Primus.Liber.
deſiderat̉ niſi pecunia et ꝓpͥa voluntas¶ Attamē ego ſum ſicut dn̄s. qui ⁊ pater et iudex ē Cui eūti ad iudiciū dicūtcircūſtantes. Dn̄e ꝓcede citius et ſaciudiciū. Quibus rn̄dit dn̄s. Expectatemodicū vſqꝫ cras qꝛ forte filius meꝰ adhuc interim emēdabit ſe. Ueniēte autēeo altero die. dicūt ei ppl̓i. Procede domīe et fac iudiciū. Uſque qͦ ꝓtrahis iudiciū. et nō iudicas nocētes? Rndit dominꝰ. Adhuc modicū expectate. ſi filiꝰmeus emēdet ſe. Et tūc ſi nō reſipiſcet.faciā qd̓ iuſtū eſt. Sic ego patient̓ ſuffero hoīem vſqꝫ ad nouiſſimū punctū. qͥapat̓ et iudex ſū. Uerūtn̄ qꝛ iuſticia meaincōmutabilis ē. et ꝙͣuis diu ꝓtrahiturtn̄ aut puniā ſi nō emēdauerit ſe peccatores. aut miſcd̓iam faciā in conuerſos.B Dixi eciā tibi prius ꝙ ppl̓m diuiſiin tres partes. ſcꝫ in iudices. in defēſores. et laboratores. Quos enim ſignificāt iſti iudices niſi clericos. qͥ diuinā ſapientiā verterūt in prauā et vanā? Sicut illi clerici ſolēt facere. qͥ recipiūt mita verba et cōponunt in pauca. et illapauca v̓ba ſonāt idē qd̓ illa ml̓ta. Sicclerici huiꝰ tꝑis. receper̄t decē mādatamea. et ꝯpoſuerūt in vnū verbū. Quideſt hoc vnū verbū? Porrige manum etda pecuniā. Hec ē ſapiētia eoꝝ. loqͥ pulcre. et agere male. Simulare ſe meū. ⁊agere nequit̉ cōtra me. Ip̄i deniqꝫ promuneribꝫ. peccātes libenter patiunt̉ inpctīs. Simplices exēplo ſuo prauo p̄cipitāt. Inſuꝑ eūtes ꝑ viā meā odiūt Secūdo defenſores eccl̓ie. id eſt curiales ſūtinfideles. qͥ fregerūt ꝓmiſſionē ſuā ⁊ iuramentū. et peccātes cōtra fideꝫ eccl̓iemee et cōſtitutionē. libent̓ tolerāt. CTercio laboratores ideſt cōmunitasſūt ſicut tauri indomiti. qͥ hn̄t tria. Effodiūt enī terrā pedibꝫ. Scd̓o implēt ſead ſacietatē. Tercio complēt voluptatē ſuā iuxta deſideriū ſuū. Sic cōmūitasnūc totis affectionibꝫ inhiat tꝑalibus⁊Implet ſe īmoderata gula et vanitate
mūdi. Complet abſqꝫ ratōe. carnis ſuedelectatione. Sꝫ licet inimici mei ſintmulti. tn̄ int̓ eos ml̓tos habeo amicosꝙͣuis occultos. Sicut dicebat̉ ad helyam. qͥ nullū putabat ſuꝑ eſſe amicū meum. niſi ſe ſolū. Habeo inqͥt ſepteꝫ miliaviroꝝ qͥ nō flectebāt genua ſua an̄ baalSic ego licet multi ſunt inimici. habeotn̄ occultos amicos int̓ eos. qui quotidie plorāt ꝙ īimici mei p̄ualuerūt. et ꝙnomē meū deſpicit̉. Propterea ꝓpter p̄ces eoꝝ. ſicut rex caritatiuus et bonusſciēs oꝑa ciuitatis mala. patient̓ toleratinhabitātes. ⁊ mittit lrās amicis ſuis. faciens eos cautos de ꝑiculo ſuo. OSic ego verba mea mitto amicis meisq̄ non ſic obſcura ſūt vt apocalipſis. quiiohāni oſtēdi ſub obſcuritate. vt a ſpiritu meo in ſuo tꝑe cū michi placeret explanarent̉. Nec ita occulta ſunt. vt nōannuncient̉. ſicut paulus videbat de miſterijs meis. q̄ non licebat loqͥ. Sed ſicaꝑta ſunt. vt omēs tam parui ꝙͣ magniintelligāt. Tā leuia vt omēs qui velintpoſſunt caꝑe. Ergo amici mei. verbamea venire faciāt ad inimicos meos. ſiforte conuertant̉. et īnoteſcat eis ꝑiculum et iudiciū eoꝝ. vt cōpungant̉ de factis ſuis. Alioqͥn iudiciū erit ciuitatiset ſicut int̓rumpit̉ murus vbi non reliquit̉ lapis ſuꝑ lapidē. nec in fundamētoduo lapides ſibi mutuo adherebunt. ſicciuitati id eſt mūdo fiet Iudices vero ardebūt igne ardētiſſimo Nullus āt igniseſt ardētior. ꝙͣ qui nutrit̉ aliqͣ pinguedine. Iſti iudices pingues fuerūt. qꝛ plusoccaſionē habuerūt cōplendi volūtatēſuā. Plus alijs excedebāt honore ⁊ abūdantia tꝑaliū. Plus alijs abundabantmalicia et iniquitate. ideo in ſartagineferuētiſſima ardebūt. E Defenſoresv̓o ſuſpēdent̉ in altiſſimo patibulo: Patibulū enī ꝯſtat ex duobꝫ lignis erectiset tercio poſito extrāſuerſo vt ſuꝑlimīare Hoc patibulū cū duobꝫ lignis ē pena eoꝝ ſeuiſſima. q̄ cōſtat qͣſi ex duobꝰ