Tercius.Liber

¶ Incipit Liber terciꝰCeleſtiū Reuelationuꝫbeate Birgitte de regnō Suecie.¶ Rubrica.Onitio ⁊ informatio ad epſcopum de modo tenendo invictu et veſtitū. et oratione.et qualiter ſe habere debeat in omnibusante menſam. in menſa. et poſt menſamet hoc idem de dormitione. et qualiter innnibus exerceat officium epiſcopalemumHeſꝰ criſtus deꝰet homoqui vēitad terrāaſſumerehumanitatem etſaluare aInīas ſanIguīe ſuoqͥ vitā veram illuminauit. Aꝑuitqꝫ portam celi. ip̄e me miſit ad vos. A Audi tu cui datū eſt audire ſpūalia. Si ep̄siſte ꝓponit ire per viā artam ꝑ quā pauci ambulāt. et eſſe vnus de paucis. deponat primo pondus circūſtans et onerāseū: Hoc eſt mūdi cupiditatē habēdo mūdum ad ſola neceſſaria ſua. ſcd̓ꝫ ep̄alemhumilē ſuſtentatōeꝫ. Sic fecit ille bonmatheus. qui vocatus a deo reliqͥt orgraue mūdi. et inuenit onus leue. Secundo ſit precinctus ad viam. ſicut dicitſcriptura. Quod tobias paratus ad viam. inuenit angelum precinctū ſtātemQuid ſignificat ꝙ angelus erat precinctus. niſi ꝙ omnis epiſcopus precinctusdebet eſſe. cingulo iuſticie et diuine cari

tatis. Paratus ire per viam illā. ꝑ quāille iuit qui ait. Ego ſum paſtor bonus.qui pono animā meam pro ouibꝰ meis.Paratus eciam cum verbis. loqui veritatem. Paratus cum operibus facereiuſticiam. tam in ſeipſo. ꝙͣ in alijs. Nondimittēdo iuſticiam. ꝓpter minas ſeu obprobria. Non ꝓpter falſam amiciciamſeu vanum timorem. Omnis igitur epiſcopus qui taliter apparet precinctꝰ adeum veniet thobias. id eſt homīes iuſti.et ſequētur vitam eius. B Terciodebet comedere panem et aquā. anteq̄aggrediatur viam. Sicut legitur de helya ꝙ excitatus a ſomno. inuenit ad caput ſuum panem et aquā. Quis eſt iſtepanis datus prophete. niſi bonū corporale et ſpirituale. qd̓ adminiſtrabaturei Nam preparabatur ei in heremo panis corporalis propter exemplum. licetenim deus potuiſſet ſuſtentaſſe prophetam ſine cibo corporali. voluit tamen p̄parari panem ei corporalem. vt intelligeret homo deo eſſe placitum. ꝙ vtaturbonis donis dei temꝑate ad conſolatinem carnis. Infuſio quoqꝫ ſpiritual̓ inſpirabatur prophete. quando. xl. diebusiuit in fortitudine cibi illius. Niſi enim īterna quedaꝫ vnctio gratie inſpirata fiiſſet menti eius. defeciſſet vtiqꝫ in qͣdraginta dierū labore. quia homo infirmusex ſe erat. ſed ex deo ad tantum perficiēdum iter fortis ¶ Ergo quia in omniverbo dei viuit homo. monemus epiſcopum ſumere buccellam panis. hoc ē diligere deum ſuper omīa. Hanc buccellam inueniet ipſe ad caput ſuum. id eſtquia ratio ſua dicet ei. deum ſuum ſuperomnia. et pre om̄ibus diligendum: Tūpropter creatōem et redemptōem. tumpropter longam patientiam et ſuam bonitatem. C Rogamus eum eciam bibere pauxillum aque. hoc eſt intime cogitare amaritudinē paſſionis criſti. Quis enim digne ſufficiat cogitareanguſtias humanitatis xp̄i. quas tunc