Sextus.Liber.

proijciantur ad agros. ⁊ dentur volatilibus. que neſciunt diſcernere inter mūdum ⁊ immundū B Ego ſum dominus. qui in hoc loco quoſdam ſimplicesquaſi oues habeo. inter quos quidā ſūtquaſi arietes cornuti. lacerātes eos. quiſicut arietes. primo precipitanter. accurrendo diſcerpunt lanā. inde cornibus impellendo. proſternunt ad terrā. Sic ip̄iſimplicitatem innocentū deridendo perturbant. ⁊ cornibus detractionis et malorum operū ad terrā proſternunt. Propterea caput eorū. id eſt intentio. elatacornibus arrogantie ⁊ p̄ſumptionis. abſcidet̉ ab eis iudicio meo ſeuero. quodeſt gladius acutiſſimus. pellis eorum ideſt ypocriſis. qua pro ſimplicitate religionis induti ſunt. auferetur ab eis. ⁊ proip̄a ypocriſi. anima eorū a demonibus abomni bono decoriabitur. qꝛ oſtendebantaliud. et aliud erant. Seruiebant michiore. et diſſentiebant opere. Caro eoruꝫvoluptati dedita. que in cōſpectu meoeſt quaſi caro meretricis. igne cremabitur abſqꝫ miſericordia Inteſtina eorū ideſt cogitatōnes ⁊ affectōnes. qͣs ad mūdum habent ⁊ nō ad me in quibus fonbātur inimici mei. id ē peccata ⁊ demones. ⁊ nō ego Plagabuntur a demonibus. vt nō ſit affectio praua. pro qua nōpuniantur. ¶ Ideo dū adhuc tempus eſt. caput eorum. id eſt volūtas diſtorta et ſuperba deponatur ad humilitatem. pellis ſimplicitatis aſſumat̉. Caro a voluptatibus refrenetur Inteſtīaid eſt cogitationes. penitentia ſanenturne iuſticiam ab eis. ſcd̓m merita eorumcelerem exigam. ⁊ poteſtati demonumſubijciam eos Ita ꝙ nichil aliud poſſintniſi qd̓ demonibus placꝫ ⁊ ab eis impellentur de malo in malum. ¶ Additio.Item loquitur xpūs Adhuc aſſumeturpar abola ſuper domum iſtam. dicentiū.Quare fecit deꝰ huic domui ſic? Reſpōdebit̉ Quia noluerūt audire verba monentis. Nam ponam eis cuſtodes. qui

de excelſis ſpeculantes. terram voluptatis eorum redigent in ſeruitutē. ⁊ dabitur eis panis in menſura. ⁊ pre paucitate numerabuntur.Xpūs benigue reprehedit ſponſaꝫ. de quadā impatiētia quāhabuit. inſtruens eam non debere vltērius iraſci. Nec aliqͥd reſpondere ꝓuocantibus donec cōmotio anī eius fueritpacificata ⁊ viderit poſſe aliquid proficere in verbis ſuis¶ Capitulum ſextum.Go ſum creator tuꝰ ⁊ ſponſus Tu ſponſa mea noua. qͣdruplicit̓ peccaſti nūc in iratua ¶ Primo ꝙ impatiens fuiſti in corde tuo ad v̓ba Cū ego ſuſtinui ꝓ te verbera. ⁊ ſtans an̄ iudicē. nō rn̄di vnū v̓bū¶ Scd̓o qꝛ atrociora rn̄diſti ⁊ exaltaſtinimis voce tuā exprobrādo Cū ego affixus clauis ſuſpexi in celū. ⁊ nō aperui osmeū. ¶ Tercio qꝛ ꝯtempſiſti me. ꝓpterquē deberes omīa patienter toleraſſe¶ Quarto qꝛ proxīo tuo non ꝓfuiſti. ꝑpatientiā em̄ tuaꝫ. qͥ errauit ad melioradebuiſſet prouocari ¶ Ideo volo ꝙ decetēo nō iraſcaris Cū em̄ ab aliqͦ ad irāprouocata fueris. vſqueqͦ ira ab anīo ſemota fuerit nō loqͣris ei Sꝫ trāſacta cōmotiōe anī. ⁊ cā cōmotiōis diligent̓ pēſata. loquere cū manſuetudīe Si aūt aliquid fuerit. in quo loquēdo nil profeceris. nec tacēdo peccaueris. melius ē propter meritum ſilereIpūs ꝑ ſponſam p̄cipit cuidam deuoto dyacono. ꝙ cuꝫ feruore ⁊ audacia predicet verbū dei ſocijsſuis ⁊ alijs pctōribus inſtruēdo infirmosarguēdo indiſcipl̓īatos. ⁊ exponēdo aīaꝫſuam morti pro alioꝝ animarum ſalute.¶ Capitulum ſeptimum.Go ſum deus tuus. et deusomnium et creator. licet neglectus ſum ⁊ deſpectꝰ A¶ Hec dices illi pro quo tu oras. quem