Quartus.Liber.
nis ip̄ius pape Gregorij. et ſuad eant etdiſſuadeant contrariū. nichilominus tūego dominꝰ p̄ualeo eis. et ducā ip̄m papam ad roma. nō ad eorū cōſolationemSꝫ vtrū tu videbis eum venire an nōtibi non eſt licitum ſcire.Hec fuit reuelatio ī neapoli predicte ſponſe xp̄i oſtenſa in menſa februario ꝓ eodē papa gregorio. quāportauit ei quidam heremita. qui epiſcopatū renunciauerat.¶ Capitulum. Cxlij.Ater ſancte A Illa perſona quaꝫ bene nouit ſanctitas veſtra. exiſtens in oratione vigilans. cū ſtaret tunc in raptu mētis contemplatiōe ſuſpenſa. vidit in ſpūſimilitudine throni. In quo ſedebat ſimilitudo hoīs ineſtimabilis pulcritudinis.et incōprehenſibilis potentie dn̄s. Et incircuitu throni. ml̓titudo ſtabat magnaſanctoꝝ. ⁊ innūerabilis exercitꝰ angelorū Et an̄ ſedentē in throno. ſtabat remote quidā ep̄us. indutus pontificalibꝰ indumētis ⁊ ornamētis. Ip̄e aūt dn̄s qͥ inthrono ſedebat michi loquebat̉ ſic dicēsMichi data eſt oīs ptās in celo ⁊ in terra a pr̄e meo Et licet tibi videor loqͥ qͣſide vno ore Attamē nō ſolus loquor. qͥpater loquit̉ mecū ⁊ ſpūſſanctus. q̄ tresꝑſone vnū ſumꝰ in diuinitatis ſubſtātiaDeinde ad illū ep̄m loquebat̉ dicēs Audi gregori papa. xj. verba que ego loquor tecū. ⁊ diligent̓ attēde ad ea que tibi dico Cur tm̄ odis me? Quare tantaeſt audacia tua ⁊ p̄ſumptio tua ꝯtra meNam curia tua mūdana. dep̄dat̉ celeſtēcuriā meā Tu v̓o ſuꝑbe ſpolias me ouibus meis. bona qͦꝫ eccleſiaſtica q̄ mea ꝓpria ſūt. ⁊ bona ſubditoꝝ eccl̓ie mee. indebite extorques et ſurripis. et das illaamicis tuis tꝑalibus B Tu etiā bona capis ⁊ recipis iniuſte a pauperibusmeis. ⁊ illa das ⁊ diſtribuis indecent̓ diuitibꝰ tuis. ꝓpt̓ qd̓ nimia eſt audacia et
p̄ſuiiptio tua. eo ꝙ tu tā temere intrasintras curiā meā. et nō ꝑcis eis q̄ meaꝓpria ſunt. Quid feci tibi gregori? Egoem̄ patient̓ ꝑmiſi te aſcendere ad ſūmuꝫpontificatū. ⁊ p̄dixi tibi voluntatē meā.ꝑ litteras de roma tibi diuina reuelatōetranſmiſſas. āmonēdo te ꝑ illas de ſaluteaīe tue. ⁊ p̄cautaui in eis de magno diſpēdio tuo. Quid ergo pro tātis beneficijsrependis michi? Et cur facis hoc videlicet. ꝙ in curia tua regnat ſuꝑbia maxima? Cupiditas inſatiabil̓ ⁊ luxuria michi execrabilis. ac etiaꝫ vorago peſſimahorribilis ſymonie? Inſuꝑ etiā rapis etdep̄daris a me innūerabiles aīas Nā qͣſiom̄s qͥ veniūt ad curiā tuā. mittis in iehennā ignis. ex eo ꝙ nō diligent̓ attēdisea que ꝑtinent ad curiā meā. qꝛ tu es p̄latus et paſtor ouiū meaꝝ Et ideo culpatua eſt. ꝙ nō diſcrete cōſideras ea. q̄ adſpūalem ſalutē ipſaꝝ facienda ⁊ corrigēda ſunt ¶ Et ꝙͣuis ex p̄dictis poſſeꝫſcd̓m iuſticiā condemnare te. tn̄ ex mīaadhuc iterū moneo te de ſalute anīe tue.videlicet vt venies romā ad ſedē tuā ꝙͣcitius poteris. tꝑs em̄ pono in arbitriotuo. Scias tn̄ ꝙ ꝙͣto plus tardaueristāto plus diminuit̉ ꝓfectus anīe. et oīmtuarū v̓tutū Et ꝙͣto citius ad romā veneris. tanto citius accreſcent tibi virtutes ⁊ dona ſpūſſancti. ⁊ inflammaberisdiuino igne caritatis mee. Ueni igit̉ etnoli tardare. Ueni non cū ſuꝑbia ſolitaet mūdana pōpa. ſed cū hūilitate ⁊ ardēti caritate Et poſtꝙͣ ſic veneris. extirpaeuelle ⁊ diſſipa omīa vicia de curia tuaRomoue etiam a te conſilia carnaliū etmūdanoꝝ amicoꝝ tuoꝝ. ⁊ ſequere hūiliter cōſilia ſpūalia aīcoꝝ meoꝝ. Aggredere ergo ⁊ noli timere. cōſurge viriliter ⁊ induere fortitudineꝫ ꝯfident̓. incipe renouare eccl̓iam meā. quā ego acqͥſiui meo proprio ſanguine. et renoueturet ſpūaliter reducatur ad priſtinū ſtatūſuū ſanctū. quia iam nūc magis veneratur lupanar ꝙͣ ſancta mea eccleſia. U