Quartus.Liber
Ohannes euangeliſta dixitmatri dei. A Audi tuA virgo et mr̄ vniꝰ filij nō pluriū Mat̓ vnigeniti filij dei. plaſmatoriset redēptoris oīm. Audi inquā ſicut etaudis. qͣntū iſte deluſus ē a dyabolo. qͣntum laborat vt obtineat īpoſſibile. qͣntūinformatus ē et quātis rebꝫ a ſpū mēdacij. quātū eciā elongat ſe a deo in ſpē ouina et corde leonino. Ego docui ꝙ tresſunt qͥ teſtimoniū dāt in celo ⁊ ī t̓ra. pat̓et filius et ſpūſſanctꝰ. Iſti vero teſtimoniū ꝑhibet ſpūs malignus. ꝙ totus factus ē ſil̓atorie ſctūs. quē pat̓ non fortificat potētia ſua. filius nō viſitat ſapiētiaſua. Spūſſanctus nō inflāmat caritateſua. Nec mirū. aſpirat em̄ ad potentiamcōtra potētiā pr̄is. vult eſſe ſapiēs cōtraſapiētiā filij. hꝫ inflāmatiōem ſed alit̓ ꝙͣſicut inflāmat ſpūſſanctus. Ideo roga filium tuū. vt aut citius ſubtrahat̉ ne ꝑdātur plures. aut humiliet̉ celeriꝰ pro errato. B Rndit mat̓. Audi tu virgoſed tn̄ virilis non feminea ꝑſona. Tu esquē deo placuit vocare cū leuiſſima morte de mudo ꝓpinquius michi. Ego enimqͣſi obdormiui in ſeꝑatōe aīe et corꝑis. eteuigilaui in gaudio ꝑpetuo. Nec mirūEgo quippe p̄ ceteris amariꝰ in mortefilij mei dolui. et ideo placuit deo me demūdo cū morte leuiſſima ſeꝑare. Tu vero int̓ apl̓os vicinius michi appropinqͣſti. maioraqꝫ ſigna dilectiōis exꝑtus esp̄ alijs. et amarior tibi paſſio filij mei facta ē. quā p̄ ceteris clariꝰ aſpexiſti. et qꝛ p̄ceteris frībus tuis lōgius vixiſti. quaſiip̄oꝝ oīm martir fuiſti. Ideo placuit deo vocare te de mūdo morte leuiſſiā poſtme. qꝛ virgo v̓gini fuit cōmēdata. Ideofiet qd̓ petiſti ⁊ nō ꝓlongabit̉ CAttn filie mee oſtēdere volo. qūo iſte dequo loqͥmur ē ꝯſtitutus. Ip̄e quippe eſtquaſi ſeruꝰ monetarij ideſt dyaboli. quicōflat et ꝑcutit monetā ſuā id eſt ſeruiētem ſibi. ſuggeſtiōibus et tēptatōibꝰ ſuisdonec ꝑficiat eū ad velle ſuū. Cunqꝫ vo
lūtatē hom̄is corruꝑit. et ad delectationes carnis et amore mūdi inclinauerit.mox quaſi formā ⁊ ſuꝑſcriptōem ei impmit. qꝛ tūc ex ſignis exterioribus ſatis apparet quem diligit toto corde. Qn̄ verohō oꝑe explet affectū mētis ſue. et plusimplicare ſe vult mūdo ꝙͣ ſtatus ſuꝰ reqͥrit. pluraqꝫ faceret ⁊ vellet ſi poſſet. tūcꝑfecta moneta dyaboli cōprobat̉ ¶ Ueruntū ſcito ꝙ alia ē moneta dei. et aliamoneta dyaboli. Moneta dei eſt aureaideſt fulgēs. ductilis et p̄cioſa. Sic oīsaīa que hꝫ imp̄ſſionē dei. ē fulgēs diuīacaritate. ductilis patīa. p̄cioſa boni operis continuatōe. ¶ Ergo aīa bona conflat̉ virtute dei. et probat̉ multis tēptationibus. ꝑ qͣs aīa conſiderās originē etdefectuoſitates ſuas. d̓iqꝫ circa ſe pietatēet patientiā. tāto fit p̄cioſior deo. quātohūilior et patiētior ⁊ ſui ſollicitior inuenitur. Q Mone̓ta vero dyaboli ē cuprea et plūbea. Cuprea. qꝛ hꝫ ſil̓itudineꝫauri. habet duriciā. hꝫ flexibilitatē ſꝫ nōſicut aurū. Sic aīa iniuſti. videt̉ quippeſibi eſſe iuſtus. oēs diiudicat. oībus ſuaprefert. Inflexibilis ē ad oꝑa hūilitatismollis in ſuis operibus. difficilis ad reuocandū a ſuis conceptibꝰ mirabil̓ mūdo contēptibilis deo. Eſt qͦꝫ moneta diaboli plūbea. qꝛ deformis. qꝛ moll̓ et flexibilis. qͥa ponderoſa. Sic aīa iniuſti deformis eſt in voluptuoſis affectiōibusoneroſa in cupiditate mūdi. flexibilis qͣſi arūdo ad quecunqꝫ dyabolꝰ inſpiratmēti. ymo qn̄qꝫ facilior ad facienduꝫ ꝙͥdyabolus ad temptādū. Sic eciam iſteſeruus monetarij ē diſpoſitus. qͥ attediatus ſtare in obſeruātijs regularibꝰ ſicutvouerat. cogitauit vias qͥbus hom̄ibusplaceret ꝑ ſimulatā ſcītatē. ad lautiꝰ nutriendā carnē ſuam. Et mox dyabolusīmiſit mēti ſue quedā mendacia nocturnalia. qͥbus deluſus credebat impoſſibilꝰa que non eueniēt. ſꝫ vita eius abbreuiabit̉ et honorē quē cupit nō ꝯſequeturE Ueruntū vbicunqꝫ aliqua noua