſpirituſſancti. Hic fauus tunc impletus eſt. quādo filius dei venit in me. cūpotentia et caritate ⁊ honeſtate. Uenitcū potentia. quia dominus et deus meꝰerat. Uenit cum caritate. quia pro caritate quā ad animas habuit. carnē aſſūpſit et cruceꝫ. Uenit cum honeſtate. quiaomne peccatū Ade. ſegregatū fuit a meUnde filius dei honeſtiſſimus. honeſtiſſimam carnē aſſumpſit B Sed ſicutapis aculeū habet. cum quo tamē nō pūgit niſi inuita. Sic filius meus habet ſeueritateꝫ iuſticie. quā tamen nō exercetniſi quādo eſt a peccatis ꝓuocatus. huicapi male retributum eſt. Nam pro potētia. traditus eſt in manus iniquorū Procaritate. datus eſt in manus crudeliumPro honeſtate nudatus eſt. et immiſericorditer flagellatꝰ. Benedicta ergo ſitapis illa. que de ligno meo fecit ſibi apīarium. et impleuit illud melle ſuo ſic copioſe. vt de dulcedine michi data. ſaporille venenatus de ore oīm auferretur.Spūs monet ſponſaꝫꝙ omne tempus diſpenſet ſcd̓m volūtatem dei nec aliquid faciat niſi quod deoplacere credat Et ꝙ ſemꝑ habeat volūtatem ſtandi in ſeruitio dei et mentē iugiter eleuet ad celeſtia corpꝰ quoqꝫ ſuūfatiget in preſenti taliter ꝙ poſſet reſurgere ad futuram gloriam.¶ Capitulum. xiij.Oquit̉ filius ad ſponſaꝫ ATu debes habere tria Prīonō ire niſi ad voluntatē meāScd̓o non ſedere niſi ad honorē meumTercio nō ſtare debes niſi ad vtilitateꝫſponſi. Tūc autē vadis ad voluntatemmeā. quādo omne tempus tuū diſpenſasad volūtatē meā. Qn̄ nec comedis necdormis nec aliud quidquā facis. niſi ſicut

v iij