Sextus.Liber.

mei. ſicut nūqͣ fctm̄ fuit pͥus ⁊ ſpreuerūtSi em̄ verba mea miſiſſem gentilibus.forſitan recepiſſent. ⁊ peniterent. Propterea nō parcā eis. nec recipiam pro eispreces dilecte matris mee ⁊ ſanctorummeoruꝫ. ſed ꝙͣdiu ego ſum in gloria meaque eſt ſine fine. ip̄i erunt in pena. Ueruntamen ꝙͣdiu anima includitur in corpore. tādiu miſeri cordia mea aꝑta ē eisIpūs reuelat hic ſpōſe ꝙͣ abhomīabilis eſt corā deo preſbitercelebrās in mortali peccato. et qualiterdemones aſſiſtunt ei in celebratiōe miſſeet de eius grauiſſima pena futura ſi nonconuertatur. ¶ Capitulum nonumLle preſbiter ꝓ quo tu orasA Eſt quaſi forceps pequā aurū virtutis mee extrahetur. Ipſe eſt quaſi ouis degeneransnon curans audire vocē matris. Cumaccedit ad altare meum. aſtant ad latera eius demones. cuius ⁊ animā inhabtant. quia ipſa eſt mortua ante me Cumimponit ſibi ſuperhūerale. demones obumbrant animā eius vt non cogitet etnō intelligat. ꝙͣ terribile eſt accedere aaltare meū. et ꝙͣ mundus eſſe deberequi michi mundiſſimo aſtare deb et ꝓinduit ſe albam. duricia cordis ⁊ in deitiōe induitur. quia cogitat peccatūnon eſſe graue. ſuppliciū eternum futūrum non magnū. Et quale gaudium eſteternū. nunꝙͣ venit in menteꝫ eius: Cūimponit ſibi ſtolam. dyabolus graue iugum imponit collo eius. ita ꝙ delectateum peccati dulcedo. Et ſic onerat animam eius. ꝙ non ſinit eum ingemiſcere.vel cōſiderare peccatū ſuuꝫ B Cūimponit ſibi mamipulā. omīa oꝑa ad deūfiunt ſibi grauia et oneroſa. et erubeſcibilia. terrena autē leuia. Cum autē cingit ſe cingulo. tunc ligat̉ voluntas eiuscuꝫ dyabolo. ita ꝙ velit ⁊ proponit morari in pecccto. et tunc diſſoluitur caritas mea cum eo. quia volūtas eiꝰ eſt ad

omne illud quod dyabolus ei inſpirat inmentem. niſi refrenaretur occulto iudicio meo Cum induit ſe caſulam. tunc ꝑfidia induit eum dyabolus. quādo autēlegit confiteor. demones reſpōdēt mentitus es. nos ſumus teſtes. ꝙ confeſſioeius eſt ſimilis iude. quia dicit aliud ore.et aliud habꝫ in corde. Cum accedit adaltare. tunc ego auerto faciem meaꝫ abeo. de quocunqꝫ autē legit miſſam. ſiuede matre mea. ſiue de ſanctis. ſic michicarum eſt. ac ſi me retrix menſtruū ſuuꝫin vaſe poſituꝫ. offerret alicui nobili adbibendū Aut ſi aliquis diceret inimicoſuo. caue tibi. ego quero damnū tuum.C Quando vero conſecrat corpusmeū. et dicit Hoc eſt corpus meū. tuncfugiunt demones ab eo. et corpus eiusremanet quaſi truncus. quia anima eiꝰmortua eſt ante oculos meos. Cū autēcorpus meum applicat ad os ſuum. ex p̄ſumptione illa. omnis turba demonū reuertitur ad eum. quia caritatem nullaꝫad me habet: Ego quippe ſic miſericorsſum. ꝙ ſi diceret cum contrito corde etemendationis propoſito Domine ꝓptertuam paſſionem et caritatem. quā ergahominem habes. indulge michi peccatamea Ego ſuſciperē eum. ⁊ non reuerterentur demones ad eum. ſed ip̄e ſtercusmundi habet in ore. in corde auteꝫ ſuntvermes ſcaturientes. et ideo nō placetei dulcedo verborum meorū. In cordecogitationes inutiles comedūt eum. necogitet aliquid de me. Propterea nunq̄accedet ad altare meū D Quid autem eſt altare meum. niſi illa celeſtis mēſa et gloria in celis. de qua angeli ⁊ ſancti letantur? Hoc repn̄tat altare illud ineccleſia de lapidibus. vbi quotidie corpus meum in cruce crucifixū immolat̉ſicut olim in lege ſacrificia rep̄ſentabantque nunc aguntur in eccleſia. Quid notat menſa celeſtis niſi iubilationē ⁊ gaudium angelorum? Hoc gaudiū nunꝙͣ experietur ipſe in gloria eterna. Ante hoc

v j