Aercius.Liber

Tercia de ligno infructuoſo qd̓ creuitcum radicibꝰ ſuis et folia ſua dilatauit.D Per criſtallū vero qui eſt lapisfrigidus et fragilis. ſignificat̉ aīa illa q̄licet frigida ſit in amore dei tam̄ volūtate et affectu conat̉ ad ꝑfectōem. et rogat deū ſibi in adiutoriū. Ideo volūtasiſta portat eū ad deū. et meret̉ vt accreſcant ei temptatōes. ꝑ qͣs frigeſcit a temptatōe praua. donec deus irradians corſic figit ſe in anīa a voluptate vacua. vtiam nō velit viuere niſi ad honorem dei¶ Per ſilicē vero ſignificatur ſuꝑbiaQuid enī durius eſt ſuꝑbia mētis illiusqui oīm deſiderat laudes et tn̄ concupiſcit vocari humilis ⁊ videri deuotus.Quid abhomīabiliꝰ anīa illa qͥ om̄ibꝰ incogitatōibus ſe p̄fert et a nullis patiturobiurgari nec doceri. Ueruntū ml̓ti ſicſuperbi petūt hūiliter a deo. vt ab eorūcordibus auferat̉ ſuꝑbia ⁊ ambitio Propterea deus cooperāte volūtate bonaamouet a cordibus eoꝝ contraria. ⁊ qn̄qꝫ mollia. qͥbus et a mūdialibꝰ retrahūtur. et ad celeſtia incitantur. ¶ Per linū vero infructuoſum ſignificat̉ aīa illaque nutrita in ſuꝑbia fructificat mūdo.et deſiderat habere mundum et oēm honorē ſuū. Actn̄ qꝛ timet mortē eternammultos ſtipites pctī extirpat. que alit̓ ſinō timeret ꝑpetraret. Propterea deꝰ ꝓpter iſtū timorē appropinqͣt anīe et inſpirat grām ſuā. vt lignū inutile fiat fructuoſum. Itaqꝫ cū talibus ſcintillis religiobtī bn̄dicti renouari dꝫ que mō videtirmultis deſolata et abiecta.Uerba matris ad filiam de monacho hn̄te cor meretricū inpectore. et qūo per ꝓpriam voluntatē etconcupiſcētiā et ſubt̓fugionē ab angelica vita a deo apoſtatauit.Capl̓m. xxij.Tem loquit̉ mat̓ ſponſe.A. A Quid vides in iſto quiaſtat rep̄henſibile? Rn̄dit illa. Ꝙ rariſ-

ſime dicit miſſam. Cui mat̉. Nō eſt ideoiudicandꝰ Sūt enī multi qui factoꝝ ſuorum meōres rationabilit̓ abſtinēt. et nominus michi ſunt accepti. Sꝫ q̄ videsin eo alia. Et illa. Ꝙ nō habet veſtes abtō bn̄dicto inſtitutas. Cui mat̓. Contingit multotiēs ꝙ cōſuetudo quedā inchoat̉. et oēs qui ſciūt eā eſſe malā ⁊ imtant̉ rep̄hendendi ſūt. qui vero ignorātinſtituta laudabilia. eſſentqꝫ libent̓ contēti de abiectioribꝰ. ſi nō ꝯſuetudo lōgiqua p̄ualeret. tales nō ſunt facilit̓ ⁊ improbe indicādi. Sꝫ audi et indicabo tibi. ꝙ in tribus alijs rep̄hendēdus ē. Primo ꝙ cor eius in quo deus quieſcere deberet. eſt in pectore meretricū Scd̓o ꝙdimiſit modicū ſuū. ⁊ ꝯcupiſcit ml̓ta aliena. promiſit abnegare ſeip̄m ⁊ ſeqͥt̉ totāꝓpriā volūtatē B Tercio ꝙ deꝰ creauitmā ſuā pulcrā quaſi angelū. et ob hoc deberet habere angelicam vitā. ſed modoaīa eius hꝫ ymaginē illius angeli qͥ ꝑ ſuꝑbiam a deo apoſtatauit Hic apud hoīesmagnꝰ eſt ſꝫ qͣlis apud deū nouit deus.Ip̄e enī deus eſt ſicut ille qͥ clauſū aliqͥdhns in pugno. abſcōdit illud ab alijs donec aꝑit pugnū Sic deꝰ infirma eligit ⁊coronas eoꝝ in pn̄ti abſcōdit. donec vnicuiqꝫ reddet ſcd̓m oꝑa ſua. ¶ Declaratō¶ Hic fuit abbas nimis ſecl̓aris nil curās de aīabꝰ qͥ ſubito mortuꝰ ē ſine ſacramētis. De quo dixit ſpūſſcūs. O aīa dilexiſti terrā ⁊ iā terra recepit te. Mortuus es vita tua et iam non habebis vitam meā. nec mecū eris particeps. quiaſocietatē eius dilexiſti qͥ a me per ſuperbiam lapſus eſt et contempſit veram humilitatem.Rn̄ſio dei patris ad p̄cem ſpōſe pro pctōribus. et qūo tres ſūtqui teſtimoniū dāt in terra. ſicut tres īcelo. et qͣliter tota trinitas ꝑhibet ſponſe teſtimoniū qualit̓ ſponſa ſua ſit ꝑ fidēet oēs qui fide rectā ſcē eccl̓ie imitant̉.¶ Capitulū. xxiij.