Quartus.Liber.

to iuſtiſſimus. quaſi rex nulli parcens cōtra iuſticiā Septimo pijſſimus ſicut dominꝰ dās ſeip̄m ꝓ vita ſerui ſui. ¶ Ecōtra ipſe pertulit alia ſepteꝫ. Nam ꝓ potentia. factus eſt quaſi vermis. Pro ſapientia. reputatus eſt inſipiētiſſimus. Profortitudine. quaſi puer faſciolis ligatus.Pro pulcritudine. quaſi leproſus: Provirtuoſitate. ſtabat nudus ⁊ ligatꝰ Piuſticia. reputabatur mendax. Pro pitate. mortuus eſt.Xp̄s dicit ſpōſe ꝙ dueſunt delectationes. ſcilicet ſpūalis et carnalis. ſpiritualis delectatio eſt quandēanima delectatur in beneficijs dei.¶ Capitulum. Cxx.Ilius loquit̉. Int̓ me ⁊ illuꝫeſt quedam membrana. pro qͣnon delectat eū dulcedo meaquia aliqͥd delectat eū preter me. ¶ Etſponſa que hec audiebat. ait ad dominūNunquid aliꝙͣ delectationem vnꝙͣ habere poterit? Reſpondit dominus Duplex eſt delectatio. ſcilicet ſpiritualis ēcarnalis. Carnalis vel naturalis delectatio eſt. quādo neceſſitate requirenterefectio ſumitur. in qua ſic homo debetcogitare. O domine. quia iuſſiſti nos refici ad ſolam neceſſitateꝫ. laus tibi ſit. etda michi gratiam. vt in ſumptione nonſubrepat michi peccatuꝫ. ¶ Si vero tēporalium bonorū delectatio oriatur. cogitet homo taliter. O dn̄e. omnia terrena non ſunt niſi terra ⁊ tranſitoria Ideoda michi ea ſic diſponere. vt de omībusſciam tibi reddere rationē. Spūalis delectatio eſt. quando anima delectat̉ in beneficijs dei. et temꝑalibus vtitur ⁊ occupatur inuitus. et ad ſolā neceſſitateꝫſed membrana tunc frangit̉. quando deeſt dulcis anime. et timor eius cōtinuueſt in mente.Ꝙ nō habitus ſed virtus obediētie et obſeruantie regularisfacit monachū. Et ꝙ vera cordis cōtri

tio cum propoſito emendādi. eripit aīaꝫde manu dyabl̓i licꝫ nō ꝑfecte peniteat¶ Capl̓m. CxxjPparuit dyabolus ⁊ dixit.A Ecce auolauit monachus. et ſola remanet effigies Et dominus ait ad eū. Expone inquit quē notas. Rn̄dit dyabolꝰ. hoc faciā. ſed inuitus. Monachus verus ē cuſtos ſui. huius habitus eſt obedientia etobſeruantia profeſſionis ſue. Sicut em̄corpus tegitur veſte. ſic anima v̓tutibꝰErgo non valet habitꝰ exterior. niſi interior ſeruetur. quia monachū nō facitveſtis. ſed virtus. ¶ Hic monachꝰ auclauit quando cogitauit ſic. Ego cognoſco peccatum meū. et emendabo de cetero. nūꝙͣ amplius peccaturus gratia deiex iſta em̄ voluntate receſſit a me. et iāeſt tuus. ¶ Cui dominus. Qūo inquitremanet effigies? Et demon. Quandoinquit nō reducit ad memoriaꝫ peccatacōmiſſa. nec perfecte vt deberet penitetde cōmiſſis. B Declaratio. ¶ Hicfrater vidit in manu ſacerdotis temꝑeeleuationis corporis xp̄i. in ſpecie puerilicōminū noſtrum iheſum xp̄m dicentē ſibi. Ego ſuꝫ filius dei ⁊ filius v̓ginis Hicetiam obitū ſuū et horam ad vnuꝫ annūp̄uidit. de quo habet̉ in multis capitulisin legēda ſancte dn̄e Birgitte Qui quidem frater vocabat̉ gerechinus/ Hicetiam vite cōtinentiſſime fuit. qui moriturus vidit ſcripturā aureā. in qua cōtinebant̉ tres littere auree. P Oet U Quia narrans hec fratribꝰ ſuis dixit. Ueni petre. feſtia olaue. ⁊ thordo. quibus vocatis obdormiuit Illi vero tres nomīati. mortui in vna ſeptimana. ſequebantur eum. ¶ De eodem fracre habetur extra. lv. capitulo. Quidāmonachus ſancte vite. ⁊t̓.Ꝙ vita homīs diſſoluti et tepidi eſt quaſi pons artus et periculoſus. de quo ſi non vertit ſe cito ſalta