Primus.Liber.

ſanctus vir magiſter in theologia. qͥ vocabatur magiſter Mathias de ſyyecia.canonicus lincopen̄. qui gloſauit totaꝫbibliam excellenter. Et iſte fuit tēptatus a dyabolo ſubtiliſſime. de ml̓tis hereſibus contra fidem catholicam. quasomnes deuicit cum xp̄i adiutorio. nec ademone potuit ſuperari. vt in legendavite ſancte Birgitte clarius continet̉Et iſte magiſter mathias cōpoſuit ꝓlogum iſtorum librorum. qui incipit. Stupor et mirabilia. ⁊tͣ. Fuitqꝫ vir ſanctꝰ etpotens ſpūaliter opere et ſermone.¶ Hic quādo obijt in ſwyecia. ſponſa xp̄itūc conſiſtēs rome. orando audiuit in ſpiritu vocem ſic dicentē. O felix tu magiſter mathia. pro corona que tibi in celisfabricata eſt. Ueni igitur iam ad ſapientiam que nunꝙͣ finietur. ¶ De eodemhabetur eciam. jº. li. cap. lij. b. Itm. vº. li.interro. vltima. reſpon. iij. d. Item. vli. lxxva. et. lxxxix.Uerba dn̄i noſtri ihūxp̄i ad ſponſam. qualiter non debeat timere de ſibi ab eo reuelatis. nec cogitare ꝙ maligni ſpūs ſint. Et de doctrinacognoſcendi bonū vel malignū ſpm̄.Capitulū quartū.Go ſum creator tuus et redemptor. A Quare timuiſti de verbis meis? Etcur cogitaſti de quo ſpiritu eſſent. de bono an de malo? Dic michi quid inueniſti in verbis meis. qd̓ conſciētia tua nōdictabat tibi faciendum? Aut nūquidaliquid p̄cepi tibi contra ratōem? Adque ſponſa reſpondit. Nequaꝙͣ. ſꝫ omīailla ſūt vera. et ego male erraui. Reſpōdit ſpiritus ſeu ſponſus. Ego precepi tibi tria. ex quibus tu poſſes cognoſcereſpiritū bonū. Precepi tibi honorare deum tuum qui te fecit. ⁊ omīa que habesdedit tibi. Hoc tibi dicit ratio tua eumhonorare pre oībus. Ego precepi tibifidem tenere rectam. Credere. ſcilicꝫ.

ſine deo nichil eſſe factū. ſine deo nichilpoſſe fieri. Precepi eciam tibi diligerecontinentiā rationabilē omniū rerumQuia mundus ꝓpter hoīem factus eſt.vt homo eo ad neceſſitatē vteret̉. Siceciā per tria iſtis contraria. potes cognoſcere ſpm̄ immundū. Ip̄e ſuadet tibilaudem propriam querere. et de datis tibi ſuperbire. Ipſe ſuadet eciam tibi ꝑfidiam. Ipſe ſuadet eciam tibi incontinētiam oīm membrorū. et omniū rerum.et adhec inflāmat cor. Ipſe quoqꝫ quandoqꝫ decipit ſub ſpecie boni Proptereap̄cepi tibi ſemꝑ diſcutere conſciētiā tuam. et ſapiētibus ſpūalibus aꝑire eam.B Propterea non dubites tūc ſpiritū dei bonū eſſe tecum. cum nichil aliud̓ deſideraueris niſi deum. ⁊ de eo totainflāmaris. Hoc ego ſolus poſſum facere. et impoſſibile ē dyabolo appropinqͣre tibi. Sed nec alicui malo hom̄i pōtappropinquare. niſi ꝑmittatur a me. vl̓propt̓ pct̄a. vel propter aliqd̓ occultumiudiciū michi cognitū. quia ip̄e creatura mea eſt. ſicut alia omīa. et a me benefactus fuit. ſed malicia ſua malus eſt. etideo ego ſum dn̄s ſuꝑ eum. ¶ Ideo aliqͥimputant michi falſam culpam. qui dicunt ꝙ illi qui michi ſeruiūt ex nimia deuotiōe. dicunt̉ inſanire et habere demoniū. Ip̄i ſimilē me faciunt hom̄i. qui caſtam habēs vxorem. et in virū ſuū beneconfidentē. ſupponit eam adultero Talis ego eſſem ſi hoīem iuſtū habentē adme caritatis animū. dimitterē demonitradi. Sꝫ qꝛ fidelis ſum. in nulliꝰ michideuote ſeruiētis aīa. dn̄abitur demon.Licet aūt qn̄qꝫ amici mei qͣſi amētes vident̉. hoc tn̄ nō ē ꝓpter paſſionē demōiNec qꝛ ſeruiūt michi ex feruēti deuotōeſꝫ ꝓpter defectū cerebri. vl̓ propt̓ aliamoccultā cauſam. q̄ eſt illis ad hūiliatōeꝫeoꝝ. Pōt eciā fieri qn̄qꝫ. ꝙ dyabolꝰ accipit poteſtatem a me ſuper carneꝫ bonorū hoīm. ad eorum remune rationemAut ꝙ obumbret conſciētias eorū. ſed