Primus.Liber.

quemadmodum illos qui ſunt in cippo.Non enim eſt eiſdem amicis meis gaudium nec cōſolatio. ſed om̄e obprobriūet omnis dolor eis imponitur. tanꝙͣ demoniacis. Si veritatē de me dixerint.confutantur. et mendacij arguunt̉. Uehementer ſitiūt audire vel loqui recta.ſed nō eſt qui eos audiat. vel eis rectaloquatur. ¶ Ego quoqꝫ dn̄s et creator blaſphemor. Dicunt enim. Neſcimꝰſi eſt deus. Et ſi eſt. non curamꝰ. Uexillum meum proſternūt et conculcāt. dicentes. Quare paſſus eſt? Quid ꝓdeſtnobis? Si velit dare nobis voluntatēnoſtrā. ſufficit nobis. et habeat ip̄e regnum ſuū et celū. Ego quoqꝫ ad eos ingredi volo. ſꝫ ip̄i dicunt ante moriem.ꝙͣ voluntatem noſtram relinquamus.O Ecce ſponſa mea quales ip̄i ſūtEgo feci eos. et vno verbo poſſem delere Quomō ſuperbiūt cōtra me. Nūcautem ꝓpter preces matris mee et om̄ium ſanctorū. adhuc ita miſericors ſumet patiēs. ꝙ mittere eis volo v̓ba meaque de ore meo proceſſerunt. et offerreeis miſcd̓iam meam. Si recipere voluerint placabor. ſin autē ſentient meā iuſticiam. Ita ꝙ ſicut fures publice corāangelis et hom̄ibus confundētur. et abom̄ibus diiudicabunt̉. Sicut enim homines in furca ſuſpenſi deuorant̉ a coruis. ſic iſti a demonibus deuorabunturnec conſumentur. Sicut eciam illi quipuniunt̉ in cippo ligneo. nullā requieꝫinueniunt ibidem. ſic iſti habebunt vndiqꝫ dolorem et amaritudinem Fluuiusardentiſſimus fluet in os eorū. nec implebitur venter. ſed ad ſuppliciū de diein diem renouabuntur. Amici aūt meiſaluabūtur. et de verbis que procedūtde ore meo conſolabuntur. Iuſticiā meam cum miſcd̓ia videbūt. Induam eosarmis caritatis mee. ⁊ ſic fortes eos faciam. ꝙ aduerſarij fidei cadent retrorſūquaſi lutum. Et erubeſcēt perpetuo cūvidebunt iuſticiam meam. ex eo ꝙ pati-

tia mea abuſi ſunt.Uerba xp̄i ad ſpōſamqualiter eiꝰ ſpūs cū iniquis eſſe nō poteſt. Et de ſeꝑatione malorum a boniset de miſſione bonorū et ſpūalibꝰ armisarmatorū in bellū. ideſt contra mundū.Capl̓m ſextumNimici mei ſūt quaſi beſtieferociſſime. q̄ nunꝙͣ ſatiaripoſſunt nec quieſcere. AHorum cor ſic eſt vacuū a caritate meaꝙ nūqͣ in eo intrat cogitatio paſſionismee. Nunꝙͣ ſemel adhuc proceſſit de intimo corde eorū hoc verbum. Dn̄e redemiſti nos. laus ſit tibi pro amara paſſione tua. Quomodo ſpūs meus poteſteſſe cum eis. qui nullam diuinā caritatem habent ad me? Qui vt voluntatēſuam ꝑficiant. libenter produnt alios.Ipſorū cor plenum eſt vermibus viliſſimis. id eſt affectionibus mundi. In oreeorum poſuit dyabolus ſtercus ſuū. etideo non placent eis verba mea. Ideoego ſeꝑabo eos ab amicis meis. cū ſerra mea Et ſicut non eſt mors vlla. morte ſerre amarior. ſic non eſt ſuppliciumquo nō participes fiant. et ſecabunturper mediū a dyabolo. et diuident̉ a me.ſic ſunt odioſi michi. ꝙ eciam omēs quiadherent eis ſeꝑabuntur a me. BIdeo mitto amicos meos. vt diuidantdyabolos a membris meis. quia ip̄i vere ſunt inimici mei. Mitto ergo eos qͣſimilites in bellū. Omnis enī qui affligitcarnem ſuam. et abſtinet ſe ab illicitis.vere miles meus eſt. Ipſi habebūt prolancea verba mea. que ore meo locutꝰſū. In manu gladiū ideſt fidē In pectoreeoꝝ erit lorica caritatis. vt qͥdqͥd acciderit. nō minꝰ diligant me Clipeū patientie dn̄t habere ad latꝰ. vt oīa patient̓ ſuſtineāt. Ego enī incluſi eos quaſi aurūin vaſe. et nunc exire debēt. et incedereviā meā: ¶ Ego non poteram ſcd̓m iuſticiam ordinatam. ingredi in gloriam