Sectus.Liber.

Terba Matris dei adſponſaꝫ narrantia pulcritudinē xp̄i. ⁊liter frequent̓ iudei in aliquo agone codis poſiti ibāt ad inſpiciendū vultū eiet conſolabant̉. ¶ Capituluꝫ primumAter deloq̄bat̉id ſponſā dicētEgo ſūregīali. filiusmeꝰ diligit te toIto cordeQIdeo cōſulo tibi. vt nichil diligas niſi ip̄m. Ipſeem̄ eſt ſic deſiderabil̓. ꝙ ſi habueris eū. nichil aliud poteris deſiderare Sic pulcerꝙ pulcritudo elemētoꝝ vel lucis. ad cōꝑationē eius eſt qͣſi vmbra Unde cū egoenutrirē filiū meū. tāta pulcritudīe p̄ditus erat. vt qͥcūqꝫ eū inſpiceret. ꝯſolabatur a dolore cordis quē habebat Ideo etmulti iudei dicebāt ad inuicē. ¶ Eamꝰad videndū filiū marie vt cōſolari poſſimus Et licet ignorarēt eū eſſe filiuꝫ dei.tn̄ ꝯſolationē recipiebāt magnā ex aſpectu eius Sic etiā corpꝰ eius mūdū eratꝙ nūqͣ ſuꝑ illud aliqͥs pediculus vl̓ aliꝰvermis veīt. Quia vermis reuerentiaꝫfctōri ſuo exhibebat. nec etiā aliqͣ ꝑplexitas. nec īmundicia in eius capillis inueniebatur. nec nutriebaturApus loquitur ſponſede qͥdaꝫ qͥ male vixerat. ⁊ ī morte habuitbonā volūtatē ſe emendādi ſi viueret ⁊dicit ꝙ ꝓpter illā volūtatē bonā non iudicat̉ ad penā eternam. ſed ad horribilepurgatoriū. ¶ Capitulum ſecundum.¶ Ilius loq̄bat̉ ſponſe dicēs Ille qͥ nunc infirmat̉. ꝓ quo tuIpras. nimis remiſſus fuit circa me. ⁊ fecit totā vitā ſuā michi contra

riā Sꝫ nūc facias ei dici. ꝙ ſi hūerit volūtateꝫ emendādi ſe ſi euaſerit mortē adhuc dabo eī grāꝫ Moneat̉ ergo ad emēdationis volūtateꝫ. qꝛ ex magna mīa etamaritudīe pene eiꝰ ꝯꝑatior ei ¶ Cūqꝫidē an̄ pͥme decātationē moreret̉. Iterūapꝑuit dn̄s ſpōſe ⁊ ait Ecce cōſidera ꝙͣiuſtus ſuꝫ ī iudicio meo Iſte qͥ tāta infirmitate grauabat̉ veīt ad iudiciū meū. etlicet ex volūtate bona fuerit iudicatusad grām. tn̄ anteꝙͣ ad plenū ſit purgatꝰſic in purgatorio amaꝝ habebit aīa eiusſuppliciū. ꝙ nullus mortalis eſt qͥ poſſitillud cogitare. Quid ergo patiētur illi qͥomnē volūtatem ſuā habēt in mundo. etnullis tribulationibus fatigantur.Qualiter videbat ſponſa quendam demonē cū ꝯfuſiōe fugere aquodā viro deuote orāte. quē ip̄e demonfortiter temptādo diu turbauerat. ⁊ qualiter angelus bonꝰ declarat viſionē ſpōſe. ¶ Capitulum tercium.Idebat̉ a ſponſa qͥdaꝫ demōaſtare ligatis manibus cuidam orāti A Cūqꝫ ad horā aſtaret. ſubito demō terribilē ⁊ altiſſimā vocē emiſit. cū magno rugitu. ⁊ ſicꝯfuſus receſſit De qͦ ait āgelus bonꝰ adſpōſaꝫ Iſte demō ad tp̄s virū illū turbauerat. ⁊ ideo vinctꝰ ē manibꝰ. qꝛ nō pōtp̄ualere in eū ſicut hꝫ volūtatem. qꝛ ex qͦhō iſte a demōe īpugnatꝰ virilit̓ reſtitēatdei iudiciū ē. vt nō poſſit ei demō facereſicut vellet Adhuc tn̄ hꝫ ſpem demo. vtpoſſit p̄ualere in eū. ſꝫ in iſta hora victꝰē de facili. ⁊ nunꝙͣ in eū ampliꝰ p̄ualebitGr̄a aūt dei de die in diē augmētabit̉ iſtihomī. ⁊ ideo demō nō immerito clamat.qꝛ amiſit eū quē totiēs īpugnabat vt vīceret̉. ¶ Declaratio B Hic frat̓ duodecim ānis tēptatꝰ de ſacramēto corꝑisxp̄i ⁊ noīe bt̄e marie. qd̓ ſine ſordidā cogitatiōe. nunꝙͣ poterat noīare ꝑ precesdn̄e Birgitte liberatꝰ eſt intantū. ꝙ nūꝙͣ poterat letari. niſi ī die qͦ corpꝰ xp̄i ſu