QuartusLiber.

laudabilem ſancte eccleſie diſpoſitionē.Pro iſto itaqꝫ facto multi facti fueruntmartires. ne contra deū et ſcām eccleſiam ſeu xp̄ianos mores talia tolerarent.ſi quis tale peccatū abolere volens iretad papā dicens. quidā homo tale pctm̄cōmiſit. nō exprimēdo ꝑſonam. Attn̄ infine penituit et obtinuit abſolutōem. nōemendato pctō. Imponite ergo michipn̄iam qualemcunqꝫ vultis et tolerarepoſſim. qꝛ ego paratus ſum ꝑ eo pctm̄ illud emēdare. Uere ſi nō eſſet iſti impoſita maior penitētia niſi vnū pat̓ nr̄ valeret illi anime ad diminutionē pene ī purgatorioUerba querimōīe xp̄ide romanis ad ſpōſam. et de crudeli ſententia cōtra eos a xp̄o illata ſi in peccatis ſuis moriantur¶ Capitulum. x.Ilius dei loquit̉ hec verba dicens. A O roma tu michi pro multis bn̄ficijs malaꝫretributōem repēdis: Ego ſum deꝰ quiomīa creaui. meāqꝫ maximā caritatē ꝑcorꝑis mei duriſſimā mortē manifeſtauiquā ꝓpria voluntate pro animarū ſaluteſuſtinui. ¶ Tres itaqꝫ vie ſunt quibꝰ teadire volui. ⁊ vere in om̄ibus eis tu meprodere voluiſti. In prima em̄ via lapidem magnū ſuſpēdiſti ſuꝑ caput meū. vtme conterēt. In ſcd̓a via acutā lanceaꝫpoſuiſti. q̄ non ſineret me ad te procedere. In tercia via michi foueā fodiſti. vtin eam incaute cadēs ſuffocarer. ¶ Sꝫiſta que iā dico. nō corꝑaliter ſed ſpūaliter debēt intelligi. Ego quidē ad habitatores romē qui talit̓ faciūt loquor. ſꝫnō ad amicos meos qui eoꝝ oꝑa nō ſectant̉: Prima itaqꝫ via qua venire ſolitꝰſum ad cor homīs eſt verus timor deiſuꝑ quē homo ingentē ſuſpēdit lapideꝫ.hoc eſt magnā cordis duri p̄ſumptōem.non timēs iudicē cui nemo reſiſtere poteſt. ſed ita in corde ſuo dicens. Si ve-

nerit ad me timor dei. cōteret eum p̄ſumptio cordis mei. Scd̓a via qua venio ēdiuini conſilij infuſio. que eciā multoriens aduenit p̄dicatōibus et doctrinisTunc nempe in hac via homo lanceamponit ꝯͣ me. dū delectabilit̓ peccat ꝯtrap̄cepta mea. ꝓponens firmit̓ in mal̓ ſuisꝑſeuerare. donec non poterit ea ampliꝰvſitare. Hec certiſſime eſt illa lancea q̄non ſinit ad eū venire grām dei. BTercia aūt via ē illuminatio ſpūs ſanctiin cuiuſlibet homīs corde. ꝑ quā homointelligere pōt et penſare que et quātapro eo fecerā. et qualia pro ip̄o paſſus fueram in meip̄o. In hac ſiquidē via profundam michi fodit foueam. ſic dicēs incorde ſuo. Quidqͥd michi libet hoc michi ſua caritate carius eſt. ſufficit em̄ michi de hijs que in hac vita delectant mecogitare. et ſic diuina caritas vna cumoꝑbus meis. quaſi in ꝓfunda fouea abeo ſuffocant̉. Uere habitatores rōe hecomīa michi faciunt. et certiſſime verbiset oꝑibus hec oſtendūt. Uerba et oꝑamea pro nichilo reputantes. michiqꝫ etmatri mee ac ſcīs meis in ioco ⁊ ſerio inleticia et ira maledicētes. et contumelas pro grārūactionibus offerentes Illquidem nō viuūt iuxta ꝯſuetudinē xp̄ianoꝝ ſicut ſcā eccleſia p̄cipit. qꝛ maioremcaritatē non hn̄t ad me ꝙͣ demones. quimagis miſerias ſuas ſuſtinere volūt etnaliter ſuamqꝫ maliciam retinere. ꝙ mividere michiqꝫ in ꝑhenni gl̓ia adherere¶ Sic vtiqꝫ ſunt illi qͥ corpus meū nōlunt accipere. qd̓ in altari de pane ſicutegoip̄e conſtitui conſecrat̉. cuiꝰ ꝑceptiuuat maxime ꝯtra dyabolica temptatiꝰone: O ꝙͣ miſeri ſunt qͥ tale iuuamē duꝰſani ſunt. magis ꝙͣ venenū reſpuūt ⁊ abhorrent. qꝛ nolunt ſe a pctīs refrenare.G Nūc igitur ꝑ vnā viam eis īcognitaꝫ veniā cū potentia deitatis mee. vldictam mee hūanitatis contēptoribꝰ inferendo. Et ſicut ip̄i michi tria obſtaciin vijs ſuis. ne ad ip̄os īprediar ꝑ-