Secundus.Liber.

me eſt. nec ſine me ſubſiſtere poteſt. nectam minimū quod ſe a p̄ſcientia mea occultare poſſit. qꝛ omīa a me ſunt. et oīain p̄ſcientia mea. Inter omīa tamē quefeci. verba mea que ꝓp̓o ore locutꝰ ſumdigniora ſunt. tanꝙͣ aurū ceteris metallis. Ideo famulis meis cū quibus aurūmeuꝫ per terras mitto. tria faciēda ſūtPrimo vt nō cōmittant aurum meū ill̓qͥ nō hn̄t lucidos et claros oculos. BISed potes q̄rere. Quid ſibi hoc vulthabere clarū viſum? vtiqꝫ. ille clare videt. qui diuinā ſapientiā habet cū diuīacaritate. Sed qūo hoc cognoſcendumeſt? Certe hoc māifeſte patet. Ille enīqui ſcd̓m hoc qd̓ intelligit viuit. qui ſea mundi vanitate et curioſitate ſubtrahit. qui nichil ſic querit ſicut deū ſuum.hic habet clarū viſum. huic cōmittendūeſt aurū meum. Ille aūt qui habet ſciētiam. ſed nō diuinā caritatē in ꝯꝑandoqd̓ intelligit. Ip̄e eſt ſimil̓ ceco qui videtur qͥdem oculos habere ad deū ſꝫ nonhabet. qꝛ vertit eos ad mundū et occiput ad deū. Scd̓o nō eſt cōmittenduꝫaurum meū ei qui nō hꝫ conſcientiamQuis hꝫ conſcientiā. niſi qui diſpōit teporalia iſta ⁊ caduca in eterna? Qui animū habet in celo et corpus in terraQui quotidie rumīat qūo exeat de terra. et rn̄deat deo de factis ſuis. huic cōmittetur aurū meū. Tercio dꝫ habereaurum meū venale. pro decem calētisbis ponderatis. Quid notat̉ in ſtaterain qua ponderat̉ aurū niſi conſcientiaQuid vero manus q̄ ponderare debēt.niſi voluntas bona et deſideriū. Quidaūt ſunt pondera imponēda. niſi corꝑalia et ſpūalia oꝑa. Aurum ergo meumideſt verba mea. qͥ emere et habere voluerit. debet in cōſciētię ſue ſtatera examinare ⁊ cōſiderare cū bona voluntate. vt reddent̉ pro eo decem talenta. advoluntatē meā bene ponderata CPrimū talentū eſt viſus hoīs modeſtꝰ.vt homo cogiter qͣntum diſtat int̓ cor-

poralem viſum et ſpūalē. Que vtilitasin pulcritudīe ⁊ viſu corꝑali. que honeſtas in pulcritudine et honore angeloꝝet virtutum celeſtium. qui vincūt ſplēdore omīa celi ſidera. Que dulcedo et qͣle animi gaudiū in mādatis dei ⁊ eiꝰ honore. Hoc talentū ſcꝫ corꝑalis viſus etſpiritualis qd̓ eſt in mandatis dei et pudicicia. nō equa lance appendi debent.Sed ſpūalis viſus corꝑali p̄ponderetet plus in ſtatera appedat Quia ad aīevtilitatem et corꝑis neceſſitatē aꝑiendiſunt ocl̓i. ad inania vero ⁊ ſcurrilia ſūtclaudendi. ¶ Scd̓m talentum eſt auditus bonus. Cōſideret ergo homo adquid valēt verba ſcurrilia. ad quid inepta ⁊ riſoria. recte nō ſunt niſi vanitas.et quaſi aer ꝑtranſiens: Ergo audiredebet laudes dei ⁊ cantica eius. audiredebet facta ⁊ dicta ſanctoꝝ meoꝝ. Audire debet neceſſaria anime et corꝑis.in bono edificatoria. Iſte auditus plꝰappēdet in ſtatera ꝙͣ auditus ſcurriliūIſte bonus auditus cum alio appēſus īſtatera. totum pondus contineat Aliꝰvero quaſi vacuus aſcēdēs euaneſcat¶ Tertium talentum eſt talentū oris.appēdat enim homo in ſtatera conſciētie ſue verba edificatoria ⁊ modeſta. qͣntum ſint vtilia et honeſta. Attēdat eciam verba vana et ocioſa. qͣntū ſint nociua et inutilia. et dimittat verba vanaet diligat bona. D Quartū talētūeſt guſtus. Quid enim eſt guſtus mūdiniſi miſeria? In principio ingreſſiōis labor. in ꝓgreſſu dolor. ⁊ amaritudo ī fine.Ergo appendat hō diligent̓ ſpūalē guſtū cū tꝑali. ⁊ ſpūalis tꝑali guſtui p̄ponderet. qͥ ſpūalis guſtꝰ nunꝙͣ terminatur.nunꝙͣ tedio habet̉. nūqͣ minuit̉. Hic guſtus incipit in pn̄ti in refrenatōe voluptatis. ⁊ modeſta diſpoſitōe vite ſue. ⁊durat ſine fine ī celis infruitione ⁊ dulcedine dei. ¶ Quintū talentū eſt talentum tactus. Appēdat enim homo quātam ſollicitudinem ⁊ miſeriam ſentit ex

g. j.