Liber.Martus.

terfui. non propter laudem meā. ſed adgloriam red emptoris mei et profectumanimarū Cumqꝫ illud ſcriberē. tantusdiuine inflammationis ardor perſeuerabat mecū. ꝙ ſi tacere voluiſſem. nullatenus pre ardore intenſo potuiſſem. Nūcautem qd̓ ego ex caritate et humilitateſcripſi. multi conātur ſubuertere. et interpretantur ad inuidiā. gloriantes ſublimia et celeſtia ſcire ſi contraria inueniant. volentes magis de euangelio diſputare. ꝙͣ ſcd̓m volūtatē eiꝰ viuere. Ideoparui et humiles intrabunt celū. ſuperbi et prudentes ſtabunt foris. Quid em̄credit homo preſumptor et ſuperbusdeus totius ſapientie non potuiſſet ſic v̓ba ſua temperaſſe. vt non ſcandalizarentur ex verbis eius homines? Sed iuſtūeſt vt veniant ſcandala. et qui faſtidiuntceleſtia infigantur terrenis. De retributione v̓o mea ſcias ꝙ vere eſt ſicut ſcriptum eſt. ꝙ cor capere non poteſt neclingua proferre.Qoſt multos Annospoſtꝙͣ ſponſa habuit illam viſionē de ſeptem animalibus que cōtinētur ſupra eodem libro. Cxxv. capitulo. Xp̄s apparens exponit aliqua que deficiebant exponenda in dicta viſione vt ſequit̉.¶ Capitulū. Cxxx.Ilius loquitur A Dixitibi prius de ſeptem animaliIbus. ꝙ vnum erat quaſi elephas quod adhuc ſtat ad arborem inclinatum. non attendeus arboris putredineꝫ. nec temporis breuitatā. et ideo ruetcū arbore cū ſe ſtare putat Muri em̄ eccleſie eius diſſoluentur calore et aquis.ita vt nō ſit qui edificet. quia de iniquisedificati ſunt. terra diripietur. inhabitātes optabunt mortem et fugiet ab eis.impij domīabuntur iuſtis. que omīa ſiceuenerunt. ¶ Scias etiam ꝙ aliud animal quod de lapide caſtitatis ſuperbiebat. iam aſſumpſit ſibi cornua agni: Et

ideo docebo eum quomodo ſaltare debeat muros. et quomodo debeat ſtarein honore. Placet enim michi iſtius animalis humilitas. et ideo dico ei. ꝙ eccleſia ſua iam ad ſummū gradū aſcenderatet diu in ſuperbia ſtetit. Et ideo laboretip̄e vt clerus cōtinentius viuat. intemperantiam potus minuat. auariciam veponat. humilitatem et timoreꝫ aſſumat.alioquin tribulationibus humiliabitur.et ruina eius tam grauis ⁊ magna erit.ꝙ etiam in terris alijs audietur. BPoſt mortem autē dicti epiſcopi. ⁊ creationem ſucceſſoris. loquebatur dominꝰad me dicens. Scias ꝙ iſte epiſcopꝰ ſucceſſor ſupra ꝓximi dicti epiſcopi qͥ nūcaſcendit ad gradum epiſcopalem. eratvnus de quinqꝫ ſeruis qͦs rex non audiret niſi clariores ocl̓os obtinerēt. Quiepiſcopus iam aſcendit. ſed attendat ipſe bene et videbit in iudicio meo quomodo ip̄e aſcendit. Ueruntamen precaueo eum de caſu ioab. Ipſe enim inuiditſe melioribus. proprijs innitebatur conſilijs. audacia ſua erat magna. et ideo p̄ſumpſit ſupra vires. ⁊ electum ſuū pretulit illi quem elegerat deus. Sed vnumconſiliuꝫ vtile eſt iſti epiſcopo. ſcilicꝫ ꝙprudentie ſue ponat modum. et ettedatſemper non quid poteſt. ſed quid decetG Qui cum dubitaret vtrū eſſet vtile pro remiſſione peccatorū ſuorum ireromam. requiſiuit me. cui oranti materdei reſpondit ſic dicens. Si epiſcopusiſte ſentit in animo ſe indigere auxilioſanctorū. veniat romā ad indulgentias.quia veniet tempus quando vtile erit ſibi. Attendat etiam. ꝙ vngule auiū rapaciſſimaruꝫ preſcindantur que iam intrauerunt. ne altiſſima petrarū inhabitentquia cōmunitati populi plus tunc nocebunt. et ip̄e non erit immunis a tribulatione. ¶ Propterea ſcias. ꝙ anīal illudde quo dixeraꝫ tibi. qd̓ quādo videt vmbram ſuam timet. et currendo proficitbi. ille eſt qui zelum animaruꝫ habet. et