Secundus.Liber.

fregit promiſſionē et ꝓfeſſionē ſanctā.Quid autem notat clipeus quē ꝓiecitniſi fidem rectam. qua contra inimicosfidei et anime ſue ſe defenderet? Quidvero ſunt pedes mei quibus ad hoīemvado. niſi diuina delectatio qua hominemichi attraho. ⁊ patiētia mea qua eumſuffero patient̓? Hūc aūt clipeum proiecit. qn̄ ingrediēs templū meū cogitabat apud ſe. Hunc dn̄m ſequi volo. quiconſuluit michi nullā abſtinentiā. qͥ michi dat que deſidero. qͥ ꝑmittit me audire que delectāt aures. Sic ergo proiecit clipeū fidei mee. qn̄ magis ſequi voluit voluntatem ꝓpͥam ꝙͣ me. qn̄ plus dilexit creaturā ꝙͣ creatorem. Si enī habuiſſet rectam fidem. ſi credidiſſꝫ me oīpotentem. ſi iuſte iudicantē. et datoremeterne gl̓ie. nichil niſi me deſideraſſetnichil niſi me timuiſſet. Sꝫ fidē meā abiecit. et hoc an pedes meos. qn̄ ſpreta fide mea et pro nichilo reputata. nec gaudiū meū querebat. nec patientiā mea attendebat. B Deinde ꝓiecit gladium ad latus meū. Quid notat gladiusniſi timorē dei. quē verus miles dei debet habere cōtinue in manibus. id eſt inoꝑationibꝰ ſuis Quid vero ſignificat latus meū. niſi cuſtodiā ⁊ ꝓtectōem meā.ſub qua filios meos ſicut mater pullosſuos foueo et defendo. ne dyabolꝰ noceat eis. ne ꝑicula intolerabilia adueniāteis. Sꝫ ille abiecit gladiū timoris meiqn̄ nō curauit cogitare potentiā meānec attendebat caritatē meā et patiētiam Proiecit aūt ad latus meū quaſi dicat. nō timeo nec curo de defenſiōe tua.ex induſtria enī mea eſt ⁊ nobilitate qd̓habeo. ¶ Fregit eciam ꝓmiſſionem michi factam. Que eſt ꝓmiſſio vera quāhomo tenetur vouere deo. vtiqꝫ opꝰ caritatis. vt quidqͥd fecerit homo. hoc excaritate dei faciat. Sed hanc irritauitqn̄ caritatem dei retorſit ad amorem ꝓpͥum. omnē voluptatē ſuā. prepoſuit delectationi future et eterne. Ecce ſic ſeꝑa

batur a me. et exiuit de temlpo hūilitatis mee. Omnia quippe xp̄ianorum corpora. in quibus regnat humilitas. tēplūmeum ſunt. In quibus aūt eſt ſuperbianō templū meum ſunt ſed dyaboli. quieos iuxta voluntatē ſuam regit ad mundi appetitum. Egreſſus aūt de templohumilitatis mee. et reiecto clipeo fideiſancte ⁊ gladio timoris mei. aſcendit incampū cum om̄i ſuperbia. exercuit ſe inom̄i voluptate et appetitu voluntatisꝓpͥe. contēpto timore meo. proficiens inpeccato ſuo et voluptate. G Duꝫautē veniſſet ad extremū finem vite ſueet anima exiret de corꝑe. demones occurrerunt ei cum impetu. Contra quātres voces de inferno ſonuerunt. Prima dixit. Nūquid nō eſt iſte qui receſſitde humilitate. et ſequebat̉ nos in omniſuꝑbia? Et ſi adhuc duobus pedibꝰ altius in ſuꝑbiaꝫ ſupra nos aſcendere poſſet. vt excederet nos ⁊ primatū haberetin ſuperbia. libēter feciſſet. Cui animareſpōdit. Uere ego ſum. Cui reſpōditiuſticia. Hec eſt retributio tue ſuperbievt de vno demone cadas ad alium. vſquequo venias ad nouiſſimum inferni.Et ſicut nullus demonū erat. qui nonſciebat certam penam ſuā et ſuppliciū.pro omni cogitatū inutili et opere infligendum. ſic nullius ſuppliciū effugies.quin om̄i malicie ⁊ nequicie particepsſis. Scd̓a vox clamabat dicens. Nūqͥdnon eſt iſte qui de militia dei profeſſa ſeſeꝑauit. ⁊ adheſit militie noſtre DReſpondit anima. Uere ego ſum. Etdixit iuſticia Hec eſt ſors p̄mij tui. vt omnis quicunqꝫ maliciam tuam ſequiturmalicia ſua ⁊ pena. dolorem tuum et penam augmentabit. et in aduētu ſuo adte. quaſi letali vulnere percutiet te. Sicut enim ille qui hjaberet vulnus ſeuū.ſi ei vulnus ſuꝑ vulnus vſqueqͦ corpusvulneribꝰ plenum eſſet inferret̉. intolerabilit̓ affligeret̉ ⁊ clamaret ve ſuꝑ ve.Sic miſeria ſuper miſeriaꝫ veniet tibi