Quartus.Liber

Ergo illa volūtas eſt deo placita. q̄ nichil de ſuo habere deſiderat. nec in ꝓſperitate nec in aduerſitate. ¶ Scd̓a rotaeſt hūilitas. qua homo reputat ſe ad oīabona indignū. ponēs ante oculos ſuosom̄i hora pctā ſua. reum ſe exiſtimandoin ꝯſpectu dei. ¶ Tercia rota ē diligere deum ſapiēter. Ille plane ſapient̓ diligit. qui ſeip̄ꝫ circūſpiciēto odit vicia ſuaQui contriſtat̉ de peccatis ꝓximorū ⁊parentum ſuoꝝ. letat̉ vero de ſpūali eorum profectu ad deū. qui amicū ſuū nōoptat viuere ad vtile et commodū ſuūꝓpͥum. ſed vt deo ſeruiat. timetqꝫ ei plꝰde mundano ꝓceſſu ne offendat deumTalis ergo eſt ſapiēs dilectio. odiendovicia et nō fouendo ꝓpter fauorē ⁊ honorem. eoſqꝫ plus diligēdo quos in amoredei viderit feruētiores. G Quartavero rota eſt refrenatio diſcreta carnisQuicūqꝫ enim eſt in cōiugio et cogitatſic. Ecce inquit trahit me caro inordīate. Si vixero ſcd̓m carnem. ſcio pro certiſſimo qꝛ iraſcit̉ conditor carnis. qͥ plagare poteſt et infirmare. qui occidet etiudicabit. Ideo ob amorem et timoremdei. refrenare volo beniuole carnē meam. viuere modo debito et ordinato adhonorem dei. Quicunqꝫ taliter cogitatpetens adiutoriū dei. eius rota acceptaerit deo. ¶ Si vero religioſus eſt et cogitat ſic. Ecce trahit me caro ad delicioſa. offert eciam ſe locus tēpus. et bonaet etas ad delectandū. attamen adiutorio dei nolo peccare. ꝓpter profeſſionemſanctā et momentaneū delectatōis bonum. magnū quippe ē qd̓ voui deo. pauper ingreſſus ſum. pauperior egrediar.Iudicium de cunctis ſum facturꝰ Ideone offendam deum meū ne ſcandalizemꝓximum meum. ne meip̄m faciam ꝑiurum abſtinere volo. Talis abſtinentiadigna eſt mercede magna. D Sivero aliquis eſt in honore et delicijs etcogitat ſic. Ecce ego abundo in om̄ibꝰet pauper deficit. et tn̄ vnus deus ē om-

niū. quid promerui ego. et quid demeroit ille? Quid vero eſt caro niſi cibꝰ vermium? Quid vero tot delicie niſi nauſee et occaſio infirmitatis. perditio temporis et peccati inductiuū? Ideo refrenabo carnem meā ne in ea vermes laſciuiant. ne grauius iudiciū ſubeam. ne tēpus penitētie inaniter expendā. ⁊ ſi fortecaro male educata non poterit faciliterflecti ad groſſiora vt pauꝑ. ſubtrahā tn̄ei paulatiue delicatiora aliqua ſine quibus bene poteſt ſubſiſtere. vt neceſſitatem habeat nō ſuꝑfluitatem. Quicunqꝫergo ſic cogitat et faciendo conatur qͣntum poteſt. hic et confeſſor et martir vocari poteſt. quia martirij genus eſt delicias habere et delicijs non vti In honore eſſe et honorem cōtemnere. Magnūeſſe apud homīes. et minima ſentire deſeip̄o. Itaqꝫ talis rota multū placet deoEcce filia currū figuraui tibi. Cuiꝰ auriga angelus tuus eſt. Si tamē frenumeius et iugum a collo tuo non excuſſeris. id eſt ſi inſpiratōes eius ſalubres nōdimiſeris. ſenſus tuos et cor tuum ad inania et ſcurrilia relaxando. E Nūceciam currum in quo domina illa ſedebat. dicere tibi volo. Currus plane impatientia eius eſt. ſcꝫ contra deum ⁊ cōtra proximum et contra ſeip̄am. Cōtradeum iudicando occulta iudicia eiꝰ. qͥnon proſperatur ad votum. Malignando contra proximum. quia non conſeqͥtur bona eius. Impatiens quoqꝫ in ſeipſam eſt. occulta cordis ſui impatienteroſtendendo. Huius currus rota primaeſt ſuperbia. preferendo ſe alijs et aliosiudicando. contemnendo humiles ⁊ honores ambiendo. ¶ Scd̓a rota eſt mnobedientia p̄ceptorum dei. que inducit incor eius excuſatiōem infirmitatis ſue. leuigatōem culpe ſue. p̄ſumptionē cordismalicieqꝫ defenſionē. ¶ Tercia rota ēcupiditatis mūdialiū q̄ īducit ei ꝓdigalitatē inexpēdendo que habꝫ. negligentiaet obliuionē ſui et futuroꝝ. anxietatem