Ormus.Liber.
deus. ſicut nec delectat angelos aliudniſi deꝰ. ⁊ qͥlibet eoꝝ ſentit et ſentiebatdelectatōem ſuā in ſe Cū āt vider̄t delectatōem tuā in te ad deū. videbat̉ eis īꝯſciētia ſua. ꝙ delectatio eoꝝ arderet ineis. qͣſi lumē in diuīa caritate. Uidētesāt delectatōem tuā eſſe tanꝙͣ ardentiſſimū rogū. ardētē feruētiſſimo igne. ⁊ ſicaltū ꝙ flāma eius appropinqͣbat deitatimee. Et ideo mat̓ dulciſſima bn̄ ardebat delectatio tua diuīa. ſuꝑ omēs choros āgeloꝝ G Hic flos qͥ habuit hecqͥnqꝫ folia. honeſtatē ſcꝫ. mīam. mititatēet pulcritudinē ⁊ ſummā delectatōem.erat plenꝰ omī dulcedīe. Quicūqꝫ aūtvoluerit guſtare ſuauitatē. dꝫ appropīqͣre ſuauitati. et reciꝑe eā in ſe. ſic ⁊ feciſti tu bona mat̓ Tu enī fuiſti ſic dulcispr̄i meo. ꝙ ip̄e recepit te totā ī ſpm̄ ſuū.et dulcedo tua ſuꝑ oēs placuit ei. Floseciā portat ſemē ex calore et ex virtuteſol̓. ex qͦ creſcit fructꝰ. Sꝫ bn̄dictꝰ illeſol. ſcꝫ deitas mea. q̄ ſuſcepit hūanitateꝫde v̓gineis tuis viſceribꝰ Nā ſicut ſemēvbicūqꝫ ſeminat̉. tales flores germinatqͣle ſemē fuerit. ſic mēbra mea cōformiafuer̄t membris tuis. in forma et facie. tn̄ego fui vir. tu v̓go femīa Hec vallis exaltata ē ſuꝑ oēs mōtes cū flore ſuo. qcorpus tuū exaltatū eſt ſuꝑ oēs choroangeloꝝ. cū ſcīſſima anima tuaUerba inris bn̄dictōiset rogatōis ad filiū. vt v̓ba ſua dilatentur ꝑ mundū. ⁊ radicent̉ ī cordibꝰ amicoꝝ ſuoꝝ. et qͣliter ip̄a virgo ꝑ florē inorto natū. mirabilit̓ deſignat̉. Et de vebis xp̄i ꝑ ſpōſam trāſmiſſis ad ꝑalios p̄latos eccleſie.Eata virgo loq̄bat̉ ad filiūdicens. A Bn̄dictꝰ ſistū fili mi et deus meꝰ. ⁊ dn̄sangeloꝝ et rex gl̓ie. Rogo te vt verbatua que locutus es radicent̉ in cordibꝫamicoꝝ tuoꝝ. et ita firmit̓ mētibus ihereant. ſicut bitumē quo arca noe linita
eſt. ꝙͣ nec ꝓcelli nec vēti diſſoluere potuerūt: Dilatent̉ eciā ꝑ mundum. ſicutramī et flores ſuauiſſimi. quoꝝ odor late ſpargit̉. Fructificēt inſuꝑ ⁊ dulceſcātſicut dactilus. cuiꝰ ſuauitas animā delectat: ¶ Rn̄dit filiꝰ Bn̄dicta ſis tu cariſima mat̉ mea Gabriel angelus meꝰ dixit tibi Bn̄dicta inqͥt ſis tu maria p̄ mulieribus. Et ego ꝑhibeo tibi teſtimoniūꝙ tu bn̄dicta et ſcīſſima es. ſuꝑ oēs āgelorū choros. Tules qͣſi flos in orto. quēlicet diuerſi odoriferi flores circūſtenttn̄ ip̄e oēs excellit in odore. in pulcritudine et virtute. Flores iſti ſunt oēs electi ab adā vſqꝫ ad finem mūdi. qͥ in ortomūdi plātati. diuerſis virtutibꝰ nituer̄tet floruerūt. B Sꝫ int̓ oēs qͥ fuerūtet qͥ poſt futuri ſunt. tu excellētior fuiſtiin odore bone vite et hūilitatis. In pulcritudine gͣtiſſime virgītatis. in virtuteabſtinētie. Teſtimoniū enī ꝑhibeo tibiꝙ tu in paſſione mea plus fuiſti ꝙͣ martir In abſtinētia tua pluſꝙͣ aliqͥs ꝯfeſſorum. In mīa et bōa volūtate pluſꝙͣ angelus. Ideo ꝓpter te verba mea radicabo qͣſi bitumen fortiſſimū in cordibꝰ amicorū meoꝝ. Dilatabunt̉ qͣſi flores odoriferi. et fructificabūt quaſi dactilꝰ ſuauiſſimus et dulciſſimꝰ. ¶ Dein̄ loq̄bat̉dn̄s ad ſpōſam. Dic amico meo pr̄i tuocuius cor ē ſcd̓m cor meū. ꝙ hec verbacōſcripta exponat diligent̓ et ip̄e archiep̄o. et poſtea alij ep̄o aſſignabit. Quibus diligent̓ informatis poſtea trāſmittat ad terciū ep̄m. Dic eciā ei ex partemea. ego ſū creator tuus et redemptoraīarū Ego ſū deus quē p̄ ceteris diligiset amas. Cōſidera ⁊ vide ꝙ anīe qͣs redemi ſanguīe meo. ſunt ſicut illoꝝ aīe qͥignorāt deū. ⁊ ſūt captiue a dyabolo tāhorribilit̓. ꝙ in oībus mēbris punit easquaſi in p̄lo arto. Propterea ſi vulneramea ſapiūt tibi in aīo. Si flagellatōemmeā et dolorē alicuiꝰ reputatōis habesoſtēde oꝑibus tuis. quantū me diligisG Et verba mea que ꝓp̓o ore locutꝰ