Liber.Quarrus

Uilio mirabilis et notanda ſponſe. et qualiter deus ip̄am viſionem exponit. In qua expoſitiōe baptiſati per animal. gentiles per piſcem. etdei amici per tres turbas deſignant̉.Capitulū. ij.IOſt hec videbātur ſponſeA Quaſi due ſtatere ſtantes iuxta terram. quarū ſummitates ⁊ ligature aſcendebant nubesCirculi vero ip̄i penetrabant celum Inprima vero ſtatera erat piſcis. cuiꝰ ſquame acute erant quaſi ralorium. viſus eiꝰquaſi baſiliſci. Os vero quaſi vnicornijeffundentis venenum. Aures autē quali acutiſſime lancee. ⁊ quaſi lamīe ferreeIn alia vero ſtatera erat animal quoddam. cuius pellis quaſi ſilex. Os iugenserat effundens flammas ardentes. Cuius palpebre quaſi duriſſimi gladij. Cuius aures duriſſime erant emittentes ſagittas acutiſſimas. tanꝙͣ de arcu duro ⁊extenſor. ¶ Poſt hec apparuerūt tresturbe populoꝝ in terra Prima erat modica. Secunda minor. Tercia vero minima. quibus vox vna ſonuit de celis dicens. O amici. Ego vehementer ſitiocor animalis iſtius mirabilis. ſi aliquiseſſet qui ex caritate preſentaret michi illud. Ego eciam feruentiſſime concupiſco ſanguinem piſcis. dummō inueniret̉homo qui eum afferret michi. Reſpondit vox vna de turba loquens. quaſi exore oīm Audi inquit o conditor noſter.quomō poterimus tibi p̄ſentare cor animalis tanti? Cuius pellis durior eſt ſilice. ſi appropinquare voluerimus ori eius. incendemur flamma ignis eius. Sividerimus oculos eius. tranſfodiemurſcitillis ſagittarum eius. Et ſi forte ſpesaliqua eſſet de animali habēdo. quis poterit apprehendere piſcem? Cuius ſquame ⁊ ale ſeu pennicule piſcis. acutiores

ſunt cuſpidibus. Cuius oculi extingūtviſum noſtrum. Cuius os diffundit innos venenum inſanabile. BReſpondit vox de celo dicens O amici. animal et piſcis videntur vobis inuicibiles. ſed apud omnipotentem eſt facile. Ergo quicunqꝫ querit viam ad impugnandum animal. ego de celo infundam ſapientiam fortitudinemqꝫ tribuāQui vero paratus eſt pro me mori. egoipſe me dabo eī in remuneratiōem.¶ Reſpondit turba prima. O ſummepater. tu es dator totius boni. Nos vero factura tua. libenter dabimꝰ tibi cornoſtrum ad honorem tuum. Cetera vero que extra cor ſunt. diſponemus ad ſuſtentatiōem. et refectionem carnis noſtre Et quia mors videtur nobis dura.infirmitas carnis oneroſa. ſcientia veromodica. ideo rege nos interius et exterius. accipeqꝫ gratanter que offerimꝰEt repende quantum et quidquid tibiplacet. ¶ Reſpondit turba ſecunda Recognoſcimus infirmitates noſtras. etattendi iius mundi vanitates et varietates. Ideo libenter dabimus tibi cornoſtrum. omnēqꝫ voluntatem noſtramrelinquimus in manus aliorū. quia ſubeſſe alijs magis deſideramus ꝙͣ minimade mundo poſſidere. ¶ Dixit turba tercia. Audi domine tu qui deſideras coranimalis. et ſitis ſanguinem piſcis. libeterdabimus tibi cor noſtrum et parati ſumus mori pro te Tu tribue ſapientiamet nos queremus viam ad inuenienduꝫcor animalis. C Poſt iſta ſonuit vox vna de celo dicens. O amice. ſiinuenire deſideras cor animalis. perfora cum terebro acuto manus tuas ī medio. Deinde ſume palpebras cete. et cōiunge palpebris tuis cuꝫ fortiſſimo bitumine. Accipe quoqꝫ laminam calibis eta alligabis eam cordi tuo. ita ꝙ latitudēet planicies calibis ſint ꝓpinquiora cordi tuo. Claude quoqꝫ interſticia narium. attrahēdo ſpiritum tuū in collum